Dannique Meerstra (25) uit Zwaag schrijft prentenboek na verlies van dochter Zoey

Voor haar zoontje Mees, die nog maar anderhalf jaar was toen Zoey overleed, schreef en tekende Dannique een prentenboek. In eerste instantie was dat alleen voor haar eigen gezin bedoeld. Maar nu hoopt ze met ‘Mijn zusje is een ster’ ook andere gezinnen te kunnen helpen. “Nadat ik Zoey verloor, kregen wij als gezin met dingen te maken waar je eigenlijk helemaal niet mee te maken wilt hebben”, vertelt Dannique. “Het kindje is ‘ineens’ weg en ik wilde Mees het uitleggen, maar hoe? De dood is iets ongrijpbaars, zeker voor zo’n jong kind. Wat houdt het in? En hoe leg je dat uit op het niveau van een peuter? Ik vond wel boeken die konden helpen om hem te vertellen wat er gebeurd was, maar ik miste iets. Ik vond die boekjes altijd erg verdrietig. Het verdriet stond centraal, terwijl ik vind dat verdriet en geluk naast elkaar kunnen bestaan. Je beleeft ondanks alles nog steeds geluksmomenten.”

Waar is Zoey nu?

Zo ontstond het idee voor ‘Mijn zusje is een ster’, dat op 10 juli verscheen. Het prentenboek is bedoeld voor jonge kinderen tot ongeveer vier jaar. “Ik wilde vooral een warm verhaal maken waarin wordt uitgelegd waar het zusje nu gebleven is. Ze is er niet meer, maar waar is ze nu?” In het verhaal beleeft een jongetje het verlies van zijn kleine zusje. Bij ieder stukje tekst maakte Dannique zelf een illustratie. Ook daarin is haar eigen gezin terug te herkennen. “Het jongetje in het boek lijkt op Mees. En zijn pinguïnknuffel komt ook terug in het boek.” Aan uitgeven dacht ze aanvankelijk niet; het boek was alleen voor Mees bedoeld, maar mensen in haar omgeving brachten haar op andere gedachten. “Zij zeiden: je moet het uitgeven, je kan anderen hiermee helpen.” Dannique koos bewust voor een uitgave met een zachte kaft, om de prijs laag te houden. “Ik wilde het boek zo laagdrempelig mogelijk maken. Dat het voor iedereen te betalen is, vind ik belangrijk.”

Zware zwangerschap

Aan het ontstaan van het boek ging een zeer zware periode vooraf. Tijdens haar zwangerschap van Mees had Dannique al hyperemesis gravidarum (HG), een ernstige vorm van zwangerschapsmisselijkheid waarbij iemand extreem veel kan overgeven. Bij haar zwangerschap van Zoey kreeg ze daar opnieuw mee te maken. “Ik was heel misselijk en moest elke dag overgeven. Ik hield bijna niks binnen en kon eigenlijk alleen maar liggen. Werken lukte daardoor ook niet. Omdat ik nauwelijks vocht binnenhield en uitdroogde, werd ik meerdere keren opgenomen in het ziekenhuis.”

Daar kwam tijdens de zwangerschap hevige buikpijn bij. In december 2024 begon Dannique pijn rechtsonder in haar buik te krijgen. “Zelf dacht ik aan bandenpijn, maar in februari werd de pijn zo ernstig dat ik bij de huisartsenpost belandde. Na onderzoek in het ziekenhuis bleek dat ik een blindedarmontsteking had en dat ik geopereerd moest worden. Maar een aantal dagen na de operatie kreeg ik opnieuw heel veel pijn en werd ik opnieuw geopereerd. Ze vonden toen een aantal abcessen en die zijn verwijderd. Na een behandeling met antibiotica mocht ik na ongeveer twee weken naar huis.”

De buikpijn kwam echter terug. In de nacht van 6 op 7 maart 2025 werd Dannique opnieuw met spoed naar het ziekenhuis gebracht. Ze was op dat moment 23 weken zwanger en bleek drie centimeter ontsluiting te hebben. “Mijn lichaam kon het niet tegenhouden. ‘Je gaat bevallen’, was de boodschap. Als een razende werd ik naar de verloskamer gebracht. Het ging allemaal zo snel.” Zoey werd geboren en bij haar moeder op de borst gelegd. “Ze was zo ontzettend klein. Ik voelde haar nog schokken, maar ze overleed al vrij snel na de geboorte.”

Dannique en haar man Sebastiaan kregen in het ziekenhuis begeleiding bij wat er na het overlijden van hun dochter op hen afkwam. Zo kwamen zij in contact met Steunpunt Nova, een landelijk steunpunt voor ouders die een baby verliezen, en Stichting Still, die herinneringen vastlegt voor gezinnen na het overlijden van een baby. “Hier hebben wij heel veel aan gehad.”

Een week thuis

Zoey bleef na haar overlijden nog een week bij het gezin thuis. Met behulp van de watermethode werd haar lichaam gekoeld in water met ijs. Daardoor konden Dannique en Sebastiaan hun dochter uit het water halen om haar vast te houden en bij haar te zijn. Ook voor Mees betekende dit dat zijn zusje niet van het ene op het andere moment verdwenen was. “Mees kon haar ook zien en zat er gewoon naast te spelen.” Daarna kozen Dannique en Sebastiaan voor crematie. De as van Zoey wordt nu thuis in de woonkamer bewaard in een urn in de vorm van een vlinder.

Ziekte van Crohn

Na de bevalling bleef Dannique helaas ernstige buikpijn houden. Ze belandde weer meerdere keren op de spoedeisende hulp en na uitgebreid onderzoek bleek dat ze de ziekte van Crohn heeft, een chronische ontstekingsziekte van het spijsverteringskanaal. Volgens Dannique werd daarmee ook duidelijk wat er tijdens haar zwangerschap was gebeurd. “Met Zoey zelf was niks aan de hand. De oorzaak ligt bij de ziekte van Crohn. Mijn lichaam moest een keuze maken: óf het leven van Zoey, of mijn eigen leven.” Afgelopen april werd Dannique opnieuw geopereerd en werd de overgang tussen haar dunne en dikke darm verwijderd. Door verklevingen verloor ze ook een eileider. Een nieuwe zwangerschap is volgens haar nog wel mogelijk wanneer de ziekte zich in een rustige periode bevindt. Dat vooruitzicht brengt opnieuw onzekerheid met zich mee. De kans dat Dannique bij een volgende zwangerschap weer ernstige zwangerschapsmisselijkheid krijgt, is groot. Toch blijft de wens voor nog een kind bestaan. “De wens voor een kindje is groter dan die misselijkheid.”

Onderdeel van verwerking

Ruim een jaar na het verlies van Zoey heeft het kleine boekje dat Dannique ooit alleen voor Mees maakte een veel groter publiek gekregen. Het schrijven en tekenen hielp haar bovendien zelf bij het omgaan met wat er is gebeurd. Met ‘Mijn zusje is een ster’ hoopt ze nu iets te kunnen bieden aan ouders die voor dezelfde moeilijke vraag staan: hoe leg je een jong kind uit dat een broertje of zusje er niet meer is? In het boek is ruimte voor het verdriet, maar bewust ook voor liefde en mooie momenten die blijven bestaan.

‘Mijn zusje is een ster’ is verkrijgbaar via online boekhandels en kan ook bij fysieke boekhandels worden besteld.