Uit de platenkast van… Diederik Schiebergen: ‘Muziek klinkt net zo schurend als de woestijn zelf aanvoelde’
Vinyl is al een tijdje in opmars, met cd’s op gepaste afstand. Muziekliefhebbers willen iets tastbaars, met albumhoes en boekje. In deze rubriek wekelijks iemand aan het woord over een pareltje uit de eigen platenkast.
Grondleggers van de woestijnblues
Een paar jaar geleden herontdekte ik vinyl. Ik kocht een aantal Lenco-platenspelers uit de 70’er jaren en knapte ze op met een nieuwe arm en behuizing, waardoor het weer topspelers werden. Het geluid van vinyl is zoveel mooier dan het geluid van een stream.
In Nederland had ik al kennisgemaakt met de muziek van Tinariwen en de plaat Imidiwan: Companions inmiddels al grijsgedraaid.
Tinariwen is van oorsprong een band uit Mali. De Toeareg-leden vormden de band in een Libisch kamp en staan bekend als de grondleggers van de woestijnblues.
Afgelopen winter trok ik op de fiets door het zuiden van Marokko, een prachtige fototrip door de woestijn richting Algerije. De muziek, met invloeden uit de Sahara en de westerse blues, ging met me mee op die tocht.
De muziek klinkt ook net zo schurend en droog als de woestijn zelf aanvoelde. De slepende gitaren, het ritme en de stemmen klopten volledig met de desolate omgeving.
In Marokko is de band ongekend populair, zoals een jonge Marokkaan mij daar vertelde. In een klein dorpje in een oase is zelfs een muziekschool opgericht, waar de jongeren de woestijnblues leren spelen.
Diederik Schiebergen
Meer nieuws uit Heiloo?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie