‘Zijn graf bleek er tóch nog te zijn’: aangrijpende verhalen bij herdenking op begraafplaats Keern

HOORN - Op de begraafplaats aan het Keern in Hoorn zijn maandag 4 mei bloemen gelegd bij de graven van oorlogsslachtoffers. Het Comité 40-45 en de Stichting Vrienden van Begraafplaats Keern brachten een stille groet bij onder meer vier Engelse piloten, dertien Nederlandse oorlogsslachtoffers en vijf verzetsmensen. Belangstellenden waren welkom om daarbij aanwezig te zijn.
Tijdens de bijeenkomst was er onder meer speciale aandacht voor het graf van verpleegster Theuna van Wouw. Haar graf werd vorig jaar teruggevonden door de Stichting Vrienden van Begraafplaats Keern. Theuna bood in de Tweede Wereldoorlog onderdak aan een Joodse familie in haar huis, waar zelfs nog een baby werd geboren. Met het leggen van bloemen werden haar moed en inzet opnieuw onder de aandacht gebracht.
Zoektocht naar ‘verdwenen’ graf
De herdenking kreeg daarnaast een persoonlijk karakter door de verhalen van nabestaanden. Jannie Mos-Danner (83) uit Enkhuizen legde bloemen bij het graf van haar vader, Hendrik Danner, die in november 1944 om het leven kwam. “Mijn vader was te werk gesteld in Duitsland. Het verhaal gaat dat hij op 4 november 1944, een dag voor zijn 28e verjaardag, naar huis mocht”, vertelt zij. “Samen met een aantal andere mannen zat hij op een vrachtwagen toen er luchtbeschietingen waren door geallieerde vliegtuigen in de buurt van Muiden. De mannen sprongen uit de wagen en zochten dekking in een greppel, maar voor mijn vader liep dat noodlottig af. Hij werd helaas dodelijk getroffen door een kogel en was de enige die het niet overleefde. Ik was toen 2 jaar oud en heb dus eigenlijk geen herinneringen aan mijn vader. Er zijn een paar foto’s. We woonden op de Gedempte Appelhaven in Hoorn toen een politieagent aan de deur kwam om mijn moeder het slechte nieuws te vertellen. Zij bleef achter met mijn zus en mij.” Het gezin bezocht jarenlang het graf op het Keern, rond zijn verjaardag. “Op een gegeven moment kregen we te horen dat het graf geruimd was, dus zijn we niet meer gegaan.” Begin jaren negentig ontdekte haar zus dat het graf er tóch nog moest zijn. “We zijn gaan kijken en hebben lang moeten zoeken. De plek was helemaal bedekt met gras en er liep een wandelpad overheen.” De familie verwijderde het gras en herstelde de plek. “Er was geen grafsteen, daar was toen geen geld voor. Ik heb gevraagd of er alsnog een grafsteen mocht komen en dat is gelukt.” Inmiddels heeft zij de plek ook bezocht met haar kinderen en kleinkinderen. “Dat was heel bijzonder.”
De bijeenkomst op het Keern maakte duidelijk dat de verhalen achter de graven nog altijd voortleven en dat herdenken voor velen een persoonlijke betekenis heeft.
Dit bericht is ook gedeeld via ons WhatsApp-kanaal van gemeente Hoorn. Ook razendsnel het laatste nieuws in je app? Volg het Rodi-kanaal nu (anoniem) via deze link.






Meer nieuws uit Hoorn?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie