Dick dirigeert al 50 jaar hetzelfde koor

"Het mooiste is dat we samen ergens naartoe werken", zegt Dick. "We zoeken muziek uit, repeteren wekenlang en uiteindelijk zie ik mensen enthousiast worden. Dat resultaat, daar doe ik het voor."

Dick zoekt repertoire uit, bedenkt thema’s voor concerten en probeert telkens weer muziek te vinden die bij zijn koor past. "Dat is misschien wel het belangrijkste werk van een dirigent."

Motor

Dat enthousiasme werkt aanstekelijk. Volgens secretaris Miranda is Dick al jarenlang de drijvende kracht achter Unciaal.

"Hij is echt de motor achter het hele gebeuren", zegt ze. "Als er een dipje is, weet hij iedereen weer enthousiast te krijgen. Hij komt steeds met nieuwe ideeën, nieuwe projecten en nieuwe concerten. Daardoor leeft het koor."

Die vernieuwingsdrang loopt als een rode draad door zijn halve eeuw bij Unciaal. Hij organiseerde musicals als Dracula Spectacula en My Fair Lady, voerde onlangs The Passion uit en is inmiddels alweer bezig met een nieuw kerstconcert. Dit jaar nemen de bezoekers tijdens dat concert een muzikale wereldreis langs kerstliederen uit verschillende landen.

"Als wij iedere maand hetzelfde doen, hoeft het voor mij niet meer", zegt Dick. "Er moet altijd iets zijn om naartoe te werken. Het is belangrijk om groei door te maken."

Vriendengroep

Unciaal kent meerdere leden die al decennia bij het koor zingen. Secretaris Miranda zit er zelf al ruim 40 jaar bij.

"Er is een harde kern die hier al tientallen jaren zingt", vertelt de secretaris. "Het is eigenlijk een vriendengroep geworden. Na de repetities blijven we vaak nog even napraten en naast de repetitieavonden spreken we soms ook met elkaar af. Dat maakt het zo bijzonder." Dick organiseerde meerdere keren een nieuwjaarsbijeenkomst voor het hele koor in zijn eigen huis.

“Samen maken we allerlei situaties mee”, vertelt Dick. De dirigent moet nog lachen als hij terugdenkt aan een uitvoering van My Fair Lady. De musical was 15 seconden begonnen en het hele toneel verdween in het donker. "Een koorlid stootte per ongeluk tegen een schakelaar aan en daar sloeg alle stroom van de hele zaal mee uit", vertelt hij lachend. "Toen vielen ineens alle verlichting en microfoons uit."

Even later ging het doek alsnog op en speelde de cast de voorstelling gewoon uit. "Dat soort momenten vergeet je nooit meer.”

In zijn vijftig jaar bij het koor traden ze ook een aantal keer op in Paradiso in Amsterdam. “Een absoluut hoogtepunt waar ik trots op ben.”

Mannenleden

Toch gaat ook aan Unciaal de veranderende tijd niet ongemerkt voorbij.

Vooral nieuwe leden zijn moeilijk te vinden en mannen laten het volgens Dick afweten.

Juist daarom steekt hij er nog altijd extra tijd in. Soms repeteert hij zelfs extra met het mannenkoor bij hem thuis, om hen meer aandacht te geven.

"Zoveel ziel en zaligheid legt hij erin", zegt Miranda. "Hij zet het koor altijd op nummer één."

Die toewijding vraagt ook offers. Jarenlang combineerde Dick vier koren met een fulltimebaan. Zijn vrouw Diny herinnert zich hoe hij na zijn werk snel at en direct weer de deur uitging voor een repetitie in Den Helder, Dirkshorn of Medemblik. Op vakantie met kerst zat er niet in. Vier koren traden rond die tijd op.

"Dat hoort er gewoon bij", zegt ze.

Ondanks die drukte bleef muziek altijd centraal staan. Dick komt uit een accordeonfamilie, stapte later over op piano en raakte via een inspirerende pianoleraar in de wereld van de koormuziek. Nog altijd gelooft hij in de kracht van samen zingen.

Blij en gezond

"Kunst en muziek zijn de longen van onze samenleving", zegt hij.

"Zingen maakt mensen blij en helpt ze langer gezond te blijven.”

Dick geeft aan dat hij de warmte die Unciaal hem geeft het meeste waardeert.

Zelf denkt hij nog niet aan stoppen, al beseft hij dat daar ooit een moment voor komt.

"Zolang het koor enthousiast blijft en ik er zelf plezier in heb, ga ik door. Het is een wisselwerking. Als het niet meer goed voelt, merk ik dat vanzelf."