Een blauwe tuin

De bloemen verkleuren naar lichtbruin en dan mogen ze er nog niet af; deze bezigheid moet wachten tot het voorjaar. Welnu, het was tijd om de hele zooi er af te knippen. Twee grote bakken met takken en uitgebloeide bloemen vol maar liefst. Vooral omdat onder de uitgebloeide hortensia’s, de wilde Hyacinten op waren gekomen, hun bloemen nog in de knop. Zelf ben ik de schuldige van deze blauwe bloemenzee, ik zag de Hyacinten eens ergens in het Botlekpark en stak er daar een paar uit de grond met bolletje en al.

Nou! Dat heb ik geweten... Het bolgewas heeft een explosieve wijze van vermeerderen. Als je er twee hebt, is binnen een paar jaar je tuin er vol mee en je krijgt ze nooit maar dan ook nooit meer weg. Omdat de bloei van deze Hyacinten mij op een idee bracht, heb ik in vroeger jaren weleens een rand rood, wit en oranje bloemen aangeplant, het zou bijna Koningsdag zijn, maar het effect was minimaal, zodra de gekleurde rand goed in bloei stond, waren de blauwe uitgebloeid.

De bloemen vond ik zo mooi dat ik ze in een vaas op de salontafel zette. Dat was geen goed idee, ze werden bleek en moesten na twee dagen verwijderd worden.

Helaas, als schrijver van Kleintje Natuur heb ik vreselijk last van hooikoorts. Ik bleef binnenshuis ook maar niesen. Voortaan geniet ik door het vensterraam van de hyacinten en later weer van de Hortensia Annabelle. Aan de kale takken komen al, schoorvoetend, de eerste bladeren. En ik zeg ‘Oranje Boven’ voor de Koning, al doet mijn tuin niet mee.