Op mezelf

Hoe anders deed haar vader dat vroeger.  

Zelf nam ik al op mijn zesentwintigste afscheid van mijn ouderlijk huis. Erg veel haast had ik niet. Ik nam eerst de woning van mijn oudere broer over en drie jaar later die van mijn jongere broer – overigens geheel langs legale weg. Gewoon twee keer mazzel gehad. 

Beide broers lieten het meubilair staan en dat kwam me uitstekend uit. Ik hield in die tijd immers twee levensmotto’s hoog: ‘Gemak dient de mens’ en ‘Wat je kunt laten doen, moet je laten doen’. Ik kon er dus gewoon intrekken en hoefde me verder nauwelijks in te spannen. Ik had ook niet de drang om de muren in een andere kleur, meer naar mijn eigen smaak, te sausen. Ik had namelijk geen eigen smaak. Al had ik zuurstokroze tinten aangetroffen of een oubollig bloemetjesbehang, het had me werkelijk niets uitgemaakt. Ik woonde op mezelf en dat was het enige dat telde.  

Eten bereiden was wel een dingetje. Ook hier koos ik voor de makkelijke weg. Ik deed goede zaken met pizza- en spareribslijnen en werd een graag geziene gast in het Chinees restaurant en de snackbar om de hoek.  

Voor mij was dat allemaal doodnormaal. Totdat de pizzabezorger mij een keer bij mijn bestelling een fles Chianti cadeau gaf – omdat ze zo blij met me waren – en ik de volgende dag bij mijn entree in het Chinees restaurant niet hoefde te zeggen wat ik wenste. “Nasi goreng extra speciaal?”, riep de man achter de balie met een grote grijns. “Eh... ja”, stamelde ik. Toen ben ik toch maar eens af en toe gaan koken. Iets met kipfilet en groente in een wok. Verder kwam ik niet.  

Pas later is dat veranderd. Ik kocht een huis en ontwikkelde zowaar een smaak en voorkeur voor het interieur. Ik koos voor diverse gele tinten op muren en deuren en ontdekte de koloniale stijl. Daar was ik bijzonder van gecharmeerd.  

En ik ging koken. Daar kreeg ik tot mijn enorme verrassing zeer veel plezier in. Ik knipte recepten uit de krant en kocht kookboeken. Inmiddels ben ik thuis in een breed culinair landschap - van Hollandse stamppoten tot mediterrane gerechten en van de keuken van New Orleans tot Oosterse specialiteiten.

Kortom: met mij is het uiteindelijk allemaal goed gekomen. Maar mijn dochter is al grote stappen verder dan ik op haar leeftijd.