Landsmeerse Marion (57) leeft al dertig jaar met diabetes en gaat nu hiken voor kinderen met diezelfde ziekte

door Marcel van Stigt

Het is voor de 57-jarige Landsmeerse een even uitdagende als spannende wandeltocht die haar wacht. Op eigen kracht afreizen naar Spanje, de inspanning die ze moet leveren, optrekken met een groep mensen - lotgenoten weliswaar - die ze nog helemaal niet kent en dan ook nog geld vragen om haar doel te steunen. Maar ze wil van geen wijken weten. Ze is vastbesloten om deel te nemen, vooral omdat ze begaan is met kinderen die met diabetes kampen. En dat zijn er steeds meer.

Type 1 en Type 2

Diabetes (ook wel suikerziekte genoemd) is een ziekte waarbij je lichaam de hoeveelheid suiker (glucose) in je bloed niet meer goed kan regelen. Er bestaat een onderscheid tussen type 1 en type 2.

Type 1 is een auto-immuunziekte waarbij het afweersysteem de insulineproducerende cellen in de alvleesklier vernietigt. Je lichaam maakt daardoor helemaal geen insuline meer. Vaak is dit erfelijk.

Bij type 2 maakt je lichaam wel insuline, maar reageert er minder goed op (insulineresistentie), of de alvleesklier maakt te weinig insuline. Ook dit kan erfelijk zijn, maar de oorzaak moet hier vooral worden gezocht in een ongezonde leefomgeving, overgewicht of obesitas en te weinig beweging. Iets wat we onder kinderen steeds vaker zien.

Alarm

Reden genoeg voor artsen en organisaties zoals het Diabetes Fonds om alarm te slaan. Zij waarschuwen dat zonder ingrijpende preventie, zoals een gezondere voedselomgeving, meer beweging op school en maatregelen tegen ongezond eten, deze gezondheidsproblemen bij de jeugd verder zullen toenemen.

Diabetes kan bijzonder ingrijpend zijn. Marion weet dat uit eigen ervaring. “Toen ik zevenentwintig jaar was en net getrouwd, dertig jaar geleden, veranderde mijn leven. Tijdens mijn huwelijksreis was ik ontzettend moe. Ik had enorme dorst en begon daarna af te vallen. Ik bleek diabetes type 1 te hebben.”

Er was in die tijd best veel bekend over diabetes bij kinderen en bij ouderen, maar niet als deze ziekte iemand van de leeftijd van Marion treft. “Ik moest het zelf allemaal uitvogelen.”

Dagelijkse routine

Inmiddels is ze er helemaal mee vertrouwd. En ze is er elke dag mee bezig. Prikken, bloedwaarde meten, insuline toevoegen - het is een dagelijkse routine. En af en toe moet ze even energie bijtanken. Thuis is dat goed te doen, maar op haar werk heeft ze daar ook mee te maken. “Ik werk bij een verzekeringsbedrijf en behartig klantenrelaties. Als ik met een klant in gesprek ben, moet ik soms zeggen: ik moet even vijftien minuten bijkomen. Dat wordt niet altijd begrepen.”

Ook tijdens het sporten loopt Marion tegen beperkingen, zoals volleyballen, fietsen of hardlopen. “Sporten is goed, maar het is wel een strijd omdat insuline dan snel in het bloed wordt opgenomen. Het moet met beleid.”

Direct enthousiast

Marion wilde weten hoe ze het beste met diabetes kan omgaan en sloeg aan het Googlen. Zo stuitte ze op de Bas van de Goor Foundation; de naamgever, een voormalig topvolleyballer, kampt zelf met diabetes. Ze heeft zich in de materie verdiept en contact met deze organisatie opgenomen. Ze kreeg de tip om aan een van de sportieve evenementen deel te nemen en was direct enthousiast.

De Landsmeerse is nu in training en is zeer gemotiveerd om zich met haar deelname voor kinderen met diabetes in te zetten, opdat zij lekker kunnen sporten en minder complicaties ervaren. Vanuit haar omgeving ontvangt ze al veel positieve reacties en er zijn ook al donaties binnen; het behalen van het streefbedrijf van € 3.000,00 komt steeds dichterbij.

Marion sponsoren? www.acties.bvdgf.org/fundraisers/marionputter/hiken-in-spanje-2027.