Hondenbescherming waarschuwt voor grasaren, ook in Purmerend

De grasaar groeit van mei tot en met augustus. De plant komt vooral voor langs stoep- en wegranden en op grasvelden die niet vaak worden gemaaid. Dit zijn precies de plekken waar honden vaak wandelen en snuffelen. De stekelige uiteinden van grasaren breken af en blijven in de vacht zitten. Dit kan gebeuren als een hond erlangs loopt, erdoorheen rent of er tegenaan plast. Vooral honden met een middellange of lange vacht lopen risico. De scherpe punten dringen door in neus, oren, ogen, tenen en huidplooien. Door weerhaakjes bewegen ze maar één kant op: dieper het lichaam in. Dit leidt tot ontstekingen. In ernstige gevallen kunnen grasaren in de longen of andere vitale organen terechtkomen.

Hondenpoep laten liggen bevordert de groei van de grasaar. De Hondenbescherming verzoekt gemeentes om ook meer aandacht te besteden aan voldoende hondenpoepbakken en poepzakjes op uitlaatlocaties.

Bescherm je hond

De Hondenbescherming adviseert baasjes het volgende: vermijd uitlaatplekken met veel grasaren, controleer je hond na elke wandeling en haal zelf de grasaren in jouw straat weg.

Symptomen

Als een grasaar vast komt te zitten, kan een hond verschillende klachten krijgen. Let goed op de volgende symptomen en neem bij twijfel contact op met de dierenarts.

Bij een grasaar in de neus niest de hond of wrijft over de neus. In het oog ontstaan traanogen of wrijven in het oog. Bij het oor schudt de hond veel met de kop, houdt deze scheef of krabt aan het oor. In de poot kan de hond mank lopen, tussen de tenen likken of een klein gaatje hebben. Bij een grasaar in de huid zit de hond vaak op de plek te likken en krabben.