Oostzaanse Luna droomt van de Verboden Stad

Waar ze precies naar kijkt is een raadsel, want er gebeurt tenslotte niet altijd wat op straat. Ze staart gewoon in de verte en verblikt of verbloost niet. Je vraagt je af waar ze aan denkt? Misschien kijkt Luna op zulke momenten helemaal niet naar de overkant, maar gaat ze gewoon op reis in dat kleine, harige hoofd.

En dan vervaagt de Oostzaanse straat. Het glas van het raam verandert in een prachtig, opengewerkt houten kozijn van een keizerlijk vertrek in de Verboden Stad. De vensterbank wordt een kussen van het fijnste goudbrokaat. In gedachten gaat Luna eeuwen terug in de tijd naar de plek waar haar familiegeschiedenis begon, diep verscholen in het oude China.

Ze staat voor de reusachtige muren van de Verboden Stad in Peking, een reusachtig paleis van duizenden kamers middenin China. Het is gebouwd als een geheime wereld, waar uitsluitend de keizer, zijn familie en hun talloze bedienden mogen wonen. Geen sterveling mag hier naar binnen en zelfs een blik over de hoge paleismuren is ten strengste verboden.

Strenge wachters met scherpe speren

Maar voor een kleine hond gaan de loodzware, gouden poorten wel open. De strenge wachters met hun scherpe speren buigen diep als zij passeert. Ze hoort het zachte klingelen van kleine belletjes en om haar heen ruikt het naar sandelhout en verse bloemen. Ze draagt geen riem en geen hippe halsband, ze is hier de koningin.

Ze dwaalt door een doolhof van gouden, glanzend houten gangen en keizerlijke tuinen. Ze loopt met haar staart trots in de lucht, langs de grote, heldere lotusvijvers. De roze en witte lotusbloemen drijven rustig op het water en gouden koi- karpers zwemmen nieuwsgierig met haar mee langs de waterkant.

Haar Chinese familie loopt hier rond, trotse prinsen en hofdames in kleurrijke, zijden gewaden. Ze kijken naar Luna met eerbied, alsof ze een kostbare schat is. Een machtige keizerin met lange gouden nagels buigt zich naar haar toe. Ze lacht en noemt haar ‘Shih Tzu’… haar kleine ‘Leeuwhond’.

Paraderen door de paleisgangen

In haar visioen ziet ze haar overgrootmoeders en overgrootvaders paraderen door de paleisgangen van de Verboden Stad. Ze slapen op zijden kussens in hun eigen vertrekken met prachtige kamerschermen en worden vertroeteld door keizerlijke hofdames in kleurige gewaden. Bedienden lopen af en aan met koninklijke hapjes en borstelen hun vacht tot die glanst als spiegelend water.

De voorouders van Luna hoeven niet te luisteren naar commando’s zoals ‘zit’ of ‘blijf’. Nee… hier luistert de wereld naar hen. Als ze blaffen, staat alles en iedereen in het paleis stil. “De leeuwhondjes”….. fluisteren de bewakers respectvol.

Waakzaam miniatuurleeuwtje

Lang voordat ze naar het paleis kwamen, bewaakten ze de heilige tempels in de mistige bergen van Tibet. In de verborgen kloosters fokten de monniken de Shih Tzu bewust als een waakzaam miniatuurleeuwtje, een levend ademend, evenbeeld van de mythische sneeuwleeuw. De hondjes waren zo kostbaar dat ze nooit verkocht mochten worden.

Als heilig geschenk werden ze cadeau gedaan aan de Chinese keizers. Achter de muren van de Verboden Stad leefden de Shih Tzu’s een koninklijk bestaan. De keizers en de keizerinnen waren gefascineerd door deze miniatuurleeuwtjes. Ze droegen de honden In de grote mouwen van hun gewaden als warmtebron of legden ze aan hun voeteneind in bed, als een levende kruik tegen koude nachten. Er was sprake van oprechte vriendschap en onvoorwaardelijke liefde tussen beiden.

Over zigzagbruggen langs glanzende libellen aan

Luna rent vrolijk over de zigzagbruggen achter de glanzende libellen en fladderende vlinders aan… totdat de gouden daken en geurige lotusvijvers langzaam beginnen te vervagen in de warme zon. De keizerlijke tuin maakt plaats voor de vertrouwde vensterbank met uitzicht op de Oostzaanse straat. Er is niet veel veranderd. Een auto rijdt voorbij, de buurvrouw laat haar hond uit en een merel hipt over het trottoir. Dan hoort ze een bekende stem en voelt een zachte aai over haar kopje. Daar staat haar baasje, met haar favoriete knabbelstokje. Met een enthousiaste kwispel likt Luna aan haar hand. Ze is weer veilig thuis, maar in haar kleine, dappere hart leeft de trotse geest van de Chinese leeuwhond rustig voort.

Sonja Duba