Zoals het elk jaar gaat
Ik word wakker en het eerste wat ik doe, is de lichtjes van mijn kerstboom aanzetten. Het huis voelt meteen anders. Gezelliger. Ik zet koffie en adem rustig in en uit. Over een paar uur is het zover: het WK darten begint. Het is een moment waar ik naar uitkijk. Om half twee gaat de televisie aan. Ik luister aandachtig naar de voorbeschouwing, want ik wil niets van het nieuws missen. Als de wedstrijden beginnen, zet ik het geluid uit. Terwijl ik achter mijn laptop werk, kijk ik af en toe op naar het scherm. Om zes uur is de uitzending klaar. Dan heb ik een paar uur om te eten en misschien even langs de sportschool te gaan. En om acht uur begint het avondprogramma weer. Zo zien mijn dagen voor kerst er vaak uit. Darten bepaalt het ritme.
Ik kijk al jaren darten. Eigenlijk al sinds Raymond van Barneveld en Co Stompé doorbraken. Ik kijk alleen het WK. Voor mij hoort darten bij deze periode. Het is onderdeel geworden van kerst.
Een vriendin vroeg me laatst waarom ik het zo leuk vind. Ik heb daarover nagedacht. Ten eerste is het natuurlijk spannend. Elke partij is beslissend. Na elke wedstrijd gaat er iemand naar huis. Zeker als de Nederlanders spelen, zit ik soms echt op het puntje van mijn stoel.
Maar ik denk dat er meer is. Darten is voor mij een anker in een wereld die constant in beweging is. Veel verandert, de tijd vliegt voorbij, maar het WK darten is er elk jaar weer. Als de kerstboom staat en de lichtjes aangaan, is er darten op televisie.
Juist in de dagen voor oud en nieuw, als alles draait om voornemens en een nieuwe versie van jezelf die je volgend jaar ‘moet’ gaan uitvinden, laat darten iets anders zien. Rust. Herhaling. Misschien hoeven we niet elk jaar een nieuwe versie van onszelf te bedenken. Misschien is er ook waarde in blijven. In herhalen. In accepteren dat wat er nu is, misschien al genoeg is.
Mijn grootste droom is om er ooit zelf te zijn in Alexandra Palace. In die zaal. Tussen de mensen. Misschien verkleed als een kerstboompje. Niet om iets nieuws te worden, maar om dit vaste ritueel van dichtbij mee te maken.
Over Vera
Vera Stupenea (1973) werd geboren in Siberië en groeide op in Moldavië. Ze voltooide het gymnasium en een universitaire opleiding moderne vreemde talen en ging werken bij de VN in Chisinau. In 1997 kwam zij met een studiebeurs naar Nederland, voltooide haar doctorandusopleiding aan het Institute of Social Studies in Den Haag en werd docent Engels aan het PCC in Alkmaar. Na enkele jaren begon zij met schrijven van Engelse lesboeken voor diverse educatieve uitgeverijen. Inmiddels is ze auteur van ruim 60 educatieve boeken. Van haar pen verschenen ook vijf thrillers: Moord om de hoek, High class date, Bullseye, Moordende paardenrace en Hoefslagen van het lot. Vera is tevens Honorair Consul van Moldavië.
Zie ook www.verastupenea.nl.
Meer nieuws uit Heiloo?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie