Speeltuin in Loosduinen vernoemd naar dreumes die omkwam bij woningbrand

Door Gerard van den IJssel

Het is een bijzonder gezicht in de wijk Waldeck. De pittoreske rijtjeswoningen, gebouwd in 1920, worden halverwege de straat plotseling onderbroken door een kleine speelplaats met een schommelstoel en een klimtoren met glijbaan. In de hoek staat een bankje waarop ouders kunnen zitten terwijl hun kinderen spelen. Nog maar weinig buurtbewoners weten wat er in 1970 gebeurde op deze locatie. Bij een woningbrand kwam destijds de tweejarige Roeltje om het leven. Twee broertjes en een zusje konden door buurtbewoners uit het pand worden gered. Jaren later werd het huis gesloopt. Waarom er nooit een nieuw huis is gebouwd, is ook bij woningcorporatie Staedion - eigenaar van de grond - niet bekend. “Maar destijds was de woningnood nog niet zo groot als nu.” Rond 1985 plaatste de gemeente enkele speeltoestellen op de lege plek tussen de twee naastgelegen huizen.

Iets moois

“In april vorig jaar kregen wij vanuit de wijk het verzoek om de speeltuin op te knappen”, vertelt Sascha Herfkens, consulent Leefbaarheid & Participatie bij woningcorporatie Staedion. “Dat was relatief snel geregeld. Staedion en de gemeente stelden samen budget beschikbaar voor een nieuwe ondergrond, nieuwe speeltoestellen en een nieuw hek.” Maar de bijzondere plek riep ook vragen op bij Herfkens en haar collega’s. Navraag in de buurt en onderzoek in krantenarchieven brachten al snel de trieste geschiedenis aan het licht. “We zijn op zoek gegaan naar familieleden en vonden uiteindelijk via Facebook één van Roeltjes broers. Richard bracht de rest van de familie op de hoogte en samen besloten we om de locatie – misschien wel de kleinste speeltuin van Den Haag – naar Roeltje te vernoemen.” Een bordje aan de gevel verwijst naar de dreumes, maar vermeldt alleen dat hij daar tot 1970 woonde. Om de plek voor jonge bezoekertjes niet te beladen te maken, staat er op verzoek van de familie niet bij hoe hij overleed.

Tweelingbroertje

Bij de feestelijke onthulling – met ballonnen, popcorn en ijs - waren meerdere familieleden aanwezig. Moeder Lia reageerde ontroerd op de naam van haar overleden zoontje die behalve op het bescheiden bordje ook prominent boven de entree van de speelplek is te zien. “Toen Richard mij vroeg wat ik ervan vond als de speeltuin naar Roeltje zou worden vernoemd, stemde ik daar meteen mee in. Ik vind het heel bijzonder dat er nog steeds aan hem wordt gedacht, dat hij niet vergeten is.” Dat bevestigt ook zus Sonja: “Roeltje was mijn tweelingbroertje. Dus in ieder geval elk jaar op mijn verjaardag denk ik altijd aan hem, maar natuurlijk ook veel vaker dan dat. Ieder van ons is er op zijn eigen manier mee omgegaan.”

Zwarte bladzijde

Broer Robbie heeft als enige een licht kritische noot: “Waarom heeft het 55 jaar moeten duren?”, vraagt hij zich af. Maar uiteraard is ook Robbie blij dat zijn overleden broertje op deze manier nog lang zal worden herinnerd. “Het loopt als een rode draad door mijn leven, maar je kunt er niets meer aan veranderen.” Zijn broer Richard besluit zijn korte speech bij de opening met enkele mooi gekozen woorden: “De brand en de dood van mijn broertje is altijd een zwarte bladzijde gebleven in onze familiegeschiedenis. Ze zeggen dat de tijd alle wonden heelt, maar dat is niet zo. Je leert ermee leven en het een plek te geven. En nu, met deze naamgeving, hebben we het zelfs een fysieke plek kunnen geven. Dank daarvoor.”