Nazaten familie Goede houden bijzondere reünie

Simon Simonsz. Goede werd geboren op 7 juli 1889 en trouwde op 25 februari 1915 in Landsmeer met Grietje Tump, geboren op 7 februari 1897. Simon was koopman en exporteur van eieren. Hij woonde in het fraaie Huize Waterland, waar ook zijn vader en grootvader hadden gewoond. Simon overleed op 25 juni 1969 in Landsmeer.

Het echtpaar kreeg maar liefst vijftien kinderen. Grietje werd op haar achttiende moeder van haar eerste kind. Toen zij vijfentwintig was, had zij al vijf kinderen. Haar jongste dochter, Elsje Margriet, werd in 1943 geboren en wordt binnen de familie nog altijd liefdevol het ‘oorlogskindje’ genoemd. Zij is inmiddels 82 jaar.

Tijdens de reünie waren onder anderen Brenda Goede aanwezig, de vrouw van Adelbert Goede, oudste zoon van Piet Goede. Samen met haar kinderen Kirsten (31) en Julius (29) vertegenwoordigde zij een van de vele takken van de omvangrijke familie.

Piet Goede, de derde zoon van Simon en Grietje, volgde een opleiding aan de HTS Bouwkunde in Amsterdam en werkte als architect bij het bureau van Duintjer. Hij droeg onder meer bij aan de bouw van het hoofdkantoor van de Nederlandsche Bank, maar ook aan het raadhuis van Landsmeer (1956).

Passie voor fotografie

Naast zijn werk ontwikkelde Piet een grote passie voor fotografie. Met zijn Volgtländer en later zijn Leica-camera maakte hij zwart-wit foto’s van familieleden en van het Amsterdamse stadsleven. Zijn werk trok de aandacht van De Groene Amsterdammer. Tussen 1957 en 1963 stond een foto van hem wekelijks op de voorpagina.

Rond zijn vijftigste besloot Piet een andere koers te varen. Na zijn scheiding ging hij zich volledig richten op wat hem werkelijk gelukkig maakte: creatief werken met hout. Hij herinnerde zich hoe hij als jongen in Landsmeer een ijszeilboot had gebouwd met een vliegtuigvleugel als zeil, waardoor de boot veel sneller ging dan gebruikelijk. Die jeugdherinnering bracht hem terug naar zijn liefde voor ambachtelijk werk.

Houten sculpturen

Hij beschikte over een atelier in een schoolgebouw nabij de Marnixstraat in Amsterdam. Daar maakte hij vele, voornamelijk houten, sculpturen. Zijn atelier speelde zelfs een rol in de film Turks Fruit. Regisseur Paul Verhoeven benaderde Piet met het verzoek om de ruimte te gebruiken voor opnamen. Als dank ontving hij een fles wijn.

Theo Goede, het elfde kind van Simon en Grietje, vertelde tijdens de reünie over het ondernemerschap van zijn vader. “Vader Simon was de oorspronkelijke eierhandelaar. Tijdens de Eerste Wereldoorlog verdiende hij veel geld met de export van eieren naar Engeland. Daarom noemden ze hem ‘Baas Eggs’.”

Na de Tweede Wereldoorlog breidde Simon zijn activiteiten uit naar Engeland. In Osgodby, ongeveer 25 kilometer ten zuiden van York, kocht hij een voormalig legerkamp dat werd omgebouwd tot een grote eendenhouderij. In de hokken werden circa 2.300 Khaki Campbell-eenden gehouden. Elke eend legde jaarlijks ongeveer 330 eieren. De eieren werden gewassen en vonden vooral hun weg naar de Engelse bakkerijen, waar ze veel werden gebruikt voor de productie van cake.

Aanzienlijk vermogen

Met de handel in eendeneieren werd opnieuw een aanzienlijk vermogen verdiend. Drie zoons van Simon en Grietje zijn voor en na de oorlog in Engeland gaan wonen om zich daar te richten op de eierenhandel. Vanwege de reünie waren ook meerdere familieleden uit Engeland overgekomen.

De verhalen die tijdens de reünie werden opgehaald en de foto’s die werden bekeken, maakten duidelijk hoe sterk ondernemerschap, creativiteit en doorzettingsvermogen in de familie Goede zijn verankerd. Daarmee bleef de geschiedenis van Huize Waterland ook voor de jongere generaties levend.

Sonja Duba