Hanneke uit Schagen: ‘Een nacht in Den Oever die ik nooit zal vergeten’

Open brief aan bewoners Den Oever en aan Jan

Op woensdag 29 juli kwam ik vanuit Schagen aan in jullie mooie dorp Den Oever. Ik wilde zó graag nog één keer de Afsluitdijk zien en befietsen. Alleen al door de Wieringermeer fietsen was een genot. Het was heet, maar ik had gelukkig de wind mee. Op mijn nieuwe driewieler, waar ik met mijn 75 jaar gelukkig nog prima op kan fietsen. Genoeg water mee, helmpje op – anders steekt mijn oudste zoon mijn banden lek! Alleen moest ik nog een overnachting regelen. Door omstandigheden ging mijn gereserveerde adres niet door; mijn eigen fout. Maar dat viel vies tegen: alles zat vol. Ik was te moe om nog naar andere dorpjes te fietsen om verder te zoeken. Het was nog steeds bloedheet en ook die nacht zou het warm blijven. Bij het busstation vond ik alvast de halte van de pendelbus die de volgende ochtend naar de Afsluitdijk zou rijden. Daarna haalde ik nog even water en wat te eten bij de Dekamarkt.

Ik installeerde mezelf aan de picknicktafel voor de Dekamarkt. Blijkbaar had ik onbewust de keuze al gemaakt: hier blijf ik zitten tot morgenochtend, als de eerste bus vertrekt. Jan zat ook aan die tafel, samen met een andere meneer. Al snel had ik in de gaten dat dit waarschijnlijk een van zijn vaste stekjes was. Iedereen kende Jan. Mensen zwaaiden naar hem, maakten een praatje of een grapje en voor ik het wist werd ik ook een beetje in de gesprekken opgenomen. Langzaam werd het stiller. Geen klanten meer, de winkel ging dicht. Maar buiten was het nog heerlijk warm en Jan had genoeg te vertellen. En ik ook. Jan vertelde over zijn jeugd, zijn werk, zijn reizen, de keuzes die hij in zijn leven had gemaakt en over de zorg voor zijn moeder. Over de familieband en over de lieve mensen in het dorp die altijd even naar hem omkijken. Zelfs ik ben jullie daar dankbaar voor. En Jan… Jan is altijd goed voor een ander. Volgens mij maakt hij zich eerder zorgen om iemand anders dan om zichzelf.

‘Ga lekker naar huis’

Ik zei een paar keer: "Jan, ga lekker naar huis. Dan blijf ik hier wel een beetje zitten knikkebollen tot het licht wordt." Maar nee hoor. "Ik laat je hier niet alleen." En hij begon weer te vertellen. Ik kan natuurlijk niet álles in deze krant zetten. Maar zoals Jan blij is met zijn vrienden in het dorp, zo mogen zijn vrienden en Den Oever trots op hem zijn. Hij wilde gewoon voor mij zorgen. Mij veilig houden. Belangeloos. Natuurlijk bood ik hem nog wat geld aan voor zijn shag en zijn Heineken 0.0, maar dat was bijna een belediging.

Hart vol dankbaarheid

Lieve Jan, ik ben behoorlijk van mijn stuk geweest door jouw onbaatzuchtige manier om die nacht voor mij te zorgen en mij veilig te houden. Om 7.30 uur kwam de bus. Ik stapte met mijn driewielfiets in, met een hart vol dankbaarheid en met het mooiste cadeau dat ik in jaren heb gekregen. Wat een ervaring. We weten niets van elkaar, behalve onze voornamen: Jan en Hanneke. Lieve mensen uit Den Oever, zorg een beetje goed voor jullie bijzondere Jan B. (de rest van zijn naam weet ik niet meer). Dank dat ik een dag in jullie dorp mocht zijn. Dank dat ik Jan heb mogen ontmoeten. Ik zal het nooit vergeten.

Dit bericht is ook gedeeld via ons WhatsApp-kanaal van gemeente Schagen. Ook razendsnel het laatste nieuws in je app? Volg het Rodi-kanaal nu (anoniem) via deze link.