Column Marcel van Stigt: In beweging

Het slechte nieuws: ik kreeg het nadrukkelijke advies meer te bewegen en zo conditie op te bouwen. Eigenlijk wist ik dit al. Ik heb de conditie van een bejaarde astmapatiënt. Maar goed, twee weten meer dan één. 

Meer bewegen dus. Daar ben ik eerlijk gezegd niet zo van. Ik probeerde me er nog uit te redden met de mededeling dat ik vaak wandel, maar daar trapte mijn huisarts niet in. Langzaam schudde ze haar hoofd. “Nee, meneer Van Stigt, het gaat om matig intensief bewegen. Kies gewoon iets wat u leuk vindt. Dan houdt u het langer vol.”  

Dat laatste vond ik een waardevolle toevoeging. De sportschool kan ik dus meteen links laten liggen. Ik heb het wel eens dapper geprobeerd, aan de hand van een schema aan de slag met allerlei toestellen, maar daar werd ik niet erg vrolijk van. 

Ik heb gesquasht. Heel leuk, maar omdat mijn maatje niet eerder kon, laat in de avond. Lag ik ‘s nachts door de adrenaline tot een uur of drie naar het plafond te staren.  

Getennist heb ik. Ook leuk, ware het niet dat al na een kwartier de kramp in mijn linker kuit schoot; kennelijk nog een zwakke plek. Ander probleem: als je verbonden bent aan een tennisclub, moet je af en toe kantinediensten draaien. Daar heb ik he-le-maal geen zin in. 

Hardlopen? Nee, gadver. Ook dit heb ik wel eens geprobeerd – ik probeer eigenlijk best regelmatig iets – maar na de derde dag vond ik het al dodelijk saai. Stoppen dus maar weer.  

Wat blijft er over? Ja, af en toe een rondje stevig fietsen. Zeker aangenaam, maar niet als het regent. Ik ben uitsluitend een mooiweerfietser.  

Of aansluiten bij een groepje dat aan conditietraining doet? Dat wordt dat wel een seniorengroepje, vrees ik, want ik loop nooit hard, maar wel tegen de drieënzestig. Dat wordt vooraf en na afloop misschien standaard ouwenelen bij een kopje koffie. Brrrrrr. 

Volleybal misschien? Leuke sport, dat zeker, en stilstaan is er niet bij. Maar ja, met mijn geringe lengte hoef ik echt niet te proberen een aanval van de tegenstander te blokken. Dat wordt een zielige vertoning. 

Walking football dan maar? Een sport die aan populariteit groeit. Er zijn steeds meer verenigingen waar dit mogelijk is, ook bij mij in de buurt. Maar ja, dit gebeurt volgens mij hoofdzakelijk op weekse dagen en dan ben ik toch echt aan het werk. 

Zwemmen? Heel goed voor lijf en leden, dat zeker. Helaas ben ik niet zo’n zwemmer. Ja, zo’n bubbelbad, dat houd ik moeiteloos een uur vol. Maar of ik daar een betere conditie van krijg? 

Nou ja, ik kom wel tot iets. Aan mijn doorzettingsvermogen zal het in ieder geval niet liggen.