‘Lokale politiek vraagt om bescherming van wie geen stem heeft’

Door: Marc Tangel

Van ’t Eind groeide op in een zogenoemd rood nest. Hij werd opgevoed met sociaal-democratisch gedachtengoed en ontwikkelde al jong interesse in geschiedenis. Rond zijn vijftiende begon ook de politiek te trekken. “Het viel me op dat veel dingen in de wereld zo ontzettend oneerlijk zijn,” vertelt hij. “Voor mij draait linkse politiek om het bestrijden van oneerlijkheid, onrechtvaardigheid en ongelijkheid.”

Hij werd geboren en groeide op in Rotterdam. Daar doorliep hij zowel de basisschool als de middelbare school. Toen hij acht jaar was, scheidden zijn ouders. De vader van Maarten vond nieuwe liefde in Rijswijk en trok bij deze vriendin in. Daardoor speelde een deel van Maartens jeugd zich ook in Rijswijk af. De stad was dus al vroeg bekend terrein.

Na de middelbare school koos hij voor de studie geschiedenis aan de Universiteit Leiden. Archeologie leek hem eerst aantrekkelijk, gevoed door zijn fascinatie voor farao’s en films als Indiana Jones. Uiteindelijk vond hij het echte graafwerk minder interessant. Geschiedenis, van oudheid tot moderne politiek, bleek beter te passen. “Dat vond ik uiteindelijk de leukste opleiding,” zegt hij. Na zijn afstuderen woonde hij zestien jaar in Leiden. Later verhuisde hij naar Amsterdam, waar hij zijn vrouw leerde kennen.

Zijn loopbaan begon in het onderwijs, als docent geschiedenis op een middelbare school. Daarna maakte hij de overstap naar de gemeente Almere, waar hij werkte als inkomensconsulent bij de Sociale Dienst. Niet veel later volgde een functie als directiesecretaris. “Het politiek-bestuurlijke trok me,” legt hij uit. “Voorstellen zo goed voorbereiden dat op basis daarvan goede besluitvorming mogelijk is.”

In 2004 werd Van ’t Eind lid van GroenLinks in Leiden. Een bewuste keuze, zegt hij. De PvdA van toen sprak hem minder aan, omdat die partij volgens hem in de jaren negentig afstand nam van uitgesproken linkse idealen. Lange tijd bleef zijn lidmaatschap op de achtergrond. Pas na zijn verhuizing naar Rijswijk begon het weer te kriebelen. “Ik maakte me zorgen over de vitaliteit van onze democratie,” vertelt hij. “Democratie draait voor mij niet alleen om de meerderheid, maar juist om het beschermen van minderheden en kwetsbaren.”

Sinds kort woont hij met zijn vrouw en jonge gezin in de wijk Cromvliet. De keuze voor Rijswijk was bewust. De ligging, voorzieningen en nabijheid van steden als Den Haag, Delft en Voorburg gaven de doorslag. “We houden van stedelijk leven, maar wilden ook een goede plek voor kinderen. Rijswijk heeft dat allemaal.”

In 2022 meldde Van ’t Eind zich als kandidaat voor de gemeenteraadsverkiezingen. Hij kwam op de tweede plek van de kieslijst. “Dat was een mooie opsteker,” zegt hij, al plaatst hij daar een kanttekening bij. Hij wijst op de terugloop van mensen die actief willen zijn in de partijpolitiek en op de toenemende dreiging richting publieke functies.

Dat hij uiteindelijk fractievoorzitter werd, verraste hem niet helemaal. Met zijn bestuurlijke ervaring nam hij die rol op zich in een grotendeels nieuwe fractie. “Maar”, zegt hij bescheiden, “ik had mijn rol als fractievoorzitter niet kunnen vervullen als de mensen om me heen niet zo goed hadden meegeholpen. We hebben het echt samen gedaan, ik heb daar maar een klein rolletje in gespeeld.” Hij kijkt met tevredenheid terug op de afgelopen raadsperiode. “Het is een brede coalitie, maar we hebben de stad op een behoorlijke manier bestuurd, zonder over straat te rollen.”

Buiten de raad staat zijn gezin op de eerste plaats. “Die komen op één,” zegt hij. “Dat is ook een belangrijke motivatie om te strijden voor een betere wereld.”