Paula Louman begint kattenhotel Ouwe Dibbes in Grootschermer: ‘Deze naam moest het worden’

Door Marcel van Stigt 

De keuken van het huis van het echtpaar Louman biedt een riant uitzicht over oer-Hollands polderlandschap: groene weilanden zover het oog reikt. Maar wat het eerst in het oog springt is het gecreëerde kattenhotel in de achtertuin. Dat vraagt om een nadere inspectie.  

De 56-jarige Paula gaat de verslaggever voor door een zijdeur, en daarna door het hekwerk dat toegang geeft naar het katten- en poezenimperium. Maar eerst even overschoenen aantrekken, dat is een regel.

Het hotel biedt twee verdiepingen, vol krabpalen en torens. Gasten die graag even naar buiten gaan, kunnen terecht in een ren. Er is ruimte voor veertig katten, maar het blijft bij twintig om genoeg rust en ruimte te kunnen waarborgen. Op dit moment telt het gastenbestand welgeteld één bewoner: huispoes Catootje. Ze is vanuit een asiel in zieke toestand in huis gehaald om te worden verzorgd, maar ze toonde dusdanig veel charmes dat ze door het echtpaar Louman is geadopteerd. Ze heeft het rijk helemaal alleen en vermaakt zich op beide etages en in de ren uitstekend. 

We hebben genoeg gezien en laten het riante kattenverblijf achter ons. Overschoenen uit, en nee, die gaan niet terug in de mand waar ze vandaan kwamen, maar in de was. Hygiëne voor alles! 

Voor Paula is dat niet nieuw. In haar vorige bestaan als mede-eigenaar van Slagerij Louman sprong ze met de diverse vleesproducten al net zo zorgvuldig om.  

Jarenlang heeft Paula in het familiebedrijf gewerkt, maar op een zeker moment vond ze het wel mooi geweest. Lange dagen, hard werken en als ze in haar vrije tijd door Landsmeer liep, werd ze ook nog wel eens aangesproken; of ze morgen even vijf hamlappen klaar wilde leggen... 

Het echtpaar wilde wat vrijer wonen en ging in een brede kring om Landsmeer op zoek naar een geschikt huis. Paula: “We kwamen op een dag in Schermerhorn terecht. Daar hebben we fietsen gehuurd en we zijn de omgeving af geweest, langs huizen die te koop stonden. In Grootschermer stopten we bij een huis met een bordje ‘Te Koop’ dat ons zeer aansprak. Ik heb gewoon aangebeld en gevraagd of we binnen mochten kijken. Dat mocht. En nu is het ons huis.” 

De slagerij is acht maanden gesloten geweest, totdat neef Daniël hem overnam. De slagerij bleef in handen van de familie en met dat prettige gevoel kon Paula zich op een nieuw bestaan richten. Hoe dat eruit ging zien, dat wist ze nog niet. Maar tijdens een wandeling over het beroemde Pieterpad kwam het idee op om, naast haar werk als vrijwilliger bij een dierenasiel, een kattenhotel aan huis te beginnen.  

Paula: “Het betekende wel dat ik terug moest naar school. Ik heb een opleiding gevolgd bij Aeres MBO Barneveld, daar moest ik één dag in de maand heen, en in juli vorig jaar heb ik een theorie- en praktijkexamen gedaan. Als casus moest ik een Europese korthaar uit een asiel met een nierziekte verzorgen. Ik ben geslaagd. Ook heb ik stage gelopen bij een dierenarts en dierenkliniek.” 

De schuur en garage werden verbouwd – “Ik heb heel veel zelf en met vrienden gedaan, wist niet dat ik zo handig was” - en daar verrees Kattenhotel Ouwe Dibbes. “Deze naam moest het worden. Mijn moeder zei altijd ‘Ouwe Dibbes’ tegen mijn vader. En we hebben een kat gehad die Dibbes heette.” 

Met haar ondernemersgeest snapte Paula heel goed dat ze niet achterover moest gaan leunen in de verwachting dat de aanvragen vanzelf wel binnen zouden komen. Ze benaderde een lokale krant voor een artikel – altijd verstandig! - en dat leverde meteen zes kittens en een kat op. De verbouwing liep nog, maar ze kon haar eerste gasten meteen huisvesting bieden. “Er blijkt in deze omgeving veel behoefte aan een kattenhotel te bestaan, ook omdat diverse kattenhotels zijn gesloten omdat de eigenaars er vanwege hun leeftijd mee zijn gestopt.” 

Nu is het zaak de gang erin te houden. Nieuwe klanten werven en oude klanten zo tevreden maken dat ze terugkomen. Aan de gasten zal het niets ontbreken. Ze komen terecht in een prettige, schone en ruime behuizing. Paula laat ze, waar dat nodig is, lekker met rust, of knuffelt ze als de behoefte daar is. 

En als de tijd het toelaat, rijdt ze nog altijd graag op een vrijdag naar Landsmeer. De notenbar op de markt is haar favoriete kraam en het laat zich raden waar ze haar vlees koopt. “Leuk om daar nu aan de andere kant van de toonbank te staan.” 

Kattenhotel Ouwe Dibbes, Zuideinde 45, Grootschermer; www.ouwedibbes.nl