Drie Berkhouters zetten zich in voor jeugd en realiseren nieuw trapveld: ‘de jeugd heeft het zich echt eigen gemaakt’

Door Martijn van der Staaij

"We zagen hoe graag de kinderen samen voetbalden, ook wanneer de voetbalvereniging VVB gesloten was," vertelt Chris Loos, één van de initiatiefnemers. Dat leverde bij de vereniging nooit overlast op, maar naarmate er meer kinderen kwamen, kon de vereniging het gebruik buiten openingstijden zonder toezicht niet blijven toestaan. VVB is verantwoordelijk voor wat er op het terrein gebeurt. Voor Rick, Mark en Chris was dat het signaal: het dorp had een vrij toegankelijke sportplek voor jongeren nodig.

Voor alle jongeren

De eerste gedachte was om het basketbalveld bij de Bruggevaart ook geschikt te maken voor voetbal. "Vlak ernaast spelen veel jongere kinderen, maar een hek zou voorkomen dat ballen op de weg of hun speelplek terechtkomen." Omwonenden vreesden overlast door het geluid van ballen tegen het hek en vroegen of het op een andere locatie kon. Tijdens een bijeenkomst spraken de initiatiefnemers, omwonenden en de gemeente Koggenland daarover. Volgens Chris was dat een constructief gesprek: "De omwonenden vertelden open over hun zorgen en wilden meedenken over een andere plek. Iedereen begreep dat deze jongeren ergens moesten kunnen sporten.”

Samen met de gemeente zochten de drie mannen naar een plek waar kinderen vrij kunnen spelen én die prettig blijft voor de buurt. Die plek bleek er al te zijn: het bestaande trapveldje in het Lijsbeth Tijspark aan te pakken zonder het basketbalveld bij de woningen ingrijpend te wijzigen. In maart 2026 startte de gemeente met de werkzaamheden. Zo brachten ze drainage aan en legden ze sportgras aan. Ook kwamen er doelen, hekwerk en ballenvangers. In juli 2026 konden de eerste kinderen er voetballen. "Je kunt een voorkeur hebben voor een bepaalde oplossing, maar samen moet je kijken wat haalbaar is en werkt voor het dorp,” zegt Chris.

Druk bezocht

Inmiddels wordt het veld intensief gebruikt, vertelt Chris. "Vooral na schooltijd, in het weekend en tijdens vakanties is het er erg druk. Er komen kinderen uit de buurt, maar ook uit andere delen van Berkhout en soms ook klasgenoten van omliggende dorpen." Toezicht is volgens de initiatiefnemers niet nodig, zolang ouders weten waar hun kinderen zijn.

Winter afwachten

De gemeente heeft een bankje en een afvalbak bij het veld toegezegd. Over de ondergrond verschilden de wensen: "Wij hadden voorkeur voor kunstgras, de gemeente koos voor natuurgras. Dat is geven en nemen, we zijn blij met het veld.” Blijkt het veld in natte maanden nauwelijks bruikbaar, gaan ze opnieuw in gesprek met de gemeente om te bespreken wat mogelijk is.

Voor Chris was het mooiste moment toen het veldje af was: "Als je de kinderen daar ziet voetballen zie je meteen waar je het voor gedaan hebt. Het is geen veldje dat er alleen mooi bij ligt, de jeugd heeft het zich echt eigen gemaakt." Chris benadrukt dat het een gezamenlijke prestatie is: "Iedereen heeft goed meegedacht, van de omwonenden tot de medewerkers van de gemeente. Daar zijn wij trots op." Hij hoopt dat bij toekomstige plannen ook naar de verschillende leeftijden in het dorp wordt gekeken. “De opgeknapte speeltuintjes en natuurspeeltuin zijn mooi voor jongere kinderen, maar voor de groep van 12 tot 18 jaar was er weinig.”

Rick, Mark en Chris geven andere bewoners vooral mee om het gesprek aan te gaan en betrokken te blijven. “Vraag wat omwonenden belangrijk vinden en wat de gemeente nodig heeft om een idee uit te voeren. Dan kun je samen tot een oplossing komen. Dit veld is daar een mooi voorbeeld van.”