De 10 vragen aan... Sanne Koopman-van Dorp: ‘Hier kunnen mijn kinderen nog verdwalen’

Wie ben je en wat doe je?

Mijn naam is Sanne Koopman-van Dorp, alweer 17,5 jaar zelfstandig ondernemer met mijn bedrijven REGELSAMMY en Zeiken met een Glimlach, gericht op evenement-, entertainment- en toiletmanagement. Tevens ben ik in loondienst bij de Hogeschool van Amsterdam als evenement- en alumnicoördinator voor de Faculteit Techniek en de opleiding Aviation. En ik ben BABS voor de gemeente Den Helder, maar beëdigd voor heel Nederland. Ik ben getrouwd met Wout en we hebben drie kinderen: Luuk (9), Saar (6) en Keet (5). En in de achtertuin hebben we een villa kakelbont aan dieren: katten, konijnen, kippen, vissen, cavia’s en vogels.

Waar ben je geboren?

In de polder, Anna Paulowna, in het huis waar mijn ouders nog steeds wonen. Het hoekje met veel hout in de tuin, tegenover dokter Balk (nu niet meer werkzaam).

Wat heb je met deze gemeente?

Het is mijn thuis. Ik ben hier opgegroeid, twee keer uitgevlogen naar Amsterdam en Zuid-Afrika, maar altijd hier weer teruggekomen. Toen ik Wout ontmoette (ook geboren en getogen in de polder), hadden we nog een plan om een tijdje “uit te vliegen”. Maar toen we elkaar de vraag stelden: “Waar voed je je kinderen op?”, waren we het er direct over eens dat dat in de polder moest zijn.
Hier kunnen mijn kinderen nog verdwalen, want veel mensen kennen ze wel, omdat ze er “één zijn van Sanne” of “een kleinkind van Marjan” zijn, dus de weg naar huis is zo weer gevonden. Het is ook mooi om mijn eigen herinneringen nu door de ogen van mijn kinderen opnieuw te beleven.
Tevens de loyaliteit aan lokale ondernemers: zij zijn de motor van de gemeente.

Wat is de mooiste plek in Hollands Kroon?

Onze eigen achtertuin. Sinds vijf jaar mogen wij op een prachtige plek aan de Molenvaart wonen en hier hebben wij dan ook de volledige tuin naar onze hand kunnen zetten. Of althans: de hand van mijn man. Hij werkt bij de Botanische Tuin van Den Helder en is helemaal gek van plantjes. Ik mag er nog geen vinger naar uitsteken, maar regel dan wel weer alle verbouwingen en plannen et cetera. Dus samen kunnen we steeds meer genieten van ons “God in Frankrijk”-gevoel dichtbij huis. Daarnaast de Poldertuin in het voorjaar. Zo gingen wij hier afgelopen jaar ontbijten voordat alle drukte begon. Stiekem nog een beetje koud, maar het besef dat je dit zo dichtbij huis hebt, is goud.

Welke herinnering aan je woonplaats is je dierbaar?

De jaarlijkse kermis, waar we ieder jaar elkaar weer terugvinden: degenen die zijn uitgevlogen en de vrienden van dichtbij met wie we proosten. Een mooi moment waar inmiddels vele generaties samenkomen. Inmiddels staan de kinderen van vrienden hun eerste biertje te nuttigen en zo is er een sterke sociale controle. Zo ben ik zelf ook ooit begonnen onder de vleugels van mijn moeder en haar beste vriendin.

Welke vraag zou jij aan de burgemeester stellen?

Niet per se iets vragen, eerder complimenteren over de manier waarop zij te werk gaat. Ik ervaar haar altijd als toegankelijk en benaderbaar. Dat is een kunst, denk ik, in een behoorlijk grote gemeente waar iedere kern toch ook wel zijn eigen identiteit heeft. Dus ga er maar aan staan om burgermoeder te zijn van zoveel karaktertjes.

Wat is het beste advies dat je zelf ooit kreeg?

Tijdens een flink stressmoment op mijn werk tijdens een evenement dachten wij dat de wereld zo ongeveer verging en een Griekse collega zei heel rustig: “Nobody dies….” Nu is dat natuurlijk niet voor iedereen en altijd van toepassing, maar in mijn vak relativeert dit wel goed en geeft dit een seconde om adem te halen en een oplossing te bedenken.

Wat zouden mensen echt van je moeten weten?

Dat ik niet alleen maar heel druk ben, ik kan ook echt wel op de bank hangen. Vaak krijg ik de opmerking of ik wel eens thuis ben, maar ik ben niet de vrouw die op zondag het vlees snijdt, dus ik zie het thuisfront echt wel dagelijks. Maar daarnaast vind ik mijn werk heel erg leuk, dus dat doe ik dan ook graag.

Wat vind jij het beste restaurant/café in Hollands Kroon?

WIJS aan de Smidsweg in Anna Paulowna, uiteraard enorm bevooroordeeld omdat het vrienden van mij zijn en ik hen tevens heb mogen trouwen enkele jaren geleden. Maar lef dat je zo’n plek durft over te nemen en het binnen no time zo eigen weet te maken. Mensen komen echt voor hen naar de polder, dat is een pluim op je werk.

Wie zie jij graag als je opvolger in deze rubriek?

Stefan Tijsen, een zakelijke opdrachtgever, maar samen (en met de dames Donja en Roxanne) hebben we vooral heel veel lol tijdens de mooie projecten, zoals de organisatie van de Kom Binnen Bij Bedrijven Dagen. Hij is naast zijn vaste baan ook zelfstandig ondernemer in een uitdagende branche en boekt hele toffe (internationale) successen.