Overlijden pater Nico Hofstede: zijn missie is volbracht

Door Gemma van Winden-Tetteroo

Nico werd geboren in de kerstnacht van 1941. Het gezin, dat uiteindelijk negen kinderen telde, woonde op een boerderij aan de Zouteveenseweg in Schipluiden. Het verlangen om priester te worden zat er bij zowel pater Gabriel als bij pater Nico al vroeg in. Toen Nico zo’n elf jaar was, bouwde hij een altaartje van de leunstoel van zijn vader. Zijn kleine broertje Joop moest misdienaar spelen. Als het jochie niet stil genoeg zat naar de mening van ‘de pater’ kreeg hij een draai om zijn oren met de radiogids.

Trouw katholiek

In het degelijk katholieke gezin werd er gebeden bij het opstaan en het naar bed gaan, net als voor en na het eten. Na de avondmaaltijd ging het hele gezin op de knieën voor het rozenhoedje. Zondags ging iedereen, de kinderen als ze oud genoeg waren, trouw naar de kerk. In de meimaand, als de koeien naar buiten waren en de stal weer blinkend schoon was, werd een omgekeerde veilingkist achterin de stal omgetoverd tot een Maria altaar. Het beeld, weliswaar al meerdere keren gelijmd, van de heilige moeder werd op een gehaakt kleedje op de kist geplaatst. Groenteblikken werden vol gezet met pinksterbloemen en boterbloemen en het geheel had een prachtige uitstraling.

Tegenstellingen

Nico wilde, net als zijn oom en zijn broer, pater worden. Pater Gabriel werd Redemptorist maar Nico koos voor de Karmelieten en hij vertrok naar Zenderen voor zijn opleiding. Het was feest als hij op vakantie thuis op de boerderij kwam. In 1966 ging hij naar Spanje om de studie theologie te voltooien en de taal te leren. Op 29 maart 1969 werd hij priester gewijd en op 6 april daaropvolgend deed hij op Eerste Paasdag zijn eerste Heilige mis in Schipluiden. Een jaar later vertrok hij als missionaris naar de Filipijnen waar hij een grote bijdrage leverde aan de opbouw van de gemeenschap. Hij zag de enorme tegenstelling tussen arm en rijk. Hij leefde mee met de boeren op het platteland die zwaar gebukt gingen onder de dictatuur van president Marcos. Nico steunde hen waar hij kon maar werd er zelf voor bedreigd. Er werd zelfs een arrestatiebevel uitgevaardigd en Nico moest verhuizen. In 2000 kwam Nico voorgoed naar Nederland. Hij werd stadspastoor in Dordrecht. Later verhuisde hij naar Zenderen waar hij ook na zijn emeritaat in 2016 op allerlei manieren dienstbaar bleef aan de Karmelprovincie.

Catharina-klooster

Hij was, net als pater Gabriel, heel vaak te gast in Schipluiden bij zijn jongste broer Joop en schoonzus Toos. Daar vond hij altijd, soms maandenlang, een liefdevol thuis in wat gekscherend het Catharina-klooster genoemd werd. Zo kon hij ook de contacten met de gemeenschap van zijn geboortedorp en de vele vrienden die hij gemaakt had, onderhouden.

Volbracht

Terugkijkend op zijn leven is het duidelijk dat Nico Hofstede zich altijd ingezet heeft voor de mens in nood: “Samen leven, samen bidden, de eucharistie vieren en het voor de mensen mogelijk maken God te ontmoeten,” zo verwoordde Nico het zelf. Op 29 mei is hij, na een intensief ziekbed, overleden. Onder grote belangstelling, ook van veel Schipluidenaren, is hij begraven op het Karmelietenkerkhof bij zijn geliefde klooster. Zijn missie is volbracht.