Bruisende Koningsdag op Rozenburg

Door Cornelia Molendijk en Kor Kegel

Eveneens zeer bijtijds, maar wel later, zo rond negen uur, meldden de eerste gedecoreerden en veteranen zich bij Club LEEN voor koffie met gebak. Over en weer werden felicitaties met de verjaardag van koning Willem-Alexander uitgesproken. Het was een waardig weerzien van de Rozenburgers die in vorige jaren een lintje hadden gekregen.

Trompetgeschal

Op het programma stond na de dagopening het trompetgeschal vanaf de molentrans en het zingen van het Wilhelmus. De twee nieuwe gedecoreerden werden aan het publiek voorgesteld: Bernardos Dauphin en Frank Schellenboom zijn beiden benoemd tot lid in de Orde van Oranje-Nassau. De eerste heeft zich jarenlang ingezet voor kansarme kinderen. Hij zorgde dat kinderen uit Syrië, Afghanistan en Oekraïne hier een zorgeloze en liefdevolle vakantie konden vieren en schreef er een boek over ‘De verlaten kinderen’. Frank Schellenboom was jarenlang lid van de (deel)gemeenteraad, de gebiedscommissie en de dorpsraad en is daarnaast voorzitter van voetbalvereniging Rozenburg en het Oranjecomité en had diverse functies bij de Immanuelkerk. Beiden ontvingen een boeket bloemen en een hartelijk applaus van het publiek.

Aubade

Onder begeleiding van UDI en het Rozenburgs Mannenkoor werd met enthousiasme de aubade ingezet. Een fris windje verhinderde de aanwezigen blijkbaar uit volle borst te zingen, maar al gauw kwam de zon door en het gezelschap begaf zich nogmaals naar Club LEEN om het glas te heffen op de jarige koning. Op het Raadhuisplein en de Molenweg was er grote drukte ontstaan op de vrijmarkt. Kinderen verkochten hun overtollige kleding, speelgoed, prullaria en muziekinstrumenten. Een meisje deed maar met moeite afstand van een van haar poppen.

Koninklijk uitgedost

Bij de kartbaan stond een hele rij gegadigden te wachten. Strategisch opgesteld was daar ook een patatkraam. Aan de Jan van Goyenstraat rook het heerlijk naar allerhande etenswaren uit binnen en buitenland. In de verte klonken de zware bastonen van een band die later op zou treden. Vooral de kinderen waren koninklijk uitgedost met hoedjes, kettingen, boa’s en jurkjes in oranje. Bij ruitervereniging Rozenburg stonden kinderen in een heel lange rij te wachten op een ritje te paard. Een klein meisje, prachtig gekleed, van bijna twee jaar, probeerde het trapje op te komen om op het paard te stijgen, maar haar beentjes waren te kort. Haar vader hielp haar op het kleinste paard en daar ging ze, de rug kaarsrecht, als een geboren amazone. De paarden waren mooi versierd. Van een paard waren de benen half oranje geverfd, het had ook een oranje kroontje op het hoofd. Andere paarden hadden oranje of rood wit blauw gevlochten manen en staarten. p het molenveld waren de springkussens erg in trek en men kon meedoen aan volleybal. Het treintje was er wel, er kwam stoom uit de pijp, maar het reed niet. Er stond een antiek legervoertuig te koop. Bij de scouting waren ze met een zeilboot bezig en je kon er ook spijkerbroekhangen. Het was een groot feest. Maar liefst drie brandweerwagens reden over de Molenweg. Er klonk muziek vanaf het terras van LEEN: ‘On the road again’. Er reed zelfs nog een bijzondere bus richting Brielle: de Oranjeboven-express.

Het was al met al een ouderwets gezellige Koningsdag (voorheen Koninginnedag) zonder strenge regelgeving, dus zonder beveiligers en hekken. In het hele centrum werd gezellig gefeest en er was een uitstekende stemming bij optredende bands, zoals bij La Caleta, waar het debuut was van Young & Oldies van Nisa en Batu.