Afscheid als bestuurslid van Ilper IJsclub: ‘We stoppen, maar we stoppen niet’

Nieuws ma 24 okt 2022, 17:04

DEN ILP – Rinus Cruijff, Jan Evers en Piet Buys nemen na tientallen jaren trouwe dienst afscheid als bestuurslid van de Ilper IJsclub. De eerste twee vanwege hun leeftijd – ze zijn beiden in de tachtig – en de derde vanwege zijn verhuizing naar Zeeland. Los daarvan is er nog het gemis van Ruud Bitter, die op vierenvijftigjarige leeftijd veel te vroeg is overleden. Het betekent dat vier nieuwe bestuursleden moeten worden gevonden. Bij menig vereniging zou dit gat moeizaam, en misschien wel helemaal niet, kunnen worden gevuld. Maar niet bij de Ilper IJsclub. Voorafgaande aan een afscheidsfeest op 5 november worden tijdens de algemene ledenvergadering op 3 november tot grote blijdschap van secretaris Gerrit Albers vier waardige opvolgers voorgedragen, stuk voor stuk mannen van wie de vaders ook al actief in het bestuur waren. Dat is kenmerkend voor de dorpsclub, die generatie na generatie in stand blijft – al ruim honderd jaar.

Door Marcel van Stigt

In de zomer de Koebootrace, in de winter – als het hard genoeg vriest – het schaatsen. Het zijn twee hoogtepunten waar heel Den Ilp jaarlijks naar uitkijkt. Namens de Ilper IJsclub is elke winter een grote groep in touw om het schaatsplezier mogelijk te maken. Daar komt nogal wat bij kijken. En denk niet dat de eerste voorbereidingen pas worden getroffen zodra het kwik begint te dalen. “In mei begint het al te kriebelen”, zegt Rinus Cruijff. “Dan gaan we alle spullen nakijken.”

Jan Evers: “We worden dan onrustig. Want we weten niet wat ons te wachten staat.”

Ook secretaris Gerrit Albers is al vroegtijdig in de weer. Hij moet ervoor zorgen dat aan alle eisen wordt voldaan. Een taak die er niet makkelijker op wordt, want de regels zijn in de loop der jaren flink aangescherpt, zeker als het gaat om de veiligheid. “EHBO’ers en parkeerwachters moeten worden geregeld, en ik moet naar het Noord-Hollands Landschap. Want als er wordt geschaatst moeten de bruggen open er moet een vaarverbod gelden. De club krijgt dan de regie over het Ilperveld. Maar er lopen steeds nieuwe mensen bij het Noord-Hollands Landschap rond, dus ik moet het steeds opnieuw uitleggen. Ook met het Twiskebestuur moet ik om de tafel. Begin september houden we altijd een barbecue met het bestuur en daarvóór moet alles zijn geregeld.”

Ook dit jaar was de secretaris er op tijd bij. En dus is de basis voor het nieuwe schaatsseizoen gelegd. Nu moet het straks alleen nog hard genoeg vriezen. Dat is met de alsmaar stijgende temperaturen lang niet zo vanzelfsprekend als tientallen jaren geleden, toen de winters ook echt winters waren.

Historische dag in 1996

Zo kijkt het bestuur nog altijd met een warm gevoel terug op die historische dag in 1996, zondag 14 februari. Alleen in Den Ilp was het ijs dik genoeg en dus was de Ilper IJsclub de enige die een toertocht kon organiseren. En dat heeft ze geweten! Meer dan vijftienhonderd liefhebbers meldden zich aan. De auto’s stonden geparkeerd tot aan de Molenzijlbrug en voor het inschrijven stond een lange rij. De snert en chocolade waren vroegtijdig op, maar het was een prachtige, geslaagde dag.

Gaan we zoiets ooit weer beleven? Het bestuur sluit niets uit en weet wat te doen als de temperatuur laag genoeg daalt. Rinus Cruijff: “Als er genoeg ijs ligt, gaan we de sloten testen. Want het ijs moet sterk genoeg zijn. We gaan met tien man op één plek staan om het uit te proberen. Als het dan om ons heen begint te kraken, gaan we er snel vanaf. Maar er zakt ook wel eens iemand door het ijs, dat gebeurt ook.”

Niet over één nacht ijs

De club gaat letterlijk niet over één nacht ijs. Alleen als het echt verantwoord is wordt de baan vrij gegeven. Jan Evers: “We zijn allemaal opgeleid tot ijsmeester en weten waarop we moeten letten. Als er mag worden geschaatst, zijn wij er al om zes uur in de ochtend. Dan maken we de baan vrij met onze sneeuwschuiver, de ‘A’. Om halftien komen dan de eerste schaatsers. Die moeten dan meteen op de baan kunnen. Om twaalf uur zijn we weer terug. En als je dan al die blauwe en rode hesjes ziet, die koek en zopie…”

Dat schaatsplezier mogelijk maken, de faciliteiten bieden, dat is nou net de reden voor de drie scheidende bestuursleden om zich al tientallen jaren voor de club in te zetten, ook al moeten ze daar vaak bijzonder vroeg hun bed voor uit en lopen ze tegen snijdende kou op.

Net als Jan Evers is Rinus Cruijff in de vereniging gerold. “Ik ben er bij gekomen tijdens het vorstverlet van 1970. Ik kwam bij Ab Haitsma over de vloer en die zei: ‘Dit is wel wat voor jou. We gaan een tocht uitzetten. De rest zie je wel’. Het was kóud, dat wil je niet weten. Toen we terugkwamen koffie drinken bij de club en later op de dag het ijshok leeghalen bij Bierdrager in een oud botenhuis. Daar lag alles; een houten ‘A’, twee vlaggen en een bijl. Ik werd het veld in gestuurd met een bus. Daar kon je geld in doen. Mijn taak was de mensen door te sturen – twee man en een paardenkop. Ik vroeg me af wie mij ging aflossen. Uren heb ik rondgelopen. Als ik aan het varen ben kom ik erlangs en moet ik er weer aan terugdenken.”

Nieuwe generatie

Het zijn mooie herinneringen, maar net als zijn twee medebestuursleden acht Rinus Cruijff de tijd rijp om te stoppen en een nieuwe generatie de ruimte te geven. Maar zien we het trio dan nooit meer op of langs het ijs? Nee, zo is het ook weer niet. Voor Piet Buys zal het iets te veel gevraagd zijn om vanuit Zeeland even naar Den Ilp te rijden, maar Evers en Cruijff blijven inzetbaar. “We stoppen, maar we stoppen niet”, zegt Rinus wat cryptisch. En Jan: “We hebben zóveel kennis en ervaring, we blijven meelopen. Maar als we pas over tien jaar weer ijs hebben, gaat dat waarschijnlijk niet meer lukken.”