Al vijftig jaar buren: een gouden band aan het Kerkeland

Door Jordy Gomes

De vier stellen – Janna en (wijlen) Dirk, Dolf en Joke, Jaap en Betty, Ruud en Coby – huurden hun huizen respectievelijk aan het Kerkeland 23, 25, 27 en 29. Ze kwamen vanuit kleine flats en grepen hun kans toen er keuze genoeg was. “We konden kiezen waar we wilden wonen”, laten Dolf en Joke weten. “Er waren toen huizen zat, in tegenstelling tot nu.” Het nieuwe leven samen in dezelfde buurt bracht hen meteen dichter bij elkaar. “We kenden elkaar al een beetje van de kerk”, zegt Janna. “Op de verhuisdag zijn we in één vrachtwagen overgekomen. We hielpen elkaar en hebben door de jaren heen lief en leed gedeeld. En dat gevoel van samenhorigheid is altijd gebleven.”

Door de jaren heen

De achtertuinen werden slechts gescheiden door kleine hekjes. Voor hun kinderen waren die geen obstakel, maar juist een uitnodiging. Ze renden van tuin naar tuin en groeiden met elkaar op. “Onze kinderen zijn nog steeds vrienden”, vertellen Ruud en Coby. “Ook al wonen ze inmiddels verspreid door het land – als ze elkaar zien, is het meteen weer vertrouwd.” Niet alleen de kinderen speelden samen, ook de ouders vormden een hechte club. Ze deelden spullen – van ladders tot grasmaaiers – en beleefden veel gezamenlijke momenten. Van barbecueën in het Streekbos tot fietstochten met appeltaartpauzes. In de winter namen de mannen de keuken over en kookten uitgebreide driegangenmenu’s, terwijl de vrouwen met een glas wijn bijpraatten. En tijdens Oud en Nieuw fungeerde telkens één huis als verzamelplek voor een gezamenlijke toost. “We stonden altijd voor elkaar klaar”, vervolgt Jaap. “En als iemand niet thuis was, paste een ander bijvoorbeeld op de kinderen. We hadden zelfs de snoeren van onze babyfoons door de huizen heen getrokken.” Janna vult lachend aan: “We hebben geleefd, en dat doen we nog. Als je als buren veel bij elkaar bent, dan heb je ook nooit overlast van de ander.”

Jubileumviering

Om het vijftigjarig jubileum te vieren, werd begin juli een barbecue georganiseerd. Kinderen en kleinkinderen hingen slingers en ballonnen op met ‘50’ erop – niet voor een verjaardag, maar voor een halve eeuw burenvriendschap. “We kregen een boekje vol herinneringen, foto’s en lieve woorden”, zeggen Dolf en Joke, terwijl ze het boekje met trots laten zien. “Dat kwam voor ons niet alleen als een grote verrassing, maar het was ook ontzettend ontroerend. Heel mooi dat onze burenvriendschap op deze manier wordt samengevat.” Het echte jubileumfeest was dinsdag 15 juli, toen het zevental met de boot naar Medemblik ging, een fietstocht maakte en simpelweg genoot van elkaars gezelschap. “We vieren niet alleen het feit dat we hier al vijftig jaar wonen, maar vooral dat we dat sámen doen.”

Respect

Wat is het geheim van zo’n langdurige burenvriendschap? “Respect”, antwoordt Jaap snel. “We geven elkaar ruimte en zitten niet dag en nacht bij elkaar. Iedereen mag zichzelf zijn. Daardoor is er nooit ruzie geweest.” Soms doen ze dingen met z’n allen, maar net zo vaak gewoon in tweetallen: een filmavondje, een wandeling, of samen naar het theater. Alles mag, niets moet.

Vooruitkijken

Hoewel het idee van een gezamenlijke woonboerderij ooit werd geopperd – “Wie weet, als we de Staatsloterij winnen”, lachen de buren – is de conclusie vooralsnog duidelijk: zolang het kan, blijven ze gewoon aan het Kerkeland wonen. “We willen niet in een appartement belanden”, benadrukken ze allemaal. “Hier kennen we elkaar en is alles vertrouwd. Dat gevoel is onbetaalbaar.” Aan andere buurten willen ze dan ook vooral één ding meegeven: “Sta open voor elkaar. Nodig eens iemand uit voor een kop koffie. Loop elkaar niet plat, maar toon interesse en respect. Dan krijg je dat ook terug en ontstaat er misschien een waardevolle vriendschap.”