Jongste stadsgids van Maassluis

Marleen Opschoor

Al op jonge leeftijd interesseerde Ben (28) zich voor de lokale geschiedenis van zijn thuisstad. Hij liep een keer mee met een vriend van zijn vader, die stadsgids was, en ontdekte hoe leuk het is om die kennis te delen. Hij besloot de opleiding tot stadsgids te gaan volgen. Bij zijn eerste eigen wandeling trof hij bij toeval ouders van een vriend. “Dan wil je het extra goed doen”, lacht hij. Inmiddels heeft Ben een vaste wandelroute, in chronologische volgorde van de geschiedenis. Hij stemt wandelingen altijd af op zijn toehoorders. “Een groep leerkrachten leg ik bijvoorbeeld uit hoe het er vroeger aan toe ging in het onderwijs. Nieuwe inwoners horen graag weer andere verhalen. Het is belangrijk te weten waar de interesse ligt.” Zo vertelt hij tieners vaak het verhaal over leeftijdsgenootjes die vroeger maandenlang op zee waren om vissen dood te bijten die als aas dienden. Dat maakt indruk.

Anekdotes

Ben vertelt graag iets wat niet zo voor de hand ligt. Zo weet bijna iedereen dat er vroeger in kerken mensen werden begraven, maar niet veel mensen kunnen zich een voorstelling maken van de aantallen. Onder de Groote Kerk in Maassluis zouden namelijk meer dan zesduizend mensen begraven liggen. Daar sta je niet bij stil als je de kerk binnenstapt. Voor Ben is de mooiste plek om iets te vertellen boven op de Wateringse Sluis. “Je hebt daar zicht op bijna alle Maassluise highlights, zoals de Zuidvliet, de gebouwen in de Hoogstraat, de binnenhaven en de Groote Kerk. Hier komen veel verhalen samen.”

De meeste deelnemers aan zijn wandelingen wonen al een tijd in Maassluis of zijn nieuwkomers. Bezoekers van buitenaf kijken er vaak van op hoe mooi Maassluis is. Ook voor bedrijven is een stadswandeling interessant, als teamuitje of leuke onderbreking op een vergaderdag. Er wordt soms verrast gereageerd als Ben als gids aan komt lopen. “We verwachtten een grijze man”, zeggen ze dan. Ben vindt anekdotes vertellen leuker dan droge historische feiten. “Een wandeling is voor mij geslaagd als ik mensen een paar keer heb laten lachen. En je na afloop van ze hoort dat het ‘echt heel leuk’ was.” Naast het gidsen geeft Ben ook presentaties. Zoals pas in opdracht van Loods M over de geschiedenis van duurzaamheid in Maassluis. “Dat vraagt extra onderzoek maar dat vind ik juist interessant. Mijn leeftijd kan hierbij een voordeel zijn, wij leerden op school al vroeg presenteren en hoe je informatie op internet kunt vinden.”

Dierbare plek

Als Ben een stad bezoekt maakt hij zelf ook graag een stadwandeling. “Ik hou vooral van Hanzesteden, vanwege hun rijke geschiedenis. Zwolle is mijn favoriet.” Zijn meest dierbare plek in Maassluis is de hoek Kerkstraat/Ankerstraat. De Kerkstraat met leilindes die loopt naar de ingang van de kerk – hier is één van zijn trouwfoto’s gemaakt – en het zicht op de mooie Stadhuiskade. Wat deze plek extra bijzonder maakt is dat zijn opa en oma met hun gezin op een boot woonden die hier aan de kade lag. Als parlevinker verkocht zijn opa gas en olie. “Iedereen kende in die tijd ‘olieboer Wesselius”, vertelt Ben trots.

Hij zou graag eens dieper in zijn familiegeschiedenis duiken en er een historische schets over schrijven. Maar op dit moment gaat alle aandacht naar zijn werk en jonge gezin, met een tweede kindje op komst. Ben blijft voorlopig alleen gidsen. “Ik ben er trots op dat ik hier woon en daarover mag vertellen. Maassluis is ‘fijn’. Dat woord omvat voor mij alles.”