Van bouwput naar liefhebberstuin: Tine kan geen plant laten staan

Tine kan er maar moeilijk genoeg van krijgen. "Ik ben van kleins af aan ernstig verslaafd aan planten en bloemen.”

Op zondag 23 augustus stellen Karel en Tine hun tuin open tijdens het open tuinenweekend van ‘Top in de Kop’. Dat doen ze al een flink aantal jaren. Gemiddeld komen er zo’n veertig bezoekers, al is het weer daarbij een belangrijke factor. Afgelopen juli waren het er ongeveer zestig.

Van bouwput naar droomtuin

Toen het echtpaar in 1998 naar ’t Veld verhuisde, was er van een tuin nog nauwelijks sprake. "Het was een bouwput", vertelt Tine lachend. Ze kwamen uit een rijtjeshuis in Schagen met een tuin van 168 vierkante meter. De nieuwe kavel was ruim 600 vierkante meter groot. "Ik keek mijn ogen uit. Het waren qua grootte ongeveer drie tuinen van ons rijtjeshuis naast elkaar en nog dieper ook. Ik begon bijna te kwijlen van zoveel tuin.” Een tuinontwerp maken bleek nog best ingewikkeld. Het echtpaar maakte eerst zelf een plan, maar schakelde uiteindelijk tuinarchitect Jan van Wonderen in. Ze wisten in ieder geval wat ze wilden: een vijver, een muurtje, leuke zitjes, een schuur met overdekt terras en leifruitbomen als afscheiding met de buren. Van Wonderen kwam met een ontwerp waarin de vijver diagonaal door de tuin loopt. Daardoor ontstonden vanzelf allerlei paadjes en verrassende hoekjes. Een vlonderbrug voert over het water, waaronder vissen zich kunnen verschuilen voor reigers. "Het is zo ontzettend leuk geworden. Iedereen staat versteld als ze die vijver zo mooi zien liggen.” De aanleg deden Karel en Tine vervolgens grotendeels zelf. De beplanting bedachten ze eigenhandig. In de loop der jaren verdween steeds meer gras en kwam er meer ruimte voor planten.

Tine kan geen plant laten staan

Voor Tine is dat geen straf. "Ik kan simpelweg geen kwekerij in gaan zonder plantjes te kopen. Op de markt ook niet, ik moet bijna mijn handen vastbinden", lacht ze. "Ik zie altijd wel wat leuks”. De liefde voor planten zit er al van jongs af aan in. Als kind mocht Tine in de tuin van haar vader experimenteren met bloemen en een eigen tuintje onderhouden. Die liefde is nooit verdwenen. Of het nu vaste planten, struiken of bollen zijn: Tine vindt het allemaal prachtig. Een van haar grote favorieten is de dubbele eikenbladhortensia ‘Snowflake’. "Die zou eigenlijk in elke tuin moeten staan”. Ze is enthousiast over de lange bloei, de bijzondere bloemtrossen en de zachte bloemetjes. "Die limoenachtige kleur is zo mooi”. Niet alles ging de afgelopen jaren vanzelf. De buxusmot zorgde voor een enorme ingreep. Honderden buxusplanten moesten worden verwijderd en vervangen. "Dat was vreselijk!" Karel begon met een schep, maar uiteindelijk moest er een graafmachientje aan te pas komen. De grindpaden en beplanting moesten daarna weer worden hersteld. De buxushagen maakten plaats voor zo’n vierhonderd planten van de soort ‘Euonymus Green Spire’. Ook de buxusbollen werden deels vervangen door ‘Ilex Little Rascal’.

Ook dieren voelen zich thuis

Wie goed kijkt, ontdekt in de tuin bovendien volop leven. De vijver trekt kikkers, padden, libellen en vissen aan. Er vliegen vleermuizen rond en in de tuin zijn merelnestjes. Ook voor egels is het er blijkbaar goed toeven. "We hadden drie jaar geleden jaar negen egels in de tuin. Er liep ooit twee keer een egel langs de tuindeuren met een klein egeltje in zijn bek." Via de egelopvang werden twee egelhuizen aangeschaft. Of die daadwerkelijk worden gebruikt, weten Karel en Tine niet. "We durven er niet in te kijken, bang dat we ze verjagen." Ook kleine gebeurtenissen kunnen voor veel plezier zorgen. Op het grasveldje zitten bijvoorbeeld drie mierenhopen. Tine laat ze bewust met rust. Wanneer de mieren uitvliegen, weten de padden dat precies. "Die komen eraan gelopen, gaan zitten, doen hun bek open en hebben een driegangendiner! Fantastisch om te zien." De tuin is daarmee niet alleen een verzameling planten geworden, maar ook een plek waar natuur de ruimte krijgt. Bramen, druiven en zwarte bessen zorgen voor voedsel en trekken weer andere dieren aan. "Het ene trekt het andere aan."

Een plek om tot rust te komen

Tine werkte 39 jaar in het basisonderwijs en zegt dat de tuin haar tijdens haar werkzame leven hielp om tot rust te komen. "Het ruisen van de bomen, de vogelgeluidjes... heerlijk!" Inmiddels zijn zij en Karel gestopt met werken en hebben ze meer tijd voor de tuin. Al betekent dat volgens Tine niet dat het rustiger is geworden. "Hartstikke druk! Hoe deed ik dat voorheen toch met mijn werk?" Tine en Karel hebben bovendien drie kinderen tegelijk geadopteerd uit Colombia. Ook dat bracht de nodige drukte met zich mee. Juist daarom was een tuin waarin ze zich konden terugtrekken voor Tine belangrijk. De groene liefde heeft ze inmiddels ook doorgegeven. Een van de kinderen is volgens haar "besmet met het groene virus". "Ze is nu 38 en neemt regelmatig stekjes mee."

Kunst tussen het groen

Tussen al het groen staan verschillende kunstwerken. Bezoekers kunnen onder meer bronzen beelden bewonderen van Siem Wardenaar, Marijke de Vree, Loet van Veen en Dorine Beusmans. Een van de beelden, "Verbondenheid" van Beusmans, bestaat uit twee in elkaar gestrengelde zwanen. Het echtpaar kocht het beeld ter gelegenheid van hun 25-jarig huwelijk in de beeldentuin in Callantsoog. De tuin trekt dan ook verschillende soorten bezoekers. "Er zijn mensen die puur voor de planten komen, maar ook voor de kunst."

De tuin is nooit af

En wie denkt dat de tuin inmiddels wel af is, heeft het mis. "De tuin is nooit af. Er gaat altijd wel iets dood." Zo heeft onlangs een schermhortensia ( Hydrangea Aspera ‘Macrophylla’) het tijdens de hitte begeven. Als Karel en Tine op een gegeven moment minder goed in staat zijn om de tuin zelf bij te houden, zal er waarschijnlijk wat vereenvoudigd moeten worden of komt er een tuinman. Maar voorlopig denken ze daar nog niet aan. "Voorlopig kunnen we nog wel even door hoor!", lacht Tine. En dus blijft de tuin veranderen, groeien en verrassen. Precies zoals een echte liefhebberstuin volgens Tine hoort te zijn.