Video | Na 46 jaar neemt juf Maud Poland afscheid van de Sint Jan in Waarland: ‘Dit is mijn place to be’

Afscheid nemen

Maud spreekt zelf liever niet over afscheid nemen. Ze heeft er zelfs een eigen slogan voor bedacht: “Je bent er niet aan toe, je leeft er naartoe.” Dat helpt haar om de overgang overzichtelijk te houden. Want hoe neem je afscheid van een plek waar je bijna een halve eeuw hebt doorgebracht?

Eerste werkdag

Wanneer Maud terugdenkt aan haar eerste werkdag op de Sint Jan verschijnt direct een glimlach. “Ja, zeker weet ik dat nog!” Als jonge leerkracht stond ze trots in de gang van de school waar ze net was aangenomen. Tijdens een van haar eerste gymlessen sloeg de onzekerheid toch even toe. Alle kinderen leken op elkaar. “Toen dacht ik: help, wie is wie? Maar uiteindelijk kwam het goed.”

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Stage

Het bleek het begin van een loopbaan die uiteindelijk ruim 46 jaar zou duren. In een tijd waarin vacatures voor leerkrachten schaars waren, kreeg zij de kans om te solliciteren op de school waar ze eerder stage had gelopen. Dat bleek achteraf een beslissing voor het leven.

Burgerbrug

Aanvankelijk had Maud niets met Waarland. Haar vader was een boer in Burgerbrug, waar ze al bijna haar hele leven woont. Toch kreeg ze begin jaren ‘80, vlak voordat ze begon, al een warm gevoel bij de Sint Jan. Dat is nooit meer verdwenen.

‘Juf, je zag me’

De afgelopen weken merkt Maud pas echt hoeveel betekenis ze voor leerlingen heeft gehad. Oud-leerlingen zoeken contact, delen herinneringen en brengen soms zelfs een cadeautje langs. Dat raakt haar. “Dan sta je er helemaal niet bij stil dat je zoveel bij kinderen losmaakt.”

Volgens haar draait goed onderwijs om meer dan alleen lesstof. Kinderen moeten zich gezien en veilig voelen. Juist daarom doen de reacties van oud-leerlingen zoveel met haar. “Dat je terugkrijgt: ‘juf, je zag me’. Dat zijn de grootste complimenten die je kan krijgen.”

Herinneringen

In bijna een halve eeuw onderwijs verzamelde Maud ontelbaar veel herinneringen. Er komen tijdens het interview stapels aan boeken en fotoalbums voorbij. Ze heeft alles bewaard. Van de eerste jaren in het onderwijs tot zelfs een klein boekje met foto’s van mijn jaargroep.

Eén van de mooiste speelt zich af in 1985, tijdens een project over voeding. Omdat haar vader melkveehouder was, kwam hij met een koe naar het schoolplein om de kinderen te laten zien hoe melken werkt. Nog altijd kan ze lachen om een reactie van een leerling die die avond thuis enthousiast vertelde dat ‘jufs vader zo’n lief gezichie’ had.

Tekst gaat verder onder de afbeelding.

Meer dan duizend

Als je in de afgelopen 46 jaar op de Sint Jan hebt gezeten, is de kans groot dat Maud je juf is geweest. “Ik heb kinderen van kinderen in de klas gehad”. Hoeveel kinderen Maud precies heeft lesgegeven weet ze niet. Een snel rekensommetje levert meer dan duizend leerlingen op, verspreid over meerdere generaties Waarlanders.

Loslaten

Het afscheid van de Sint Jan valt Maud niet licht. Wanneer de vraag ‘Wat ga je het meeste missen’ stel, wordt dat duidelijk. “Wanneer ik langs de school rijd. Dat ik dan hier gewoon niks meer heb te zoeken.” Maar dat is natuurlijk helemaal niet waar. Maud Poland zal altijd welkom blijven op de Sint Jan en in Waarland.

Maar dat haalt niet weg dat haar dagelijkse rol als leerkracht wel verdwijnt. En dat wordt toch flink wennen. Ze verwacht dat het vreemd zal voelen wanneer ze straks langs het schoolgebouw rijdt en niet meer vanzelfsprekend naar binnen loopt.

Maar Maud weet ze dat de deur altijd open zal staan. “Natuurlijk ben ik hier welkom. En als ze me nodig hebben, dan ben ik er al voordat ze me hebben geroepen.”

En nu?

Achter de geraniums zitten is in ieder geval geen optie voor Maud. Samen met haar dochter denkt ze erover om een imkercursus te volgen. Een heel andere wereld dan het onderwijs, maar juist dat spreekt haar aan. “Ik ben een bezig bijtje”, zegt ze lachend.

‘Place to be’

Wanneer ze terugkijkt op haar carrière overheerst vooral tevredenheid. Ze kijkt terug op een mooi werkleven, gedragen door collega’s, leerlingen en de warme Waarlandse gemeenschap.

Spijt van keuzes heeft Maud Poland niet. Als ze opnieuw zou mogen beginnen, zou ze waarschijnlijk weer hetzelfde pad kiezen. “Dit is mijn place to be.”

Dit bericht is ook gedeeld via ons WhatsApp-kanaal van gemeente Schagen. Ook razendsnel het laatste nieuws in je app? Volg het Rodi-kanaal nu (anoniem) via deze link.