Tien vragen aan... Nicole Louwen-Beusen

‘‘Het gezicht van Sint Pancras’ wil ik mezelf niet noemen maar het klopt dat ik regelmatig word herkend sinds ik met veel plezier als postbezorger in Sint Pancras werk. De infrastructuur in het dorp vind ik over het algemeen goed, al zijn er hier en daar wel verbeterpunten. Het grootste verbeterpunt vind ik de smalle stoep of eigenlijk het ontbreken van een stoep op grote delen van de Boven- en de Benedenweg. Dit zorgt regelmatig voor gevaarlijke situaties, auto’s die te hard rijden, geen rekening houden met voetgangers op de stoep en rakelings langs je rijden of zelfs over de stoep gaan. Voor mezelf als postbezorger is dit niet prettig, maar ik vind het nog erger voor de mensen die moeilijk ter been zijn, met een rollator lopen of in een rolstoel zitten. Ze worden hierdoor soms gedwongen op de weg te lopen/rijden wat onveilig is. Ik hoop van harte dat dit probleem wordt opgelost met de bestaande plannen voor de herinrichting van wegen in Sint Pancras. Anders zou ik de gemeente willen uitnodigen om samen met een inwoner van het dorp te gaan wandelen langs de Boven- en de Benedenweg.’

Wie ben je en wat doe je?

‘Ik ben Nicole Louwen-Beusen, 55 jaar en woon samen met mijn man Gerard en 3 kinderen in Sint Pancras, waar ik ook ben opgegroeid. Ik heb na mijn HEAO opleiding een aantal jaar in Amsterdam gewoond en gewerkt en ben daarna weer teruggekeerd in Sint Pancras. Ik heb jaren in de verzekeringsbranche gewerkt tot 2010. Ik wilde wat anders… geen idee wat, heb mijn baan opgezegd om na te denken en uit te zoeken wat ik wilde gaan doen. Helaas kreeg ik in dat jaar borstkanker en kwam ik in de medische mallemolen terecht. Ik ben hierdoor anders in het leven gaan staan; gezondheid en doen waar je blij van wordt, staan voorop! Ik besloot te solliciteren als postbezorger bij PostNL en doe dat inmiddels al 13 jaar met heel veel plezier. Elke dag wandelen en buiten zijn vind ik heerlijk en als toetje heb je regelmatig leuke gesprekjes op straat! Ik ben een mensenmens. Ik ben positief ingesteld en ik word blij van iets te kunnen betekenen voor een ander. Ik hou van zon, zee en strand en neem graag een duik in de zee. Het geeft mij een ‘feeling alive’ gevoel. Ik hou van wandelen, verder loop ik 2 of 3 keer per week hard en ga ik samen met mijn man regelmatig naar Schiermonnikoog, waar we een vakantiehuis hebben. Daar genieten we samen van de rust, de ruimte, het strand en de natuur.’

Van wie ben je d’r ien?

‘Van Leon Beusen en Ria Beusen-Hoogland, beiden niet afkomstig uit gemeente Dijk en Waard. Door het werk van mijn vader als inkoper bij C&A zijn ze in Alkmaar terecht gekomen. Ik ben daar geboren, maar toen ik 2 jaar was zijn we verhuisd naar Sint Pancras. Daar is mijn zusje geboren en zijn wij opgegroeid. Mijn moeder was kapster en stopte met werken zodra ze kinderen kreeg. Ze was er altijd voor ons, maar ook voor anderen. Ze is mijn grote voorbeeld en jammer genoeg veel te vroeg overleden, maar samen met mijn vader heeft ze ons een schat aan mooie herinneringen meegegeven. Iets voor een ander doen, hebben wij van jongs af aan meegekregen. Mijn moeder was vrijwilliger bij de Zonnebloem, het kerkbestuur, de tennisvereniging en coördinator van de collecte voor het Beatrixfonds. Mijn vader was lid van de Lionsclub, een aantal jaar voorzitter van de wedstrijdcommissie van TC Sint Pancras, ambassadeur van Pink Ribbon, lid van de dorpsraad en heeft meegedacht over de toekomst van dorpshuis De Geist.’

Wat heb je met deze gemeente?

‘Ik voel mij vooral verbonden met Sint Pancras, waar ik samen met Gerard en onze kinderen met veel plezier woon en werk. Ondanks dat Sint Pancras in de loop der jaren flink gegroeid is, voelt het nog steeds als een dorp waar mensen elkaar gedag zeggen, naar elkaar omkijken en elkaar helpen.’

Wat is de mooiste plek van Dijk en Waard?

‘Het parkje achter ons huis, de Achtergeest en het Achtergeestpad waar ik altijd hardloop. Zodra ik over het bruggetje loop, komen de vogelgeluiden mij tegemoet. Verder de Vronermeerweg, de Spanjaardsdam en de Twuijvermolen vanwege de mooie landelijke uitzichten.’

Welke herinnering aan je woonplaats is je dierbaar?

‘Mijn ouderlijk huis, mijn lieve ouders die een warme thuisbasis voor ons vormden en mijn zorgeloze jeugd. Op straat spelen met de buurtkinderen, naar het zwembad met vriendinnen, tennissen, ’s winters samenkomen met vriendjes en vriendinnetjes op de ijsbaan met muziek, huttendorp, eigenlijk teveel om op te noemen.’

Wat is jouw advies aan de burgemeester?

‘Ik geloof in de kracht van verbinding, dus mijn advies is in verbinding te blijven met inwoners zodat je hoort en ziet wat er leeft onder je inwoners.’

Wat is het beste advies dat je ooit kreeg?

‘’Mooie bloemen zijn er elke dag’. Dit ‘advies’ kreeg ik ooit van iemand in de periode dat ik ziek was en heeft mij heel erg geholpen. Hoe moeilijk je het ook hebt, er zijn altijd kleine lichtpuntjes of genietmomentjes in een dag.’

Wat zouden mensen van jou moeten weten?

‘Dat ik ooit tegen mijn ouders heb gezegd: ‘Ik ga nooit in Sint Pancras wonen, dat lijkt mij zo saai’. Dat is dus niet gelukt. Dat ik een ochtendmens ben en dat ik daarom wel eens inval om de ochtendkrant rond te brengen. Ik vind het heerlijk om vroeg uit de veren te gaan om het dorp te zien ontwaken en de vogeltjes te horen fluiten... Dat ik al jaren Spaanse les volg omdat ik gek ben van Spanje en het Spaanse leven. Misschien ook omdat er in de ‘roots’ van mijn vader een Spaanse tak schijnt te zijn?’

Wie is je opvolger en wat wil je vragen?

‘Gerard den Held, voorzitter van De Zonnebloem in Sint Pancras en werkzaam bij Humanitas. Ik hoor en merk dat er in deze tijd best veel mensen eenzaam zijn, jong en oud. In de huidige individualisering van de maatschappij wordt het des te belangrijker te verbinden en naar elkaar om te kijken. Iets in het klein betekenen voor je medemens is heel waardevol. Hoe kunnen wij in onze gemeente er voor zorgen dat we nog meer naar elkaar om gaan kijken en meer voor elkaar gaan betekenen?’