Purrfect Match: Driemaal is scheepsrecht voor Djaja

Djaja is een kruising tussen een Labrador en een Duitse herder. Een stevig heerschap, die gelukkig de juiste leiding krijgt van zijn baasjes Arno en Martine. “We hebben wel eens gedacht ‘wat hebben we in huis gehaald?’”, merkt Arno op. “Een asielhond brengt een rugzakje met zich mee. Dat kan je van te voren niet allemaal overzien.” Sinds Djaja de poorten van het streekdierentehuis aan het Julialaantje achter zich wist te laten, woont hij in Tholen. Daar ging een lange geschiedenis aan vooraf. “Djaja groeide op binnen een gezin”, vertelt Arno. “Met acht maanden konden zijn baasjes niet meer voor hem zorgen en zo kwam hij de eerste keer in het julialaantje terecht. Daar werd hij geadopteerd door een oudere man, die hem in huis nam tot Djaja twee en een half was. Toen ging de gezondheid van zijn nieuwe verzorger achteruit en moest er een opnieuw een ander adres voor hem gezocht worden. Op die advertentie reageerden wij.”

Een mooi afgerond verhaal, maar helaas voor Djaja liggen de zaken net iets gecompliceerder. “In november 2023 kreeg mijn vrouw een herseninfarct”, vervolgt Arno. “Zelf kreeg ik last van een burn out. Na lang wikken en wegen besloten we vorig jaar maart Djaja terug te brengen naar het asiel aan het Julialaantje, waar hij een aantal jaar eerder ook al was geweest. Met pijn in ons hart deden we afstand van hem, in de hoop dat er iemand gevonden zou worden die beter voor hem kon zorgen. Wij hadden immers geen idee hoe onze toekomst eruit zou zien.”

De maanden volgden, maar dat gouden mandje werd helaas niet gevonden. Eind vorig jaar liet de gezondheid van Arno en Martine het toe weer aan een hondje te denken. “Na Djaja zochten we eigenlijk een wat kleinere hond”, vertrouwt Arno ons toe. “Maar toen we ons weer bij het Julialaantje meldden, bleek Djaja daar nog steeds te zitten. We konden het niet over ons hart verkrijgen zonder hem naar huis te gaan.” Het weerzien was mooi, al probeerden Arno en Martine hun emoties zo veel mogelijk te maskeren. “We konden niet te enthousiast zijn, want zo’n beest pikt je emoties op en dan is Tholen nog een heel eind rijden”, grapt Arno. “Bij thuiskomst pakte Djaja direct zijn oude routines weer op. Hij wist nog precies waar speeltjes lagen en wat zijn vaste Route was. Dat vonden we bijzonder na tien maanden. Je hoort het wel eens dat honden een olifantengeheugen hebben, maar wij hebben gezien dat het daadwerkelijk zo is.”