Bewoners Tasmanweg zijn bouwperikelen nu al zat: “Niets mee te maken en maximaal last van”

Door Rianne Dekker

Het begon in februari/maart van dit jaar, toen op de hoek van de Tasmanweg en de Marjorystraat grote containers werden neergezet. “Bij wijze van spreken in onze voortuin”, aldus Ben. “Bij navraag bij de hoofdaannemer vertelde die dat deze waren voor de renovatie van de huizen met de oranje pannen. We kregen op vrijdag een brief in de bus over de renovatiewerkzaamheden en de maandag erop werd er begonnen. Dit vind ik erg kort dag.”

Kruisje slaan en hopen

Het grasveld en vijf parkeerplaatsen zijn sowieso ingenomen voor de werkzaamheden. Maar daarnaast schromen werkmensen niet om nog meer parkeerplek te confisqueren voor bijvoorbeeld het uitladen en neerleggen van grote rollen elektriciteitskabel. Iets, wat ze volgens Ben eigenlijk zouden moeten doen op de bouwplaats 10 meter verderop. Twee scheepscontainers werden zomaar gedropt op parkeerplaatsen. “Na veel vijven en zessen van ons werden die uiteindelijk aan de overkant neergezet.” Een timmerbedrijf was ruim een kwartier aan het lossen en blokkeerde de doorgang in de straat. Een afzethek met plastic omwikkeld belemmert het uitrijzicht bij de parkeerplaatsen. “Het is bij het uitdraaien echt een kruisje slaan en hopen. Mijn buurman opperde al om met een stanleymesje een stukje uit het plastic te snijden om te kunnen kijken of het veilig is. Men is ons nu tegemoet gekomen met de plaatsing van een spiegel, maar die staat gericht op de daken van twee containers. Daar schieten we dus niks mee op.” Een busje van een asbestbedrijf parkeerde bijna tegen zijn auto aan. “Er zat maar zo’n 10 centimeter tussen. Als je vraagt wie dat busje rijdt verstaan ze je niet, want bijna niemand spreekt Nederlands. En de aanwezigheid van asbestbussen is schadelijk voor mijn buren wiens huis te koop staat. Kijkers denken meteen dat er asbest in hun woning aanwezig is!”

Voer voor ratten

Ook van de rommel die de werklui achterlaten gaan de haren van de bewoner overeind staan. “Ik weet precies wat ze eten, want resten gooien ze allemaal in het plantsoen. Ook op de bouwplaats liggen bekers en brood. Allemaal lekker voor ratten!”

Ben wil wel benadrukken dat hij het niemand misgunt dat de woningen worden aangepakt. “Het gaat puur om het gedrag van de mensen die het werk uitvoeren en de rommel die ze maken. Ik kom ook uit de bouwwereld, en toentertijd calculeerde je gewoon tijd in om de bouwplaats netjes op te ruimen om de volgende dag met een schone lei te beginnen. Maar tegenwoordig wordt er niet meer gecommuniceerd!”

Niet persoonlijk

Communiceren heeft Ben wel gedaan. Bij Woningbouwvereniging Hoek van Holland WVH bijvoorbeeld. “Ik werd daar te woord gestaan door een vriendelijk meisje. Helaas was degene die erover ging afwezig. Ik kom nog uit een tijd dat er dan een vervanger op dat plekje zat, maar tegenwoordig werkt men allemaal parttime.” Bij de gemeente Rotterdam deed hij zijn beklag. “Het gaat helemaal niet over de mensen persoonlijk hoor, want die zijn vriendelijk. Maar het gaat uiteindelijk wel om wat ermee wordt gedaan.” Ook hoofdaannemer Smits Vastgoedzorg benaderde hij. “Door de uitvoerder en bewonersconsulent werd ik heel beleefd te woord gestaan. Maar er gebeurde in mijn ogen eigenlijk weinig.”

Samen oplossingen zoeken

“Wij begrijpen dat de werkzaamheden voor omwonenden hinderlijk kunnen zijn”, reageert Smits Vastgoedzorg. “Voorafgaand aan de start van het project in de Oranjepannenbuurt hebben wij alle omwonenden per brief geïnformeerd. Daarnaast hebben onze bewonersconsulent, uitvoerder en projectleider meerdere keren persoonlijk contact gehad met de betreffende bewoner om mee te denken over mogelijke oplossingen. Om de verkeersveiligheid te verbeteren is er onder andere een bolspiegel geplaatst voor automobilisten. Wij erkennen dat er overlast wordt ervaren en doen er alles aan om deze zoveel mogelijk te beperken. Daarbij staan wij bewoners altijd netjes te woord en gaan wij het gesprek aan om samen naar oplossingen te zoeken, zo ook met de eigenaar van de woning aan de Tasmanweg 90. De werkzaamheden zijn noodzakelijk om het project goed uit te voeren, maar wij blijven ons inzetten om de impact voor de omgeving zo klein mogelijk te houden.”

WVH kan zich als opdrachtgever van dit project volledig vinden in de reactie van Smits Vastgoedzorg. “Ook vanuit WVH hebben onze projectmanager en sociaal projectleider meerdere malen persoonlijk contact gehad met de eigenaar van de woning aan de Tasmanweg 90.”

De renovatiewerkzaamheden lopen tot begin 2027 door en verplaatsen zich van Noord naar Zuid.