‘Zodra ik begin te schrijven vloeit het uit mijn potlood’

Door: Marc Tangel

De psychologische thriller verscheen op 3 april en is het resultaat van maandenlang schrijven, schrappen en herschrijven. “Soms realiseer ik het me nog niet”, zegt de kersverse schrijfster. “Dan ligt het daar en denk ik: het is toch echt je eigen boek.”

Hernieuwde energie

Liesbeth werkte jarenlang in de zorg en doet dat nog altijd met veel plezier. Tegenwoordig is de inwoonster van Rijswijk baliemedewerker bij een fysiotherapiepraktijk in het Haagse Loosduinen. Contact met mensen heeft ze altijd belangrijk gevonden. Toch kreeg haar leven een flinke klap toen ze binnen korte tijd drie dierbaren verloor. Die turbulente periode zorgde ervoor dat ze tijdelijk thuis kwam te zitten. In die tijd begon ze serieus te schrijven. “In 2024 zette ik de eerste zinnen op papier”, vertelt ze. “Dat was vlak nadat mijn moeder overleed. Schrijven gaf me kracht. Ik kan heerlijk van me afschrijven, dan ben ik helemaal in mijn eigen wereld. Dat geeft me een bepaalde rust.” Het idee om ooit een boek te schrijven liep al langer door haar hoofd. Twee jaar geleden kwam het in een stroomversnelling terecht toen ze bij boekhandel Paagman in Den Haag in gesprek raakte met een schrijfster die net haar eerste boek had uitgebracht. “Dat moedigde mij aan om zelf ook stappen te ondernemen”, zegt Liesbeth.

Fascinatie voor kastelen

In Het mysterie van kasteel de Bourbonne staat Antoinette centraal. Na een moeilijke periode laat zij haar leven in Nederland achter zich en vertrekt naar Zuid-Frankrijk. Daar begint ze een bed & breakfast in een verlaten kasteel waar ook wijn wordt geproduceerd. Maar al snel gebeuren er vreemde dingen. Een doodshoofd in de wijnkelder blijkt nog maar het begin van een reeks bedreigingen en mysterieuze gebeurtenissen. Het gekozen decor van dit avontuur komt niet uit de lucht vallen. Liesbeth is al jarenlang gefascineerd door kastelen en mysterieuze plekken. “Mijn boek speelt zich af op een verzonnen kasteel in een fictieve plaats, maar ik zie het decor zo voor me, met alles eromheen. Zoiets heb je, of dat heb je niet”, vertelt ze enthousiast. Liesbeth noemt het boek een psychologische thriller en put haar inspiratie uit allerlei bronnen. “Overal pak ik wat stukjes vandaan”, legt ze uit. “Gesprekken met mensen, boeken, televisieseries. Dat combineer ik met mijn eigen fantasie.” Hoewel het schrijven vanzelf ging, bleek het uitgeven van een boek een stuk ingewikkelder. Liesbeth schreef haar verhaal eerst helemaal vanuit gevoel op papier en moest daarna flink sleutelen aan de tekst. “Ik schrijf zoals ik denk”, zegt ze lachend. “Dan is het best een uitdaging om dat terug te brengen tot een leesbaar geheel.” In januari 2025 was het eerste manuscript klaar. Daarna volgde een periode van redigeren, aanpassen en zoeken naar een uitgever. Via internet kwam ze terecht bij uitgeverij Bookscout. “Sommige uitgevers hadden een schrijversstop en anderen werkten alleen met vaste auteurs. Uiteindelijk wilde Bookscout graag met me verder.”

Het boek verschijnt via het zogenoemde ‘print on demand’-systeem. Dat betekent dat exemplaren pas worden gedrukt als iemand ze bestelt. Volgens Liesbeth past dat goed bij deze tijd, al droomt ze stiekem van meer: “Ik zou het geweldig vinden om mijn boek echt in een boekwinkel te zien liggen.” Dat schrijven inmiddels een vaste plek in haar leven heeft gekregen, staat voor haar vast. Niet volgens een strak schema, maar wanneer de inspiratie komt. “Soms uren achter elkaar, soms kort. Maar bijna elke dag wel.”