Malle Babbe stopt na 41 jaar en bijna 400 optredens

Door Willem Brand

“Is het hoog bezoek?”, roept Leny van boven als levensgezel Maria het bezoek heeft aangekondigd. Halverwege de trap, zittend in de lift, zwaait zij als een koningin naar de gast. Malle Babbe, Leny’s oudste koor, maakte vier cd’s. Maria: “Leny was de eerste die het publiek erbij betrok. Dan kwam ze spelend met haar accordeon op en gaven de koorleden het publiek een hand. Dan keek elk koorlid de ander recht in de ogen. Vaak haalde ze tijdens het optreden iemand uit het publiek naar voren. Nooit om af te laten gaan, maar om hem of haar te laten shinen.” Leny zegt de woensdagochtenden met Malle Babbe ontzettend te gaan missen. “Het waren zulke inspirerende ochtenden. De sfeer was zo dierbaar, we waren een familie.” 

Brigitte en Jessica

Leny: “De eerste drie jaar traden we op met poppentheater Myko. Marijke Kots verstierde de boel op een leuke manier. Dan riep ze iets terwijl we midden in een klassiek stuk zaten. Het achteraf beroemdste koorlid dat we hebben gehad was Brigitte Kaandorp, slechts een half jaar, dat moet ik er wel bij zeggen.” Maria: “En Jessica van Noord natuurlijk, die bij ons het zingen heeft ontdekt. Ze kwam binnen bij het Knipkaartkoor en deed ook mee met Haarlemmer Olie, waar ze Joop Visser ontmoette.” Leny: “Joop kwam naar me toe en zei: Wat denk je als ik met Jakkie een duo begin? Ik zei: ‘Leuk, doen!’ Het is een mooi koppel geworden. Ze gingen samen toeren en treden nog steeds op!”

Billeritsie en De Bie

Leny bereidde de repetities altijd goed voor. Voorafgaand droeg zij soms een gedicht voor om de koorleden in de stemming te brengen. Leny: “Dat heeft als resultaat dat er een bepaalde sfeer ontstaat en ook dat ze meer poëzie gaan lezen! Dan kreeg ik wel eens gedichten opgestuurd. Heb je de rouwadvertentie van Wim de Bie gelezen? Dat begint met een tekst uit zijn lied Billeritsie.” Spontaan zingen Maria en Leny dan: “Billeritsie, boterspritsie, bij de thee. Als ik doodga, neem ik Billeritsie mee.” Maria: “Leny kwam soms ook met gekke reclameliedjes. Het fijne is dat ze altijd alles kan begeleiden. Er is bij haar ook altijd ruimte voor improvisatie.”

Het koor Malle Babbe stopt na 40 jaar. - Aangeleverd

Song for Survival

Hoogtepunt in de historie was de cd ‘Song for survival’, geïnspireerd op het boek ‘De kracht van het lied’ van Helen Colijn. Leny: “In WOII was er op Sumatra een vrouwenkamp waar zo’n duizend vrouwen gevangen zaten. Daaronder ook Helen Colijn met haar twee zusjes. Nee, ze zaten niet in het koor. Twee musici hebben het plan opgevat om mooie stukken muziek van onder anderen Chopin en Dvorak op te schrijven en te gaan ‘klankzingen’ en neuriën. Zo konden ze zich verheffen met mooie liederen. Stiekem werden er concerten gegeven. Want zingen mocht van de Jappen niet. Die vodjes papier waarop de muziek geschreven was heeft de schrijfster na WOII bij een universiteitsbibliotheek in Californië ondergebracht.”

Film Paradise Road

Leny: “In ons koor zaten twee vrouwen die ook in een Jappenkamp hadden gezeten. Van één van hen hoorde ik dat Helen Colijn haar boek in Amsterdam zou presenteren.” Maria: “Ik zei: jullie moeten er naartoe gaan. Maar omdat het koor die dag moest optreden ben ik gegaan en heb ik de schrijfster verteld dat Malle Babbe een aantal stukken van die kampmuziek op het repertoire had. Ze was zeer ontroerd. Op haar verzoek hebben we die cd toen gemaakt, die over de hele wereld is verkocht en de basis voor de film is geworden.” Toen haar boek zou worden verfilmd, liet Colijn regisseur Bruce Beresford de cd horen. Gevolg was dat Leny en Maria werden uitgenodigd om drie maanden bij de opnames te zijn.

Can you cut the Largo?

Maria: “Leny leerde Glenn Close dirigeren en de actrices playbacken. Er zijn toen ook wat koorleden meegegaan, samen met backpackers vormden die de vrouwen uit het kamp. Een lied heeft tekst, dat is The Captives Hymne, dat werd gezongen als er weer een vrouw was bezweken. De helft van het koor heeft het kamp niet overleefd. Op een dag vroeg de editor of we een stuk uit het Largo van Dvorák wilde afhalen. Can you cut the Largo? We waren de beroerdste niet en hebben een herhaalstuk weggelaten.” Leny: “De filmpremière was in Tuschinksky. Daarna zijn we voor heel wat tv-programma’s uitgenodigd. Twee bestuursleden zijn een keer op een dag heen en weer naar London gevlogen voor een bespreking met Sony. Door die cd waren we een rijk koor.”

Door een terugloop in ledental, ook vanwege corona, is besloten met het koor te stoppen. Zondag 2 april was er een receptie voor leden en oud-leden. Leny gaat nog wel door met Haarlemmer Olie en seniorenkoor Hoe gaat ’t ermee.