Voorzitter Saskia van rugbyclub Hermes werk fulltimebaan én is moeder

Door Christianne Keijzer

Op maandagavond wordt er op het veld van Hermes DVS nog getraind door de jeugdspelers van de rugbyvereniging. Het seizoen zit er bijna op. De competitiewedstrijden zijn achter de rug en er staan alleen nog wat toernooien op de planning tot aan de zomervakantie. Daarna kan voorzitter Saskia eindelijk gaan genieten van een welverdiende vakantie.

Vijf jaar geleden kwam Saskia voor het eerst bij Hermes, toen haar zoon rugby ging spelen. Het eerste wat ze deed, was rondvragen of ze ergens mee kon helpen. “Het verenigingsgevoel heb ik van huis uit meegekregen. Mijn ouders waren altijd actief bij de tennisvereniging, waar we lid van waren. Daar heb ik zelf ook vrijwilligerswerk gedaan.”

Bardiensten

Bij Hermes kon ze bardiensten gaan draaien en meehelpen met het organiseren van activiteiten. Toen een bestuurslid een keer niet naar de vergadering kon komen, wilde ze voor één keer hem wel vervangen. Vrij snel daarna kwam de taak van voorzitter vrij en werd Saskia gevraagd of zij dat wilde oppakken. Dat wilde ze wel en zo is Saskia nu drie jaar voorzitter van de rugbyverenging. “Ik vind het leuk om te doen. Het is een kleine club met zo’n 70 leden, waardoor het overzichtelijk en fijn is. We draaien de tent ook echt met elkaar.”

Naast de overleggen met het rugby-bestuur neemt Saskia ook deel aan de vergaderingen met het bestuur van heel Hermes DVS, die ook voetbal, cricket en squash onder de vleugels heeft. Maar ze is ook teammanager van het team van haar zoon en houdt zich bezig met verschillende overstijgende zaken van de vereniging. “Ik kijk eigenlijk bij bijna alles wel met een schuin oog mee”, lacht ze. Ze vindt het fijn om op de achtergrond de dingen te regelen voor de club en de mensen. Maar het is niet altijd even makkelijk. “Ik kan niet naar ieders tevredenheid handelen. Dat is niet mogelijk. Maar als het maar uitlegbaar is.”

Inzet

Momenteel doet ze ook de coördinatie van de vrijwilligers, omdat daar nog niemand voor gevonden is. “We hebben een vrijwilligersbeleid, waarbij van elke ouder verwacht wordt, dat die zich inzet voor de club. Daar sta ik volledig achter. Maar ik heb soms gesprekken met ouders, die uitleggen waarom het in hun leefsituatie niet mogelijk is. Daar kan ik dan ook begrip voor hebben. We proberen dan tot een compromis te komen.” Saskia doet dit allemaal naast een fulltimebaan als manager zorgadministratie bij een jeugdzorginstelling. De gestructureerde manier van werken, wat ze daar heeft geleerd, past ze ook toe in haar vrijwilligerswerk. “Ik werk altijd met to-do-lijstjes, die ik elke twee weken vernieuw. Zo kan ik het overzicht bewaren en vergeet ik niets.”

Het vrijwilligerswerk als voorzitter geeft haar veel voldoening. “Ik leer veel van de processen binnen de stichting. Ik zie het vrijwilligerswerk ook niet als werk. Dat haalt de druk er een beetje van af. Mijn netwerk is groter geworden en bovenal biedt het veel gezelligheid.”

Dit jaar bestaat het rugby bij Hermes tien jaar en dat moet natuurlijk gevierd worden. Saskia is al druk bezig met de organisatie van een feest, wat op 13 september moet gaan plaatsvinden. “De rugby-afdeling is 10 jaar geleden met vijf leden begonnen en zie waar we nu staan”, vertelt ze met trots. Haar zoon is nu 10 jaar en heeft het nog steeds erg naar zijn zin. Voorlopig zal Saskia nog wel te vinden zijn bij Hermes.