Tien vragen aan... John Kaal: ‘De Zanderij, wat is dat een mooie plek geworden!’

Nieuws wo 23 sep 2026, 14:12 Update: 16:26

CASTRICUM - In de rubriek ‘De tien vragen aan...’ komen bewoners of bekenden uit de gemeente Castricum aan het woord, zij beantwoorden tien vragen en nomineren een volgende inwoner. Deze week aan het woord: John Kaal

Wat maakt dat jij je zo inzet voor mensen met Parkinson?

Sinds ongeveer vijf jaar heb ik zelf de ziekte van Parkinson. Ik ben dertig jaar huisarts geweest en door mijn klachten moest ik daarmee stoppen. Als patiënt heb ik gemerkt dat er een grote kloof is tussen het dagelijkse leven met Parkinson en datgene wat de traditionele medische zorg te bieden heeft, hoe goed de intenties van de zorgverleners ook zijn. Iedereen in de zorg is druk en zwaar belast en mensen zijn ook opgeleid om op een bepaalde manier te handelen. Het belang van bewegen en bezig zijn met cultuur, creativiteit en het geestelijk welzijn dat daaruit voortkomt, krijgt daardoor te weinig aandacht. Ik ervaar dagelijks hoeveel beter ik me voel door sporten en creatief bezig zijn; dat wilde ik delen met mijn lotgenoten, daarom heb ik een stichting opgezet (samen met mijn vrouw en goede vrienden): Huis van Parkinson. Middels deze stichting gaan we het aanbod in onze regio op het gebied van sport, cultuur en welzijn op een heldere manier aanbieden en ook nieuwe activiteiten ondernemen. In oktober start de Tekenexpeditie bij Toonbeeld, waar we goed mee samenwerken. Hier is ook de Radboud Universiteit bij betrokken. Meer informatie staat op: www.huisvanparkinson.nl.

Wie ben je?

Mijn naam is John Kaal. 67 jaar, getrouwd met Ellen en ik heb drie uitwonende dochters. Ik woon in Castricum sinds 2003.

Waar en wanneer ben je geboren?

Op 1 maart 1959 in Amersfoort; het sneeuwde.

Wat maakt jouw band met de gemeente speciaal?

Toen de kinderen klein waren, woonden we in Amsterdam en hadden we een kleine caravan op camping Geversduin. Mijn vrouw, als geboren Amsterdamse, kwam haar hele leven al op camping Bakkum. Goeie vrienden van ons woonden hier al. We voelden ons hier al langere tijd thuis.

Wat is de mooiste plek in de gemeente ?

Ik heb fijne herinneringen aan de zondagochtenden op het oude sportveld van Duin en Bosch waar ik lange tijd heb gevoetbald met een groep veteranen in het alom bekende HGAD (Het Gaat Altijd Door). Waar ik de laatste tijd graag kom is de Zanderij. Wat is dat een mooie plek geworden!

Welke herinnering aan je woonplaats is je dierbaar?

Oei, dat zijn er wel heel veel. Sowieso alle activiteiten met de kinderen. Wandelen en fietsen in de duinen, naar het strand gaan.

De feestjes in onze tuin met nieuwe vrienden!

Wat is je advies aan de burgemeester?

Word beschermheer van onze stichting Huis van Parkinson!

Er komen steeds sneller, steeds meer, steeds jongere patiënten bij. Inmiddels hebben we het in de regio over ongeveer 300 mensen met parkinson. Reken daarbij de partners en familie mee en je komt op een groot aantal mensen dat dagelijks te maken heeft met parkinson. De jongste patiënt die we kennen is 24 jaar oud!

Wat is het beste advies dat je zelf ooit kreeg?

Dat werd gegeven door meester Wolfswinkel aan mij in de vijfde klas van de lagere school: “Jongen, jij moet doorleren, dan kun je alles worden wat je maar wilt.” Ik heb zijn advies opgevolgd en ik heb daardoor dertig jaar lang het prachtige vak van huisarts mogen uitoefenen.

Wat is het meest avontuurlijke dat je ooit hebt gedaan?

Tijdens mijn studie heb ik veel gereisd vooral door Azië. Een jaar lang met je rugzak op de wijde wereld in. Dat heeft mijn perspectief enorm veranderd. Het heeft me ook geleerd dat we in een prachtig land wonen waar eigenlijk alles mogelijk is.

Wat is iets wat mensen écht van jou moeten weten?

Dat ik een enorme softie ben…

Wie volgt jou op in deze rubriek?

Fennanda Eleveld, kunstdocent bij Toonbeeld, met wie we inmiddels regelmatig samenwerken om activiteiten te organiseren voor mensen met Parkinson. Ze gaat de tekenexpeditie voor mensen met Parkinson begeleiden. Zij heeft een warm kloppend hart voor kunst maar ook voor haar medemensen. Mijn vraag aan haar: Wat hoop je te bereiken met het werken met de tekenexpeditie?