Verplaatsen handbalveld opmaat naar samengaan Schipluidense verenigingen

Frans Jetten

Tom Denie (29) is de voorzitter van VV Schipluiden. “Ik ben opgegroeid in Schipluiden en heb er vanaf de F-jes altijd gevoetbald. “Ik heb bestuurskunde gestudeerd in Leiden en werk nu bij de gemeente Den Haag als informatieadviseur. Na een uitstapje woon ik nu al weer een paar jaar bij mijn ouders in Schipluiden”, vertelt de bevlogen preses, die net als veel leeftijdsgenoten op zoek is naar eigen huisvesting. “Schipluiden is een hechte gemeenschap dus ze weten wat er hier rondloopt. Als je dan, zoals ik, bestuurskunde studeert, dan kom je al snel op een shortlist te staan voor een bestuursfunctie. Voorzitter is dan wel gelijk een serieuze uitdaging. Daar heb ik goed over nagedacht. Het mooie van het vorige bestuur is dat ze echt voor verjonging zijn gegaan. In een vergrijzend dorp is het goed dat het geluid van de jongeren wordt gehoord om de club waar ze sporten toekomstbestendig te maken. Ik was pas net 26 toen ik voorzitter werd, maar ook de meeste andere bestuursleden zijn niet veel ouder dan ik. Bij andere besturen in Schipluiden, zoals bij de schaatsbaan en de zomerfeesten, zie je eveneens jonge voorzitters. Dus het is hier niet ongebruikelijk. Gelukkig hebben we veel hulp van alle trouwe vrijwilligers die hier al jaren rondlopen. Die geven niet alleen het vertrouwen aan de jeugdige bestuurders, maar ook veel advies. Bovendien lopen ze hier in de buitenploeg, die het complex helpt onderhouden of maken ze op maandagmorgen de kantine schoon. Uiteindelijk doe je het met zijn allen. Als ik zie wat al die vrijwilligers hier doen dan word ik daar toch wel gelukkig van.”

Samen verder

Het nieuwe handbalveld ligt er op deze winderige morgen prachtig bij en vormt nu het centrum van de accommodatie. Denie legt uit wat de reden is voor deze stap. “We hebben duidelijk minder leden dan vijftien jaar terug, dat is gewoon de realiteit. In Schipluiden wordt niet heel veel bijgebouwd en de mensen gaan niet weg. De huizenmarkt zit hier nog meer op slot dan in de rest van Nederland. Als er dan minder jeugd is, dan moet je toch proberen om de gezelligheid te bundelen. Schipluiden is een hechte gemeenschap dus de leden van beide clubs komen veelal uit dezelfde families of vriendengroepen. Dan is het niet logisch dat er twee hekken zitten tussen de plek waar, over het algemeen, de vrouwen handballen en de mannen voetballen en er op twee plekken bardiensten gedraaid moeten worden en commissies bemand. Als je het dan met zijn allen makkelijker en vooral toekomstbestendiger wil maken, dan kan je er het beste voor zorgen dat er maar één terrein en één organisatie is. We werken overigens al langer samen. De handbal maakt al twee jaar gebruik van onze geweldige kantine. Het zou zonde zijn om die op zondag leeg te laten staan. De financiële administratie is ook al samengevoegd.” Als de ALV’s van beide verenigingen, die zeer binnenkort plaatsvinden, akkoord gaan, dan is er vanaf dat moment feitelijk één vereniging: S.V. Schipluiden.

Buurthuis van de toekomst

Synergie en integratie zijn de twee belangrijkste pijlers voor het samengaan van de twee verenigingen. “Essentieel is wél dat beide sporten zich vertegenwoordigd voelen”, vervolgt Denie. “Zo zullen de voorzitters van de technische commissie handbal en de technische commissie voetbal in het bestuur plaatsnemen. Het is belangrijk dat discussies aan dezelfde tafel worden gevoerd. Om die reden is er één bestuur waarin beide sporten zijn vertegenwoordigd.” Kijkend naar de toekomst is er nog wel wat te wensen. “Je wilt een brede familievereniging zijn waar iedereen zich thuis voelt. Het gaat toch om het samen laten komen van mensen en van waarde te zijn voor het dorp door dingen te organiseren. Niet alleen handbal en voetbal, maar zeker ook activiteiten daarbuiten. Je probeert een soort buurthuis van de toekomst te worden. Het plan is om het gedeelte tussen de huidige voetbal-accomodatie en de sporthal aan te pakken. Het liefst samen met de tennis zodat we nog meer één sportcomplex zijn. Dan krijg je makkelijker looplijnen en hoeft de handbal niet via twee hekken en de parkeerplaats naar de sporthal te lopen.”