Van Sinterklaas tot Barbie: bij Maskerade kun je al 45 jaar alles zijn wat je wilt

Als je Maskerade binnenloopt, weet je niet waar je moet kijken. Er is een ruimte vol sint- en pietkostuums, terwijl in een hoek vele exemplaren van de bekende staf staan. Die moeten binnenkort weer gepoetst worden. In een andere ruimte hangen honderden bruidsjurken en erachter, in de eigen studio, zijn twee stagiairs bezig met kostuums op de foto’s zetten.

In 45 jaar kocht en maakte Maskerade tienduizenden kostuums. Smokings, hippiejurken, klederdracht, uniforms, rock-‘n’-roll-kleding, piratenoutfits, horrorpakken, bekende tekenfilmfiguren en kleding uit alle landen, van alle tijden. Wassen, drogen, stomen en repareren: alles wordt aan de Edisonstraat in Heerhugowaard gedaan. Terwijl Daniëlle zich bezighoudt met het tv-programma ‘Bondgenoten’, dat een partij gehuurde kleding terugbrengt, duiken wij met Vronie de geschiedenis is. Op elke vraag komt een antwoord, doorspekt met anekdotes en mooie verhalen. Voor de Langedijkse geldt het oud-Hollandse gezegde: ‘Als je er een kwartje ingooit…’ Helaas hebben we geen ruimte om ze hier allemaal te vertellen.

Modevakschool

“Ik begon Maskerade 45 jaar geleden met Ans Henselmans, we hebben beiden de Modevakschool gedaan”, begint Vronie. “Ik maakte altijd al veel kleding voor de kinderen. We vonden de kleding van de kinderoperette niet mooi. Dat leek nergens op. Wij dachten dat we het beter konden en toen hebben toen het bedrijf dat de kleding leverde gevraagd of ze het niet wilden verkopen. Later bleek dat de gewone operette voor de huur betaalde, maar de kinderen niet. Er was dus niks te klagen. We dachten wel: als we het beter kunnen, moeten we het doen.” Vronie en Ans richtten zich op verkleedkleding voor kinderen, maar al snel klopten ook volwassenen aan.

“Als mensen belden, vroegen we wanneer ze het nodig hadden: ‘Over veertien dagen? Dan heb ik het!’ Steeds als de telefoon ging, kon ik meteen aan de slag achter de naaimachine. Sinterklaas kwam snel na de opening, dus Ans is een sint-mantel gaan maken en ik pietenpakken. Mensen waren ook minder kritisch. We hadden wat oude uniforms en dat werden net zo makkelijk pilotenpakken als politiepakken.”

Maskerade begon bij Ans thuis, daarna bij haar man Jan op kantoor en al snel werd de zolder van het aardappelbedrijf van Henselmans in Noord-Scharwoude overgenomen door de winkel. Toen de familie Jonker uit het naastgelegen huis vertrok, werd hun bovenwoning het kantoor van Maskerade, met een doorbraak naar de zolder. Uiteindelijk kregen Vronie en Ans een eigen pand aan de overkant, met een mooie entree en etalage. Rond die tijd werd de overname door Vronie’s dochters Judith en Daniëlle besproken, maar er volgde een roetzwarte bladzijde: het bedrijf brandde af. De Langedijkse saamhorigheid was hartverwarmend. Vronie: “Van alle kanten kregen we kleding en naaimachines aangeboden. Er was geen Langedijker meer met een zolder vol oude dingen.”

Na drie jaar in het oude leegstaande pand van Komen + Kuin te hebben gezeten, werd het pand in Heerhugowaard betrokken.

Danielle: “Er zaten hallen achter dit enorme pand, maar het werd losgekoppeld en dat was voor ons ideaal. Het is 1.800 vierkante meter en het was in de tijd voor navigatie heel makkelijk uit te leggen hoe je het moest bereiken.” Uiteindelijk was het alleen dochter Daniëlle die in 2021 met haar man met Maskerade doorging. En toen werd moeders weer ‘van stal’ gehaald. “Ik paste eerst op mijn kleinkinderen, maar toen Judith vertrok, hielp ik eerst één dagje en voordat je het weet worden het er meer. “ vervolgt Vronie. “Ik vind het veel te leuk, ik kom veel bekenden tegen en ik heb thuis geen geraniums om achter te zitten.”

Lederhosen

Maskerade kent eigenlijk geen rustige periodes. Daniëlle: “Oktoberfest met dirndls en lederhosen loopt over in Halloween en als de laatste Sinterklaas weggaat, komt de eerste kerstman alweer aan. Dan is er carnaval en de laatste jaren zijn middeleeuwse feesten als Elfia en Castlefest en Comicon populair. Door de Barbiefilm krijg je weer andere vragen en zo breidt de collectie steeds meer uit.”

Het team van Maskerade maakt veel kleding zelf, maar soms heeft een pak zoveel stof nodig dat kopen meer rendabel is. Gelukjes zijn er ook. Danïelle: “Vorig jaar kon ik van een gestopt bedrijf 250 kostuums overnemen. Dat was een buitenkans.”

Los van nieuwe trends en films, kijkt Maskerade altijd naar nieuwe mogelijkheden. Daniëlle: “We willen meer doen met pasdagen: passen voor de lol met een fotoplek. Denk aan meiden die hier een paar uur een prinsessendag kunnen hebben, middeleeuwse jurken kunnen passen en foto’s maken, of die trouwjurken passen. We hebben zo’n vijfhonderd trouwjurken van Mary Borsato overgenomen en we hadden er zelf al een paar honderd!”

West-Fries

Met zoveel historie en kostuums te bespreken zou je bijna het menselijke vergeten. Maskerade is natuurlijk de plek waar creatieve mensen elkaar ontmoeten en waarbij bijna iedereen binnenkomt om een feestje leuker te maken. Voor de medewerkers is het ook een bijzondere plek. Daniëlle: “Het meeste doe ik met mijn moeder, maar we hebben ook personeel, stagiairs en vrijwilligers. We hebben mensen die vast zijn gelopen met werk en die zo toch de deur uitkomen, mensen die via het UWV terug willen keren in het arbeidsproces. We hebben nu iemand uit Jemen die erg goed kan naaien en de Nederlandse taal leert door gesprekken met ons.”

Dat Nederlands leren komt goed, waarschijnlijk met een vleugje West-Fries, want we schreven het al: Vronie praat wel!

Meer info vind je op www.maskeradekleding.nl.

CHRIS DEKKER