Willem Wilmink! Een hommage in Cultuurkoepel Heiloo met Erik van Muiswinkel en Vic van de Reijt

Joost Prinsen droeg ‘Ben Ali Libi’ voor op tv en er vloeiden tranen. Wilmink schreef ook ‘Frekie’ voor hem.

Uniek programma exclusief in Cultuurkoepel Heiloo

Herman van Veen bediende zich van Wilminks mooiste liedjes, waaronder ‘Adieu café’ en ‘Hilversum III’.

Adèle Bloemendaal zong ‘De geur van weleer’, Wieteke van Dort ontroerde als Tante Lien in ‘Arm De Haag’ en zong met Joost Prinsen en Aart Staartjes de liedjes uit De Stratemakeropzeeshow.

En De Film van Ome Willem was ondenkbaar zonder ‘Deze vuist op deze vuist’ en ‘Lust je ook een broodje poep?’

Deze en andere prachtliedjes van Willem Wilmink, vaak op muziek gezet door zijn Twentse boezemvriend Harry Bannink, krijgen een vertolking van een nieuwe generatie met een exclusieve voorstelling voor alle leeftijden in de Cultuurkoepel.

Wilminks kleindochter Joosje Deckers zingt ‘Ben Ali Libi’, een ander jong talent in de persoon van Ringo Maurer treedt op als de stratenmaker.

Rick de Leeuw

Dafne Holtland en Margriet Planting, de meiden van Zazí, zingen onder meer ‘De oude school’ en ‘Arm Den Haag’. Wilma Bakker doet ‘De voorkant’ en het ontroerende ‘De meeste treinen rijden achterlangs het leven’.

Verder kruipt Flip Noorman in de huid van Tommy uit Sesamstraat: ‘Dood zijn duurt zo lang’.

Ook Nederbelg Rick de Leeuw (Tröckener Kecks) is van de partij met ‘Belgisch bier’ uiteraard.

Presentatie door Erik van Muiswinkel

Erik van Muiswinkel zingt en praat de voorstelling soepel aan elkaar, samen met Vic van de Reijt. Eerder waren zij verantwoordelijk voor het succesvolle programma ‘Rock mee met Drs. P!’

Ook nu is er weer de rijke begeleiding, mét onder meer de door Wilmink zo geliefde accordeon van het orkest van Jan Robijns.

Info en kaarten

Te beleven in Cultuurkoepel Heiloo, vrijdag- en zaterdagavond 20 en 21 november en zondagmiddag 22 november.

Kaarten via de website: www.cultuurkoepel.nl.

Kleindochter zingt

Wilminks kleindochter Joosje Deckers zingt tijdens de voorstelling in de Cultuurkoepel ‘Ben Ali Libi’, waarvan hierbij alle regels:

Ben Ali Libi

Op een lijst van artiesten, in de oorlog vermoord,
staat een naam waarvan ik nog nooit had gehoord,
dus keek ik er met verwondering naar:
Ben Ali Libi. Goochelaar.

Met een lach en een smoes en een goocheldoos
en een alibi dat-ie zorgvuldig koos,
scharrelde hij de kost bij elkaar:
Ben Ali Libi, de goochelaar.

Toen vonden de vrienden van de Weduwe Rost
dat Nederland nodig moest worden verlost
van het wereldwijd joods-bolsjewistisch gevaar.
Ze bedoelden natuurlijk die goochelaar.

Wie zo dikwijls een duif of een bloem had verstopt,
kon zichzelf niet verstoppen, toen er hard werd geklopt.
Er stond al een overvalwagen klaar
voor Ben Ali Libi, de goochelaar.

In ‘t concentratiekamp heeft hij misschien
zijn aardigste trucs nog wel eens laten zien
met een lach en een smoes, een misleidend gebaar,
Ben Ali Libi, de goochelaar.

En altijd als ik een schreeuwer zie
met een alternatief voor de democratie,
denk ik: jouw paradijs, hoeveel ruimte is daar
voor Ben Ali Libi, de goochelaar.

Voor Ben Ali Libi, de kleine schlemiel,
hij ruste in vrede, God hebbe zijn ziel.