Gerard Joling weer een jaartje ouder maar niet minder druk

Schager zanger weer een jaar ouder maar niet minder druk

Zaterdag blaast Joling 63 kaarsjes uit. Hij blikt terug op een mooie jeugd in Schagen. “Bij ons thuis werd vroeger altijd alles gevierd. Vriendjes en vriendinnetjes mochten blijven slapen en bij feesten was er altijd gebak. Op normale dagen was mijn moeder altijd thuis met een kopje thee.” Als jonge jongen zat hij net als ieder ander kind op school en bouwde hij vriendschappen op. Later ontdekte hij met hen het uitgaansleven. “Toen we jong waren hingen we rond in jeugdsoos Baroenga in de Molenstraat. Later kwamen daar de Speelwagen, het Geveltje en De Vijverhut bij. Prachtige tijden en dat geldt ook voor mijn baantje als kelner in de Gouden Engel in Schagen.” Hij grijnst bij alle mooie herinneringen die daar gemaakt zijn. Niets was hem te gek al was hij af en toe iets te overmoedig. “Soms was het lachen en soms was het huilen, want dan brak ik weer eens wat.”

Toen Joling net bekend was trad hij voor de eerste keer op in ‘zijn eigen’ Schagen. Hij liet een hele grote witte limousine komen met twee danseressen. “Helaas stortregende het, dus mijn optreden viel letterlijk en figuurlijk in het water. Toen ik in 1985 mijn eerste hit had vroegen ze mij opnieuw voor een optreden in Schagen. Dat was tijdens het Popweekend en dat optreden ging super. Práchtig als je daar staat en iedereen zing je liedjes mee.” 

Moeder

Na het overlijden van zijn moeder, nu vijftien maanden geleden, is Joling niet wekelijks meer in Schagen te vinden. “Mijn zus, zwager, broer en schoonzus wonen er nog wel. De laatste keer was ik hier met Paasvee. Dat zijn de gezellige dagen om oude bekenden te zien en de kroegen af te struinen, daar ben ik ook heel goed in”, lacht hij. 

Gerard staat erom bekend met beide benen op de grond te staan. “Je moet altijd hard werken, dat geldt voor elke sector. Of je nu zanger bent of timmerman, je moet allemaal aan de gang om je centen te verdienen. In ons vak is het zo dat je maar één keer carrière maakt. Dat wil je vasthouden en dat betekent dat je moet leveren. Dat je op tijd bent voor je optredens en aardig en vriendelijk blijft voor de mensen. En natuurlijk maak ik naast het werk tijd voor leuke dingen, maar ook dan moet je zorgen dat je er bij blijft, zo werkt dat voor mij.”

Vinyl

Dat Gerard er bij blijft valt niet te ontkennen. Hij is met de regelmaat van de klok aanwezig in verschillende tv-programma’s en heeft er afgelopen week zelfs nog twee opgenomen. Hij waardeert de dingen die nog altijd op zijn pad komen, want als je als 24-jarige jongen doorbreekt en nu op 63-jarige leeftijd nog altijd overal voor gevraagd wordt, is dat natuurlijk fantastisch. Ook op platengebied zit Geer niet stil. Een maand geleden kwam zijn nieuwe single ‘Ga Je Met Me Mee’ uit, dat ook op een album verschijnt. “Deze wordt in de loop van dit jaar gereleased. Hier staat ook een aantal Engelse tracks op en bovendien komt het op cd én vinyl uit. Hoe leuk is dat?”, zegt ‘ie om er meteen achteraan te roepen: “Dus Geertje gaat op vinyl of de vernieling in!”, gevolgd door die overbekende gierende lach. “Maar zonder gekheid, toen ik in mijn jonge jaren veelvuldig optrad in landen als Japan, Taiwan en Korea, zag je daar vaak albums die een kleurtje hadden, dat was in de tijd van cassettebandjes en LP’s. Ik wil mijn nieuwe album graag gieten in een mooie blauwe kleur. Een vinyl met een kleur, dat is veel leuker”, roept hij enthousiast. 

Toppers

Ook de Toppers kunnen nog steeds op zijn enthousiasme rekenen. Dat blijft voor hem iets unieks. Maar liefst vijftien keer stond hij op het podium van een stijf uitverkochte Arena tijdens Toppers in Concert. “Ongekend dat we de Arena na zoveel jaar nog steeds vol krijgen. Het betekent veel voor mij, omdat je zo groots wordt neergezet met alle toeters en bellen die erbij horen. Groter dan de Arena wordt het niet. Ik koester de momenten waarop mijn moeder dit nog heeft kunnen meemaken.”

Zondag is het dan wel geen feest in de Arena, maar wel in een mooi etablissement. Geer viert zijn verjaardag groots met 180 gasten, dansers en danseressen, artiesten en een hele hoop gezelligheid. “In de afgelopen jaren heb ik het niet kunnen vieren, dus het zal voor mij ook wel gek zijn, zeker omdat het het eerste feestje wordt zonder mijn moeder. Zij drukte me altijd op het hart vooral van de dingen te genieten, dus dat gaan we dan ook maar doen!” 

Joling’s wensen zijn inmiddels allemaal wel uitgekomen. “Dus ja, wat valt er nog te wensen? Het is allemaal zo relatief. Een heel goede vriend van mij kreeg kortgeleden de diagnose leukemie. Dat gebeurt dan zomaar. Ik realiseer me dat je blij moet zijn met alles en van elke dag moet genieten. Ik waardeer alles zoals het is. Als ik dan iets moet opnoemen wat ik nog zou willen doen? Misschien nog eens een album opnemen met het Metropole Orkest.”

Vanaf volgende week start het Nieuwsblad Schagen met de tien vragen aan. Joling trapt deze rubriek af met het noemen van de allereerste naam: Guda Plukker. 

Door: Anne Smit