55e Zomerfeest in Schipluiden; Nico is al 53 jaar vrijwilliger

Gemma van Winden-Tetteroo

Veel vrijwilligers werken doorgaans achter de schermen. Zo ook Nico van Wijk (69). Waarschijnlijk is hij de vrijwilliger die het langst verbonden is aan de karakteristieke feestweek. “Het begon allemaal in 1972 maar toen was ik nog geen 16 dus ik mocht er van mijn moeder nog niet heen. Daar was zij heel streng in. In 1973 was ik er wel bij. Een jaar later hielp ik al mee met vliegers maken voor kinderen van zo’n vijf tot twaalf jaar. Sindsdien hoor ik bij de vaste club.”

Goud waard

Nico hoeft niet teveel tamtam. Als hij zijn timmerkwaliteiten maar kan gebruiken is een plekje op de achtergrond goed genoeg voor hem. Maar juist daarom is hij goud waard. Want bij elk onderdeel is er wel iets van hout nodig, of moet er een bepaalde constructie uitgedacht worden. Dan ben je bij Nico aan het juiste adres. Omdat er elk jaar weer nieuwe thema’s bedacht worden, liggen er steeds mooie uitdagingen op hem te wachten.

Groter

Het Zomerfeest begon ooit met paalzitten door Disco Freestone, bij de voetbal. Nu is Nico daar ook al een vaste en gewaardeerde vrijwilliger dus dat kwam allemaal wel goed. Van lieverlee werden de Zomerfeesten groter en groter en op een gegeven moment, in 1981, verhuisden de festiviteiten naar de BM Singel en werd er naast de katholieke kerk een gigaterrein opgebouwd. Niets was te dol. Het Zomerfeest werd toen meteen een stichting. De medewerkers zijn vaak al maanden van tevoren in touw om de leukste items te bedenken. Er moet voor elk wat wils zijn, van peuters tot de senioren en alles wat daar tussenin zit en van feesten houdt. Maar dat vraagt uiteraard allemaal heel veel voorbereiding.

Wat was je leukste project in die afgelopen 53 jaar?

Daar moet Nico even over nadenken maar dan zegt hij resoluut: “Ik denkt toen het Zomerfeest 25 jaar bestond. Toen hebben we bij de ingang van het feestterrein een waterval opgebouwd. Dat ging natuurlijk niet zomaar. We zijn dagen bezig geweest op het schoolplein van de Jozef om het project uit te denken, op te bouwen en om proef te draaien. Op de woensdag daarna moest het gevaarte omgezet worden naar het feestterrein. Bij een dergelijk experiment moet alles heel nauwkeurig waterpas staan. We hadden drie verschillende pompen om een prachtig watergordijn te realiseren. En het lukte! Daar zijn we dan best een beetje trots op. Natuurlijk deed ik dat niet alleen, we hadden een fantastisch team met onder andere Jack, Paul, Edwin en anderen.”

Nico was dat jaar net vier weken op familiebezoek geweest in Canada en hij moest eigenlijk die week gewoon werken. Maar ja, werken en Zomerfeest gaan niet zo geweldig samen. “Na een paar dagen zei mijn baas Jan de Blij: “Blijf jij de rest van de week maar thuis want zo heb ik ook niks aan jou.” Sindsdien nam ik meestal vrij. Dat was voor iedereen beter.”

Gesloopt

Bij de Jozefschool is altijd het bouwterrein te vinden. “Daar ben ik dan dus ook. We hebben daar houtopslag en alle spullen die we nodig hebben. De een na de ander komt wel met een vraag voor een plank, een paneel of wat anders wat op maat geleverd moet worden. Vaak halen we gebruikte pallets uit elkaar die we weer kunnen benutten. We bespreken onderling met de bouwploeg hoe we iets kunnen realiseren. Soms is dat lekker ingewikkeld maar dat is juist wel grappig. Ja, het is best heel intensief zo, de voorbereiding en die negen dagen zelf. Je bent ook wel gesloopt na afloop. Zelf sta ik vaak bij de ingang tijdens de feestavonden. Die verkleedpartijen vind ik het leukst. Zoveel creativiteit. Door het vrijwilligerswerk doe ik zelf vaak niet actief mee. Behalve de seniorenmiddag, daar ga ik wel naar toe. Kan ik lekker uitrusten. Vroeger ging ik mee naar de spooktochten en de baggerexpedities, maar dat laat ik nu aan anderen over.”

Energie

Na de laatste zaterdagavond wordt er meteen al flink wat opgeruimd. En als op zondagmiddag om 18.00 uur het eindsignaal klinkt, dan hoor je meteen daarna de schroefboormachines wel draaien want de boel moet ook zo snel mogelijk weer uit elkaar en opgeruimd zijn. In 2019 kreeg Nico van Wijk een lintje, onder andere voor al het werk dat hij jaar in, jaar uit voor allerlei verenigingen en het Zomerfeest doet. “Maar ze zeiden er toen wel bij dat het niet de bedoeling was, dat ik er dan mee zou stoppen. Nou, dat was ik ook niet van plan. Zolang ik er zelf nog energie van krijg en het leuk vind, ga ik nog lekker even door!”