Purmerendse Frank doet dit weekend mee aan Special Olympics: ‘Ik sprint als een jekko’

"Niet schrikken!" Frank zwaait de deur van zijn appartement op één hoog open. Ik schrik. Ik meen het. Het is geen act. "Zie je het al?" Om zijn mond siert een brede glimlach. Ik zie het. Het valt niet te missen. Een kast vol bekers, medailles en deelnemersbewijzen pronkt aan de achterzijde van zijn woning. Het blinkt en schittert.

Ik verwonder mij voor zijn kast als hij zich al ijsberend door zijn woonkamer beweegt. Van de zenuwen. Of ik iets wil drinken. Water is goed, zeg ik, ik heb net koffie op. "Je bent een makkelijke vrouw. Ik ben erg gastvrij." Hij graait met zijn hand in een snoeppot en stopt me wat zoets toe.

"Kom, kom." Hij gebaart me naar zijn slaapkamer voor een rondleiding. Er hangt een enorme foto boven zijn bed. "Dat ben ik. Met mijn broer en zus en burgemeester Van der Laan." Op de foto, achter het viertal, steekt het felgeel van politie-uniformen af tegen de voorgrond. In de verte vervaagt de smaak van perzik langzaam.

Ik ga zitten op zijn bank, tover mijn kladblok uit mijn tas, kijk nog even in het rond. Aan de muren hangen foto’s van zijn sportwedstrijden, nichtje en allerhande BN’ers. “Ik ben er heel erg trots op.” Hij gaat tegenover me in een stoel zitten en begint ronduit te vertellen over zijn deelname aan de Special Olympics, een sportwedstrijd voor mensen met een verstandelijke beperking.

Haarlem

Ieder jaar doet de sportwedstrijd een nieuwe plaats aan. Deze keer vormt Haarlem het decor van de Special Olympics Nationale Spelen. Van 12 tot en met 14 juni verzamelen zich daar meer dan drieduizend sporters, duizenden vrijwilligers en tientallen sportlocaties uit Haarlem en omstreken. Ook het G-team van Atletiek Vereniging Edam is vertegenwoordigd. De vereniging waar Frank is grootgebracht.

Ontwikkeling

Volgens projectdirecteur Niels Cannegieter brengt het evenement niet alleen duizenden sporters bij elkaar, maar draagt het ook bij aan hun persoonlijke ontwikkeling. "De deelnemers beleven hier hun eigen Olympische Spelen. Ze verblijven samen in de Special Olympics-dorpen, leren nieuwe mensen kennen en ervaren winst, verlies en saamhorigheid. Je ziet deelnemers in één weekend groeien in zelfstandigheid en zelfvertrouwen. Dat maakt dit evenement zo bijzonder."

2002

Frank is erbij vanaf het eerste uur. Sinds 2002. Toen werd de Special Olympics voor het eerst georganiseerd. Sindsdien vindt het evenement één keer per twee jaar plaats. "Het is heel leuk, maar ook wel spannend. Je bent toch drie dagen van huis. Gelukkig ken ik heel veel mensen en mijn sportmaatje is er ook."

Cannegieter legt uit dat de Special Olympics voor veel deelnemers het hoogtepunt van het jaar is. Niet alleen voor Frank, ook voor andere deelnemers is dat best spannend. Daarom zijn er op elke locatie prikkelarme plaatsen. “Op de prikkelarme plekken kunnen ze zich even terugtrekken, maar de meeste coaches en begeleiders weten ook heel goed hoe ze de zenuwen van hun sporters weg kunnen nemen.”

Naast de wedstrijden is er ook aandacht voor gezondheid en welzijn. Sporters kunnen onder meer hun ogen laten testen, advies krijgen over beweging en voeding en gebruikmaken van speciale gezondheidsprogramma’s.

Prijzenregen

Op de salontafel voor mijn neus stalt Frank inmiddels zijn medailles uit. Hij is er trots op. En ik zeg hem dat hij dat ook mag zijn. "Ik heb ieder jaar van de Special Olympics een medaille gewonnen, behalve in 2024." Hij wappert met een vaantje voor mijn neus. "Saai hè." Langs het oranje stuk stof beweegt de lucht nog even voort.

Hij heeft veel meegemaakt, vertelt hij mij terwijl ik een slok van mijn makkelijke water neem. Maar door het sporten wordt hij altijd weer rustig. "Ik heb een druk hoofd, maar tijdens het sporten kom ik helemaal tot rust. Gek hè?" Gek vind ik het niet. Nee, zeker niet. Ik heb ook ADHD, vertel ik hem. Dus ik begrijp hem wel. Hij knikt, tuurt even naar zijn balkon en gaat weer door.

“Ik doe met de Special Olympics mee met meerdere atletiekonderdelen, maar ik doe meer sporten.” Zijn hand zoekt naar een specifieke beker, zo te zien. "Deze won ik met judo. En ik kan ook speerwerpen, paardrijden en turnen.” Wat niet? “Ik kan niet zo goed voetballen. En ik kan bijvoorbeeld niet zo goed schrijven zoals jij." Nog bescheiden ook.

Zijn grote droom? “Mijn grote droom is de World Summer Games. Dat ik daar goud pak. En dan de koning ontmoeten.”

Beroemd

Ik geef hem een hand en bedank hem. Voor zijn openheid en tijd. Ben ik nog iets vergeten? "Ik wil beroemd worden. Zet dat maar in de krant." Bij deze. Ik ga voor je duimen, fijne Frank. Zet ‘m op daar.

Dit bericht is ook gedeeld via ons WhatsApp-kanaal van Purmerend. Ook razendsnel het laatste nieuws in je app? Volg het Rodi-kanaal nu (anoniem) via deze link.