‘Blij dat ik vijf maanden voor haar heb mogen zorgen’

Door Annemieke Ooms

Lindsey werd op 8 januari 2006 geboren, na een zwangerschap die tot 27 weken probleemloos leek te verlopen. “Tijdens een echo werd ontdekt dat Lindsey een ernstige hartafwijking had”, vertelt Anita. “Haar longslagader en aorta waren omgedraaid, waardoor haar organen onvoldoende zuurstof kregen. We wisten al snel dat ze niet oud zou worden en dat we een zware tijd tegemoet gingen.” Lindsey werd geboren na een zwangerschap van veertig weken en woog zes pond. “Ze werd meteen onderzocht en kreeg binnen enkele dagen ook nog een darmziekte, waardoor negentig procent van haar darmen afstierf. Ondanks alle inspanningen van de artsen was het snel duidelijk dat ze het niet lang zou redden.” Lindsey bracht het grootste deel van haar vijf maanden durende leven door in het Sophia Kinderziekenhuis. “Ik weet nog goed dat de arts op 1 juni zei: ‘gaan jullie nu nog maar even genieten van Lindsey’. Ze ging hard achteruit. We mochten haar mee naar huis nemen en dat was heel waardevol. Vijf dagen later, op 6 juni, overleed ze aan een hartstilstand. Toen ik haar die ochtend uit haar bedje haalde, zag ze helemaal blauw. Ik hield haar vast en voelde het leven zo uit haar glijden. Ik heb 112 gebeld en ze hebben haar nog proberen te reanimeren, maar het mocht niet meer baten.”

Niet vergeten

Het verlies van een kind is hartverscheurend, maar Anita wil het verhaal van Lindsey blijven vertellen. “Ik merk dat mensen vaak niet weten hoe ze moeten reageren als ik over Lindsey praat. Daarom ben ik er juist heel open over. Lindsey is en blijft onderdeel van ons gezin. Haar naam mag genoemd blijven worden, zodat ze niet vergeten wordt.” Elk jaar herdenkt Anita Lindsey op haar geboortedag en sterfdag. “We eten een taartje op haar verjaardag en bezoeken haar graf op haar sterfdag. Wat ik altijd heel mooi vond, is dat Lindsey’s broertje Luca, die na haar werd geboren, jarenlang op school heeft uitgedeeld op de verjaardag van zijn zusje. Dat vond hij belangrijk en zijn klasgenootjes vonden dat ook heel gewoon.”

Weer zwanger 

Na Lindsey’s overlijden raakte Anita opnieuw zwanger. “Hoewel Lindsey’s hartafwijking niet erfelijk bleek, was het een spannende tijd. Ik kreeg het HELLP-syndroom en de artsen moesten een keuze maken: mijn leven of dat van de baby. Bij 27 weken werd Luca geboren via een spoedkeizersnede. Hij woog slechts één kilo en verbleef drie maanden in het ziekenhuis, maar hij heeft het gered. Hij is nu 17 jaar en een echte puber.” Lindsey blijft een grote rol spelen in het gezin. “We praten vaak over haar. Luca begrijpt nu dat het voor Lindsey geen leven was geweest met haar hartafwijking. Maar ze hoort erbij. Dat zal altijd zo blijven.” Anita besluit haar verhaal: “Hoewel het natuurlijk allemaal heel verdrietig was, ben ik ook blij dat ik vijf maanden voor Lindsey heb mogen zorgen en dat ik van haar heb mogen genieten.”

Troost op Wereldlichtjesdag

“Toen ik hoorde over Wereldlichtjesdag, besloot ik de bijeenkomst bij te wonen. Het gaf mij veel troost om te zien dat ik niet alleen ben in mijn verdriet. Je deelt die avond met anderen die hetzelfde meemaken en je voelt hetzelfde gemis. Het noemen van de namen van de overleden kinderen maakt deze bijeenkomsten heel bijzonder en er ontstaan zulke mooie gesprekken op zo’n avond.”

Golf van licht

Zondag 8 december is iedereen welkom in de Dorpskerk van Zwaag (Kerkelaan 8) om kaarsjes aan te steken en steun bij elkaar te vinden. Wereldwijd komen deze dag mensen bij elkaar om overleden kinderen te herdenken. Om 19.00 uur steken zij een kaarsje aan. Door de verschillende tijdzones in de wereld ontstaat hierdoor een golf van licht, zodat de wereld een beetje lichter wordt voor de mensen die hun kind hebben verloren en daarbij mogen beseffen dat zij niet alleen zijn met hun verdriet. De bijeenkomst is niet alleen voor mensen uit Zwaag, maar voor iedereen uit de omtrek die erbij wil zijn. En niet alleen voor kinderen die op jonge leeftijd zijn overleden, maar ook voor kinderen die al ouder waren of zelfs volwassen. Niet alleen voor ouders die een kind hebben verloren, maar ook voor opa’s en oma’s, broers en zussen, vrienden en vriendinnen, eigenlijk voor iedereen die een kind wil herdenken. 

Voel je welkom! Na afloop is er gelegenheid om elkaar te ontmoeten onder het genot van een kopje koffie of thee. Geef je graag van tevoren op en laat ook de naam van het kind daarbij weten. Bel, app of mail met Sandra: 06-33836464 of info@sandraboorsma.nl . Als je niet van tevoren op wilt geven en toch besluit te komen op die dag; ook dan ben je uiteraard van harte welkom. Aanvang 18.30 uur.