Manouk van Deutekom: altijd in beweging, altijd voor Den Helder

DEN HELDER - Ze wilde schelpenonderzoeker worden. En hoewel Manouk van Deutekom (37) dat niet letterlijk is geworden, is ze er verrassend dicht bij in de buurt gekomen. Tegenwoordig is ze een van de drijvende krachten achter de geschiedenis van Den Helder, de stad waar ze op 29 augustus 1989 werd geboren en waar ze nog altijd woont. Want Den Helder, dat is haar stad. Punt.

Het begon allemaal toen ze op haar vijftiende bij het aquarium van Fort Kijkduin ging werken. "Nadat ik alles over de Noordzeevissen had geleerd, werd ik nieuwsgierig naar de rest van het fort", vertelt ze. "Dat breidde zich steeds verder uit: de andere forten, de bunkers, de Stelling van Den Helder, en uiteindelijk de hele geschiedenis van de stad. En nog steeds valt er heel veel te leren!"

Een leven vol verhalen

Manouk studeerde Cultureel Erfgoed aan de Reinwardt Academie, de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten. Een logische stap voor iemand die al jong gefascineerd raakte door het verleden. Sindsdien bouwde ze een indrukwekkend dubbelleven op. Twee dagen per week werkt ze als marketeer voor Fort Kijkduin (inmiddels liefst 22 jaar!), het Atlantikwall Centrum en Willemsoord. De overige drie dagen is ze medewerker tentoonstellingen bij Stichting Texels Museum, voor locaties als Ecomare, Museum Kaap Skil, de vuurtoren en de Oudheidkamer.

Delly Deathfest

Alsof dat nog niet genoeg is, geeft ze ook vrijwillig historische rondleidingen op Willemsoord samen met Paul Schaap, is ze actief als vrijwilliger bij de Helderse Historische Vereniging, en organiseerde ze dit jaar de allereerste editie van Delly Deathfest, een gloednieuw metalfestival. "Volgend jaar gaan we voor de tweede editie!", zegt ze enthousiast. Haar huis? Dat ziet eruit als een museum. En haar broertje Bob werkt als aquariumbeheerder op Fort Kijkduin. “Dus we werken nog vaak samen!” Het zit in de familie.

Trots op een unieke stad

Als redactielid van kwartaalblad Levend Verleden van de Helderse Historische Vereniging levert Manouk verhalen aan en helpt ze mee met de redactie. Ze denkt ook actief mee over hoe de vereniging een jonger publiek kan aantrekken. "Voor slechts 26 euro per jaar steun je de HHV al, ontvang je het prachtige blad en krijg je uitnodigingen voor interessante lezingen en activiteiten. Nieuwe vrijwilligers zijn absoluut welkom!", benadrukt ze. Er zijn verschillende werkgroepen, zoals de fotowerkgroep en genealogie.

Melancholie

Manouk is dol op de beeldbank van Fort Kijkduin en de HHV, en geniet van oude foto’s van de stad. "Vaak geeft dat een enorm gevoel van melancholie", zegt ze. "Den Helder was voor de Tweede Wereldoorlog echt een bloeiende stad met ontzettend veel prachtige huizen en gebouwen. Het is ongelooflijk zonde dat er zoveel moois door bombardementen en sloopzucht verdwenen is." Maar ze ziet ook hoe de stad zich herstelt. "Den Helder heeft het afgelopen decennium een enorme inhaalslag gemaakt. We mogen trots zijn als stad dat hier zoveel aandacht aan is besteed."

Den Helder verdedigen is een sport

Waarom is Den Helder haar stad? Het antwoord komt direct. "Ik ben hier opgegroeid, mijn vrienden en familie wonen hier, maar ik heb ook gewoon een groot hart voor deze plek." Ze wijst op de veelzijdigheid: de drukte als je die opzoekt, maar net zo makkelijk de rust in de parken, het bos of de duinen. "Het is heerlijk en een luxe om zo dicht bij het strand te wonen en omringd te zijn door de zee."

En wie neerbuigend over Den Helder durft te doen, krijgt Manouk tegenover zich. "Ik vind het een sport om de stad te verdedigen. Den Helder is heel anders dan alle andere steden in de regio, en daar zit een indrukwekkend verhaal achter. Dat verhaal vertel ik met veel plezier." In haar schaarse vrije tijd leest ze ontzettend veel boeken, bezoekt ze festivals, concerten en clubnachten, gaat ze naar musea, en bezoekt ze elke week haar oma in het verzorgingstehuis.

Manouk van Deutekom: altijd in beweging, altijd voor Den Helder.