Rake Column | Lonneke Deutekom: Een avondje Ibiza met een pijnlijke afloop
Er komt een leeftijd waarop je soms beter gewoon op tijd naar bed kunt gaan. Ik weet dat inmiddels. Vorige week was ik een paar dagen op Ibiza. Een soort van werkgerelateerd, dus voor het gemak kende ik even geen vliegschaamte. Wat natuurlijk onzin is, maar soms lopen dingen zoals ze lopen.
Jaren geleden waren de man en ik fervente bezoekers van dit prachtige eiland. Niet voor Tiësto of David, maar voor zon, zee, eten en het uitzicht. Een club bezochten we nooit. Was ook lastig met drie kleine kinderen. Dit keer zouden we ze wederom overslaan. Tot er vrijdagavond een programmaonderdeel uitviel. En dan blijken er onder twee verstandige middelbaren toch nog twee idioten te wonen.
Op avontuur
Er waren nog kaartjes voor David Guetta in UNVRS. Alstublieft. Op avontuur. Op zoek naar onze jeugd. Om er te komen was al een belevenis. Lange rijen voor een taxi en een beveiliging waar Schiphol nog wat van kan leren. Eenmaal binnen kostte een biertje twintig euro. Twintig. Het voordeel van ouder worden is dat je voldoende financieel inzicht hebt om te begrijpen dat doorzuipen hier een slecht businessmodel is.
Jeugd gezocht, niet gevonden
De club was groot. Maar groots vonden wij hem niet. Boomers. De man kreeg er Escape Amsterdam-vibes van. Let wel, die van de jaren negentig. Daarna is hij er nooit meer geweest. David hebben we uiteindelijk niet eens gezien. Rond drie uur vonden we het mooi geweest. Jeugd gezocht, niet gevonden, naar huis.
En toen viel op weg naar de taxi buiten de stroom uit. Pikdonker. Ik zag niets, zette één stap verkeerd en ging onderuit. Knak, zei mijn enkel.
Walk of shame
De volgende ochtend deed ik bij het ontbijt de walk of shame. Schaafwonden op mijn arm, een enkel als een kleine meloen en een loopje alsof mijn ene been tien centimeter korter was. En nee, we waren niet dronken. Met bier van twintig euro haal je het wel uit je hoofd om te gaan atten.
Inmiddels blijkt die knak een behoorlijke straf voor een paar uur jeugdsentiment. Het advies: rust. Been omhoog. Niet te veel lopen. Alleen moet er gewerkt worden. En ben ik zelf ook niet bijzonder goed in dat been omhoog houden.
Ibiza blijft magisch
Had ik beter op tijd naar bed kunnen gaan? Waarschijnlijk. Had ik die avond willen missen? Nee. Misschien is dat ook ouder worden. Weten dat avonturen de volgende ochtend soms meer pijn doen dan vroeger, maar niet stoppen ze te beleven.
Want Ibiza blijft magisch. Soms levert een avontuur een prachtige avond op. Soms een verhaal. En soms een dikke enkel. De volgende keer ga ik verstandig op tijd naar bed. Denk ik.
Meer nieuws uit Schagen?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie