Cesar Zuiderwijk ontroert én swingt in uitverkocht Amare
In een uitverkocht Amare bewees Cesar Zuiderwijk zondagmiddag opnieuw waarom hij al decennialang tot de meest geliefde muzikanten van Nederland behoort. Tijdens zijn voorstelling De Naakte Waarheid combineerde de voormalige drummer van Golden Earring muziek, humor en persoonlijke verhalen tot een warme ode aan het leven, de Haagse popmuziek en de kracht van generaties.
Door: Martin Reitsma
Vanaf het eerste moment hing er een ontspannen sfeer in de zaal. Zuiderwijk sprak met het publiek alsof hij oude vrienden ontving in zijn huiskamer. Met Haagse directheid, zelfspot en zichtbaar plezier vertelde hij openhartig over zijn jeugd, zijn muzikale beginjaren en de weg naar internationale roem.
Een jeugd vol ambitie
Een van de meest persoonlijke momenten ontstond toen Zuiderwijk sprak over het overlijden van zijn vader in de jaren zestig. De jonge Cor Zuiderwijk waakte destijds dagenlang naast diens opgebaarde lichaam. Daar nam hij zich voor ooit iets van zijn leven te maken, zodat zijn vader alsnog trots op hem zou kunnen zijn. Het leverde een muisstille zaal op.
Muziek werd zijn uitlaatklep. Met augurkenblikken als geïmproviseerd drumstel zette hij zijn eerste stappen als drummer. Op zestienjarige leeftijd kreeg hij de kans in te vallen bij de band van gitarist René Nodelijk. Via groepen als Hu & The Hilltops en Living Blues ontwikkelde hij zich razendsnel tot een veelgevraagd muzikant.
Het grote keerpunt volgde toen Rinus Gerritsen hem meenam voor een ontmoeting met George Kooymans. “Heb je zin in een bak koffie?”, luidde de inmiddels beroemde uitnodiging. Niet veel later werd Zuiderwijk officieel drummer van Golden Earring en groeide hij uit tot een van de bekendste rockdrummers van Europa.
Met wereldhits als Radar Love, Twilight Zone en When the Lady Smiles veroverde de band een miljoenenpubliek.
Smakelijke anekdotes en muzikaal vuurwerk
Die rijke geschiedenis kwam uitgebreid voorbij tijdens de voorstelling. Zuiderwijk haalde smakelijke herinneringen op aan tournees met The Who en ontmoetingen met collega-drummers als Ringo Starr en Charlie Watts.
Vooral zijn anekdotes vielen in de smaak. Lachend vertelde hij hoe Starr hem ooit geen hand maar een elleboog gaf: “Je weet nooit waar handen geweest zijn.”
Ook muzikaal viel er volop te genieten. Op het podium verschenen diverse gasten uit de Haagse muziekscene. Naast Gerritsen keerde ook René Nodelijk terug, door velen beschouwd als een van de grondleggers van de Haagse rock. Daarnaast maakte gitariste Jacky Roemers haar opwachting.
In een spontane superformatie speelden zij samen instrumentale passages die zichtbaar werden gekoesterd door het publiek.
Ontroering bij komst van John Engels
Een bijzonder moment ontstond bij de komst van de inmiddels 91-jarige John Engels. Zuiderwijk sprak met groot respect over de drummer die hem ooit inspireerde zelf muzikant te worden.
De gezamenlijke drumpartij van beide vakmannen leverde een minutenlang applaus op en vormde een van de emotionele hoogtepunten van de middag.
Nieuwe generatie krijgt podium
Toch draaide de voorstelling niet alleen om nostalgie. Juist de verbinding tussen generaties vormde de rode draad van de middag.
Jonge muzikanten kregen nadrukkelijk de ruimte. De achtjarige Sep stal de show achter het drumstel, terwijl de jonge Larsen enthousiast meespeelde op augurkenblikken, een knipoog naar Zuiderwijks eigen beginjaren. Het zichtbaar trotse gezicht van Zuiderwijk sprak boekdelen.
Zoals altijd ontbrak ook de humor niet. Een zelfgebouwde “drumstokkenmachine” produceerde onder luid geratel nieuwe drumsticks, terwijl Zuiderwijk even later moeiteloos vliegende stokken uit de lucht plukte. Het publiek reageerde voortdurend met gelach en applaus.
Oproep aan Den Haag
Aan het einde van de voorstelling werd ook een serieuze noot aangeslagen. Zuiderwijk toonde een straatnaambord uit Almere met daarop de naam “Golden Earringstraat”. Tegelijkertijd deed hij een subtiele oproep aan The Hague om eindelijk eer te bewijzen aan de rijke Haagse popgeschiedenis met een eigen muziekwijk. Een initiatief waar Martin Reitsma en Victor R. Meijer zich al jaren voor inspannen. De lokale Haagse politiek reageerde positief maar daadkracht blijft uit helaas.
Na afloop bleef het publiek nog lang napraten in de foyer. Daar werden gadgets verkocht voor de ALS Stichting, terwijl ook een deel van de recette naar het fonds ging.
De middag bewees uiteindelijk vooral hoe muziek generaties kan verbinden, gedragen door warmte, humor en oprechte liefde voor mensen.
Meer nieuws uit Den Haag?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie