Zo verwelkom je de schoonfamilie dus niet: ‘Mijn Chinees was perfect, de boodschap iets minder’
Martin Stolwijk is partner, vader en opa. Schrijver en trouwambtenaar. Daarnaast vrijwilliger in de palliatieve zorg. Door zijn werk staat hij midden in het leven – én aan de randen ervan. Elke maand lees je een column van zijn hand.
Tijdens de coronaperiode kreeg ik een verzoek van een bruidspaar om als trouwambtenaar hun ceremonie te verzorgen. Op Kasteel Haarzuilens, een mooie en romantische plek vlak bij Utrecht.
Omdat we te maken hadden met corona, was het spannend of alles kon doorgaan. Het kasteel was gesloten voor publiek, maar huwelijken mochten onder strenge voorwaarden doorgaan. Elk nadeel heb z’n voordeel, zei ooit een wijs man.
Het bruidspaar mocht dit keer in de centrale hal trouwen. En die hal is adembenemend. Er is zoveel geschiedenis te zien dat je er stil van wordt.
Zij was Nederlandse en hij was van Chinese afkomst.
Tijdens het voorgesprek kreeg ik veel informatie en ging ik aan de slag met het schrijven van mijn toespraak. Terloops vertelden ze dat de ceremonie integraal zou worden uitgezonden naar familie in China. Of ik daarom wat eerder aanwezig kon zijn om de techniek te testen.
Op de dag van het huwelijk wandelde ik de centrale hal binnen en zag een professioneel bedrijf druk in de weer met camera’s, belichting en microfoons.
Onder begeleiding van een technicus liep ik naar mijn plek in de hal. Daar hingen ze me vol met microfoons, zetten ze spots op mij gericht en stelden ze de camera’s op.
De ceremonie kon beginnen. De aanwezige gasten spraken vrijwel allemaal Nederlands. Voor de familie in China had ik een welkomstwoord ingestudeerd. Want ja, als je op afstand meekijkt, is het toch fijn dat je het gevoel krijgt er een beetje bij te horen.
Ik vroeg de gasten vriendelijk even naar de camera’s te zwaaien en ging vervolgens in mijn beste Chinees de mensen aan de andere kant van de wereld welkom heten.
Na mijn ingestudeerde woorden kreeg ik een lachsalvo uit de zaal. De stemming zit er goed in, dacht ik nog in mijn onschuld.
De ceremonie verliep perfect en na afloop kwamen de gasten mij met een gulle lach bedanken. Later bleek dat het bruidspaar mij in bescherming had genomen. Want in plaats van de familie welkom te heten, had ik een verkeerde regel ingestudeerd.
De familie in China werd bij de start van de ceremonie namelijk verrast met de volgende woorden:
‘Tot ziens, familie!’
Dus wie nog op zoek is naar een trouwambtenaar die een woordje Chinees spreekt: zoek vooral verder!
Meer nieuws uit Hollands Kroon?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie