Rijswijkse duizendpoot Paul Just brengt spannend boek uit

Nieuws za 4 apr 2026, 09:07

Als trouwambtenaar in Den Haag sloot hij meer dan duizend huwelijken en als consul van Costa Rica was hij vier decennia verantwoordelijk voor de handelsbetrekkingen met dit land. Aan dit rijtje van niet alledaagse beroepen voegt de Rijswijkse Paul Just nu het schrijverschap toe. “Als je schrijft ben je in een andere wereld.”

Door: Marc Tangel

Het leven van Paul Just leest bijna als een spannend jongensboek. Hij werd geboren in Indonesië, niet lang nadat president Soekarno de onafhankelijkheid van dit land had uitgeroepen. Door de onrusten die hier op volgden, keerde het gezin terug naar Nederland. In Den Haag volgde Paul zijn middelbare schoolopleiding en na een vervolgstudie aan het conservatorium, koos hij voor de zakenwereld als beleidsmedewerker van Center Parcs. Daarnaast wordt hij al op zijn 23e benoemd tot consul-generaal van Costa Rica, om de handelsbetrekkingen met dit land te verbeteren. Ook richt hij daar de Colibri Foundation op, om arme kinderen te helpen. “Een ambassade vertegenwoordigt een land op politiek niveau, een consulaat de handelsbetrekkingen. Dat staat los van elkaar”, doceert Paul. “Mijn moeder heeft mij destijds flink geholpen. Mijn vader was al consul van Honduras geweest, dus zij kende het klappen van de zweep. Zij deed de administratie, ik de plichtplegingen. Dat hebben we samen 25 jaar gedaan. In 2014 ben ik er mee gestopt. Het is een honoraire functie en na ruim veertig jaar vond ik het welletjes geweest.”

Enkele jaren eerder, in 2008, is Paul aangesteld als bijzonder trouwambtenaar voor de gemeente Den Haag. “Dat ging op een bijzondere manier”, herinnert hij zich. “Ik stond op een avond aan de bar bij sociëteit De Witte, waar een beleidsmedewerker van de gemeente mij nogal doordringend aan stond te staren. ‘Staat mijn gulp soms open?’, vroeg ik gekscherend, waarop hij antwoordde dat ik het ideale postuur van een trouwambtenaar had. Ik wuifde dat idee direct weg, maar een paar dagen later stond ik voor de spiegel en dacht ‘waarom ook niet?’. Dus ik heb een brief geschreven aan de burgemeester, waarna ik ben uitgenodigd voor een interview en direct aangenomen.”

Teksten uitwerken

In de tussenliggende 18 jaar heeft Paul meer dan duizend huwelijken gesloten. “Een goede voorbereiding is het halve werk”, meent hij. “Ik wil geen trouwambtenaar zijn die al hakkelend een verhaal staat te vertellen, dus ik werk mijn teksten altijd uit. In de loop der jaren merkte ik dat ik dat steeds leuker vond om te doen.” Zo begon Paul gaandeweg met het schrijven van zijn eerste roman ‘Lucas en het mysterie van kasteel Weltevree’. Hoewel het hoofdpersonage losstaat van Paul, hebben ze toch het een en ander gemeen. Zo is Lucas bijvoorbeeld plaatsvervangend secretaris-generaal van het ministerie van Buitenlandse Zaken en vrijmetselaar. Paul is zelf al 54 jaar lang, sinds 1972, lid van de vrijmetselarij.

Het verhaal begint als Lucas op een vrije zaterdagochtend een telefoontje krijgt met de mededeling dat hij een buitenplaats erft. Het kasteel dat hier bij hoort, werd tijdens de Tweede Wereldoorlog door de bezetter gebruikt voor de opslag van roofkunst. Ook nu nog bevat het vele kunstschatten. De erfenis blijkt het begin van een bijzonder avontuur, waar geld, macht en jaloezie elkaar afwisselen. “Ik ging achter mijn bureau zitten en het verhaal kwam als vanzelf tot me”, merkt Paul op. “Tijdens het schrijven was het niet eens mijn idee om dit uit te geven, maar een vriendin van me adviseerde daar toch eens over na te denken. Zelf vond ik het eigenlijk een raar idee om mijn kind, zoals ik dit boek een beetje zie, te verhandelen.”

Vervolgdeel

Nu het boek dan toch in de winkel ligt, is Paul best wel trots. Hij werkt zelfs al een vervolgdeel. “Schrijven is als een toneelstuk, waar ik middenin zit”, merkt hij op. “Het is me nu al twee keer gebeurd dat tijdens het schrijfproces mijn telefoon ging. Ik schrok me wild. Sindsdien zet ik dat ding ook uit als ik aan het werk ben.”