Het Hoekse Straatverhaal van Amilda

“Mijn vriendinnen wonen verder weg en mijn school is ook verder. Maar gelukkig is het niet alleen maar lastig. Ik heb ook vriendinnen hier in de buurt, en dat vind ik wel leuk.”

Als je aan Amilda vraagt waar ze goed in is, begint ze te glunderen. “Ik ben goed in paardrijden, zingen en dansen. En ik kan heel goed mijn eigen haren kammen!” Ze zit op streetdance en haar lievelingsnummer is APT van Bruno Mars en Rose. “Als dat nummer opstaat, dan moet ik gewoon dansen,” zegt ze lachend.

Thuis woont Amilda samen met haar papa en mama. Maar ze heeft nóg een bijzonder gezinslid. “Ik heb een hond als zus”, zegt ze trots. “Ze heet Evita. Mijn ouders hebben verzonnen dat zij mijn zus is omdat ik haar al ken sinds mijn geboorte. Ze zit altijd naast mij in de auto, dus ze hoort gewoon bij mij.” Evita is volgens Amilda ‘middelmatig groot’ en heeft kort bruin met zwart haar. “Ze kwijlt heel veel, vooral als ze slaapt,” vertelt ze met een vies gezicht. “En ze blaft hééél hard.” Je merkt duidelijk aan Amilda dat ze veel van haar ‘zus’ houdt.

Het verhaal van Amilda hoort bij 18 andere Hoekse straatverhalen. Met het project worden verhalen van inwoners verzameld en gedeeld. Dit laat zien wat elke straat uniek maakt en worden de banden tussen buren versterkt. Het project wordt mogelijk gemaakt door woningbouwvereniging HvH, gemeente Rotterdam, Welzijn op de Hoek en de dorpsraad en wordt uitgevoerd door Stichting Wijkcollectie.