‘Een zoekgeraakte sleutel, een hoop onkruid en kromme regeltjes van de gemeente’

Tussen de Bankenlaan en de Zeestraat is een sloot gegraven tussen deze woonwijk en de buren aan de even-kant van de Creutzberglaan. Tussen hun erfgrens en de waterkant ligt een tegelpad dat alleen toegankelijk is voor deze bewoners. We hebben allemaal een sleutel van het hek om de achterkant van je schuur te kunnen schilderen. Ook de gemeente heeft natuurlijk een sleutel, zodat het onkruid op hun bermkant verwijderd kan worden. Heeft? Ik bedoel HAD!

Eind mei nam ik via Fixi contact op: het onkruid stond al een meter hoog. Helaas was de sleutel zoek en op het idee om er één te lenen van een bewoner kwam niet bij ze op. Eind juli was de sleutel terecht en zouden ze zo snel mogelijk komen om de overlast weg te halen. En ja hoor, vorige week is alles gemaaid.

Nou ja, alles… De twintig centimeter tussen tegel en erfgrens moeten de bewoners zelf doen, volgens ‘Licht Rood’, het bedrijf dat het voor de gemeente uitvoert. De vorige uitvoerder deed het wel met hun bosmaaiers.

Maar het grootste probleem is de overlast van heermoes, of paardenstaart. Deze groeit onder de grond, onder schuttingen en schuurtjes door, de tuinen van de bewoners in. Maaien helpt totaal niet, deze moet met onkruidverdelger behandeld worden. Maar dat mag niet van de gemeente Beverwijk. Dan maar naar Welkoop, want zelf spuiten mag dan weer wel. Kromme regeltjes!

Deel Actueel is een column van Siem Weterings. Heb jij een tip voor Siem? Mail hem dan op siem.weterings@gmail.com.