Kerkelijk leven op Wieringen

Ook in de Hervormde Kerk nemen de Wieringers een zeer vrijzinnig standpunt in. Mevr. dr. Jo Daan schrijft in 1950 in haar proefschrift over Wieringen dat het godsdienstige leven zo zwak is, dat nauwelijks van een standpunt kan worden gesproken.

Oorzaken zijn beperkte scholing en het vasthouden aan tradities. Weinig aandacht wordt besteed aan verhalen over spoken, heksen, zieners, lezers en sagen en legenden. Ze bestaan wel maar in beperkte mate. Er is geen angst voor de dood en het onbekende na de dood.

Op hun sterfbed hebben vele Wieringers geen behoefte aan een predikant. In 1930 waren de Zuiderzeewerken in volle gang en woonden alle denkbare gezindten op Wieringen.

Er kan zeker niet gezegd worden dat de eilandbewoners star en onverdraagzaam waren. De doopsgezinde ds. Nicolaas Pott was van 1824 t/m 1868 voorganger en trouwde in die periode met Maartje Pelder, een Wieringer katholieke vrouw.

Niemand had hier bezwaar tegen, sterker nog het werd zelfs zeer gewaardeerd. Huwelijken van Hervormden met Doopsgezinden kwamen veel voor maar ook bij de Katholieken vonden een groot aantal gemengde huwelijken plaats.

Al met al was de belangstelling voor het kerkelijk leven uiterst gering. Wordt er al een kerkdienst bezocht dan is dit meestal op aandringen van de predikant die kort daarvoor op huisbezoek is geweest.

Meer informatie over dit onderwerp kunt u vinden op onze website onder: Dat was Wieringen toen.

Henk Braad, Historische Vereniging Wieringen.