Column van een psycholoog

Het gedicht Stilleven van vriend en stadsdichter Cedric Muchall, staat niet alleen in de krant van deze week, maar ook op de muur van de wachtkamer in mijn praktijk. Het is een flinke doordenker over iemand die twee levens leidt en daarmee eigenlijk stil staat en niet verder komt.

De meeste mensen merken weleens twee versies of soms meer op in zichzelf. Een van de versies moedigt aan, probeert gezonder te eten en te leven en is bezig met de toekomst. Een andere versie geeft er minder om en vindt genoeg overtuigende excuusjes om nu toch de chips zak open te trekken of dat sigaretje op te steken.

Bij veel mensen zit er ook een strenge kant die zich snel schuldig voelt of schaamt voor het toch opeten van die hele zak. En misschien zitten er nog wel wat versies en stemmetjes die iemand de ene of de andere kant op trekken.

Een stemmetje horen of een interne dialoog die er plaatsvindt, maakt je nog niet gek of raar. De meeste mensen hebben een interne dialoog die nog weleens in conflict komt. Dat conflict kan behoorlijk vermoeiend zijn. En soms zo sterk dat het flinke problemen oplevert.

In het boek Top Five Regrets of the Dying (in het Nederlands: Als ik het leven over mocht doen) van palliatief verzorgster Bronnie Ware, lees je waar bijna stervenden spijt van hadden. Stipt op nummer één: ‘Ik wou dat ik mijn eigen leven geleefd had, en niet het leven dat anderen van mij verwachtten.’

Die anderen kunnen daadwerkelijk verwachtingen opleggen. Maar het kan ook een aanname van jou zijn dat mensen wat van je verwachten. Die aanname wordt gevoed door zo’n strenge stem in jezelf: ‘Doe zus en zo, anders ben je een last.’ Of ‘Je mag pas iets voor jezelf als je eerst…’

In de vorige column sprak ik al over minder dingen ‘moeten’ van jezelf. En hier ga ik dat nog een keer herhalen. Als je meer de kant in jezelf kiest die iets voor jou wil, en niet de kant die iets moet of streng is omdat anders anderen wat van je gaan vinden, dan ga je hopelijk je eigen leven leiden. 

Lees ook

Column van een psycholoog

Dat is een heel stuk beter dan zo’n afwachtend stilleven, die aan het eind de balans opmaakt en concludeert dat er niks over is gebleven (dat klinkt bijna als een gedicht, toch Ced?)

Lennard Toma, 

Psycholoog in en uit Maassluis

Stilleven

Een ieder die twee levens leidt,
heimelijk door elkaar verweven,
schildert kunstig in de loop der tijd
een stervend levendig stilleven -
dat zal wachten tot de eindigheid
doet blijken wat blijft of is gebleven.

Cedric Muchall, 
stadsdichter Maassluis