Hoe is het nu met? Geëmigreerde familie uit Enkhuizen runt nu berghotel in Zwitserland

Door Jordy Gomes

Het eerste jaar in Zwitserland bleek druk, maar vooral succesvol. “Wat ons het meest verrast, is hoe duidelijk de seizoenen hier voelbaar zijn", vertelt Ilona enthousiast. "Ieder seizoen heeft zijn eigen charme. Mensen leven hier nog echt met de natuur. We zijn vereerd om dit nu onze thuis te mogen noemen.”

Also read

Familie van Loef emigreert van Enkhuizen naar Zwitserland

Complete make-over

Vorig jaar renoveerden ze het hotel grondig. "Het eerste deel was een flinke klus", blikt Ilona terug. "Grote veranderingen, andere indelingen... Gelukkig hielpen veel mensen mee, waardoor alles op tijd af kwam."

De twaalf hotelkamers kregen een complete upgrade. "Het oude tapijt is eruit, we hebben nu overal marmoleumvloer", legt Ilona uit. "Het voelt chaletachtig - echt Zwitsers, maar dan eigengemaakt. La Randulina was vroeger een oude berghut met weinig comfort. Nu is het een gezellig familiehotel waar mensen graag verblijven.”

Luna’s overstap

Luna’s overstap naar een Zwitserse school verliep moeiteloos. "Het is ongelofelijk hoe snel ze zich thuis voelde", vertelt Ilona. "Ze spreekt al goed de taal, heeft veel vriendinnetjes en is bijna altijd buiten." Het leven in de bergen doet haar zichtbaar goed. “Ze voelt zich vrij. Ze helpt graag mee in het hotel en zit veel minder achter een computerscherm. Dat maakt het verschil.”

Bruisend hotel

Het dagelijkse leven in het hotel bruist. Luna speelt vrolijk met vakantievierende kinderen, de speelkamer is voortdurend gevuld met spelletjes en hond Tommie begroet graag andere viervoeters. "Gastvrijheid is onze grootste verandering", zegt Ilona. "Comfort, gezelligheid en liefde voor de plek. Iedereen is welkom. De mix van jong en oud maakt het hier zo leuk.”

‘We missen de mensen uit Enkhuizen’

Enkhuizen blijft in hun gedachten. "Vooral de mensen missen we", benadrukt Ilona. "Mijn achterbuurvrouw uit de Breedstraat is in de loop der jaren mijn beste vriendin geworden. Die ‘even een bakje doen’-momentjes mis ik wel."

Ook de vaste rondjes door de Westerstraat komen nog vaak terug in de herinneringen. "Kaas bij de kaasboer, brood bij de bakker, nog even naar Pluim... Die kleine routines worden absoluut gemist."

Tegelijkertijd koesteren ze nieuwe gewoontes. "Elke dag is het een feest om de gordijnen open te doen", zegt Ilona. "Het uitzicht blijft een bijzonder cadeau." Op vrije middagen rijden ze soms spontaan naar Italië voor een lunch. "Dat voelt nog steeds bijzonder."

Volle dag

Het dagelijkse ritme zit stevig in elkaar. "Het is een volle dag", vertelt Ilona. "Na het ontbijt volgen de kamers, de was, nieuwe gasten die arriveren en het voorbereiden van het diner. Rond 15.00 uur moet alles klaar zijn." ‘s Avonds serveren ze een viergangendiner, gevolgd door koffie en het opnieuw dekken van de ontbijttafels. Het leven verschilt sterk van hun eerdere B&B in Italië. "Dat had drie kamers, nu hebben we er twaalf én een restaurant", vergelijkt Ilona. “Dat maakt de dagen echt anders.” Ondanks de drukte voelt het niet als werk. "Het is alsof je een huis vol gasten hebt dat je een fijne tijd wilt geven. We halen er onwijs veel voldoening uit."

Feestdagen

De feestdagen worden druk én sfeervol. "Het hotel en restaurant zitten vol", vertelt Ilona. "Alles is versierd, de open haard gaat aan en onze kokkin maakt uitgebreide kerstdiners. We vieren echt kerst met onze gasten." Om deze feestelijke periode compleet te maken, komen hun oude buren uit Enkhuizen kerst vieren in Zwitserland. "Dat voelt als een kerstcadeau."

Vooruitblik

Voor 2026 hoopt Ilona op ‘een gezond en gezellig jaar’. "En dat we mooie mensen mogen ontmoeten en nog meer gasten kunnen laten genieten van La Randulina." Na een jaar durft ze het te zeggen: "Ja, het voelt als thuis. De plek, de mensen, de rust... het past ons echt."