Zeden en gebruiken op Wieringen: kermis, koek en karretjes

Kermis

De kermis in Hippolytushoef vond plaats van de laatste donderdag in juli tot en met de volgende maandag en werd beschouwd als het absolute hoogtepunt in het jaar. Zelfs de vissersvloot lag die dagen voor anker. De eerste kermis dag heet tuledag. De burgemeester reikt om 10.00 uur ’s ochtends in de Nederlands Hervormde Kerk aan de kinderen tulen (van fijn meel gebakken broodjes) uit. Een oud gebruik dat oorspronkelijk tussen de verpachter en de pachters van land bestond.

In de vele gelegenheden werd uitbundig feest gevierd. Voor 1900 was de Wieringer skos de gewone dans. Het heen en weer dansen wordt dangse of skosse genoemd. Bekend zijn naast de Wieringer schots de nog oudere dansen als het Patertje en het Schoenlappertje.

De jongelui vierden kermis in gezelschap van 2 of 3 paren, de zogenaamde maats. Na een halve nacht gefeest te hebben gaan ze om beurten in de woning van één van de dames theedrinken, waarvoor de ouders alles al hebben klaargezet. Op de eerste zondag na de kermis volgt, weer aan huis, het koek geven. De meisjes zorgen voor de koek en de jongens voor de drank. Op de tweede zondag volgt het karretjes rijden, vroeger op een soort sjees en later gemoderniseerd tot een fietstocht. Hele koppels zag men over Oosterland naar Den Oever gaan waar in de herbergen druk werd gedanst. En op Wieringen duurde het na de kermis meestal niet zo lang tot er meerdere huwelijken volgden.

Henk Braad, Historische Vereniging Wieringen. www.historischwieringen.nl.